42 - จัดการความรู้สึก

ฉันดิ้นไปมาอยู่บนตักของพี่เลย์จนเหนื่อยไปเอง ในที่สุดฉันก็หยุดดิ้น เพราะต่อให้ดิ้นเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมปล่อย

“เหนื่อยแล้ว ?” พี่เลย์ถาม แต่ฉันไม่ได้ตอบอะไร

เขาคงไม่รู้ว่าตัวเองทำร้ายความรู้สึกของฉันมากขนาดไหน มันจริงอยู่ที่เราชัดเจนว่าไม่ได้ผูกมัดกันทางความรู้สึก ต่อให้พี่เลย์จะมีใครฉันก็ไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องอะไร

แล้วเป็นยังไงล่ะ สุดท้ายก็เจ็บไม่เป็นท่าแบบนี้

นี่คือครั้งแรก ครั้งแรกที่ฉันเจ็บปวด แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าความรักมันย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง เพิ่งเคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรกจริงๆ และก็ไม่คิดว่าคนที่สร้างความเจ็บปวดให้ฉันจะเป็นพี่เลย์

“มึงมันบ้าไอ้เลย์” พี่เตพูดขึ้น พร้อมกับยกเหล้าขึ้นดื่ม

ส่วนพี่เลย์ก็เอื้อมมือหยิบแก้วเหล้ามาดื่มเช่นกัน ฉันมองไปรอบๆ คลับ จนสายตาไปสะดุดกับผู้หญิงคนนั้น เธอคือคนที่มานั่งตักของพี่เลย์ก่อนหน้านี้ แถมในตอนนี้เธอยังจ้องมองมาทางฉันอย่างหาเรื่อง

“ไอริสอยากนั่งเก้าอี้ค่ะ” ครั้งนี้ฉันพูดดีๆ แต่พี่เลย์ก็ยังทำเมิน

“นั่งบนตักฉันแล้วมันเป็นอะไร”

“แล้วคนอื่นเขานั่งกันแบบนี้เหรอคะ”

“ช่างหัวคนอื่นมันสิ จะไปสนใจทำไม”

พี่เลย์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้ฉันลอบถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ ก็ได้ นั่งอยู่แบบนี้ก็ได้ ถ้าเขาต้องการแบบนั้น

ฉันนั่งนิ่งๆ อยู่บนตักของพี่เลย์ไปสักพัก เขาก็จับตัวฉันให้ลุกขึ้น พร้อมกับพูดบอก

“ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”

“…ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบ รู้สึกโล่งอกที่ได้ลงจากตักเขาสักที เพราะใครที่เดินผ่านไปมาก็เอาแต่มอง จนฉันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองใครเลย

“ดื่มไหม ?” พี่เตชูแก้วเหล้าขึ้นเป็นการชวนให้ฉันดื่มด้วย

“ไม่เอาหรอกค่ะ ไอริสดื่มไม่เป็น”

“ลองดื่มบ่อยๆ เดี๋ยวก็ดื่มเป็น ^_^”

ฉันส่ายหน้า “ดื่มไม่เป็นดีแล้วค่ะ ^_^”

“ไม่ร้องแล้ว ?”

ฉันเงียบไม่ได้ตอบคำถามของพี่เต เพราะมองไปยังโต๊ะที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ในตอนแรก แต่กลับไม่เจอเธอ

หัวใจดวงน้อยมันกระตุกวูบไหวอย่างเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคิดว่าที่พี่เลย์บอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ อาจจะนัดให้ผู้หญิงคนนั้นออกไปหา

“เป็นอะไรไปหรือเปล่า ทำไมจู่ๆ ถึงเงียบ ?” พี่เตถามฉัน

“ปะ เปล่าค่ะ”

ฉันนั่งเอาเล็บจิกลงบนมือของตัวเองจนเกิดรอย สมองเอาแต่คิดฟุ้งซ่านอีกครั้ง ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนตัวเองใกล้จะเป็นบ้าขึ้นทุกทีแบบนี้นะ ความรู้สึกแบบนี้มันชวนให้อึดอัดมากจริงๆ ฉันควรจัดการยังไงดี

ผ่านไปประมาณสิบนาทีได้ พี่เลย์เดินกลับมาที่โต๊ะ ให้หลังที่พี่เลย์นั่งลงข้างๆ กับฉันไม่นาน ผู้หญิงคนนั้นก็เดินกลับมาที่โต๊ะตัวเองเหมือนกัน

ฉันอยากจะถามนะ แต่ก็ต้องห้ามปากตัวเองเอาไว้ ทำเป็นนิ่งไปคงจะดีกว่า

“อยากกลับหรือยัง ?” พี่เลย?หันหน้ามาถามฉัน

“ตามใจเลยค่ะ”

“ไอ้เต เดี๋ยวกูกลับก่อนแล้วกัน” พี่เลย์ยกเหล้าดื่มอีกแก้วแล้วลุกขึ้นยืน

“เออๆ กูก็ว่าจะกลับ วันนี้น่าเบื่อฉิบ!!”

ฉันหยิบกระเป๋าลุกขึ้น จู่ๆ พี่เลย์ก็เอามือของตัวเองมาจับมือฉันแล้วพาเดินออกจากคลับ

ฉันมองตามแผ่นหลังของพี่เลย์จนกระทั่งออกมาตรงที่มีแสงไฟสว่าง ถึงได้เห็นว่าตรงต้นคอของเขามีรอยลิปสติกสีแดงติดอยู่

ฉันค่อยๆ เม้มปากแน่น แล้วเบือนหน้าหนีไม่มอง แต่ถึงอย่างนั้นหัวใจดวงน้อยมันก็เจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง