ตอนที่ 92
92 - อยากได้โอกาสไม่ใช่หรือไง ?
October 22, 2026
“ไอริส เธอพูด…..”
“กลับไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้” พอรู้ตัวว่าเผลอแทนชื่อตัวเองออกไปฉันก็รีบออกคำสั่งกลบเกลื่อนทันที
“อย่าเปลี่ยนเรื่องสิไอริส” ฝ่ามือใหญ่หวังจะเอื้อมมาจับมือของฉัน เมื่อรู้ทันฉันจึงรีบสะบัดมือหนีทันที
“ถ้าป้ารสรินกับพี่ลีโอรู้ว่าคุณหนีออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อมาหาฉัน คิดว่าทุกคนจะมองฉันยังไง”
“ไม่มีใครว่าอะไรเธอทั้งนั้น แม่อยากให้เราคืนนี้กันจะตายเธอก็รู้”
“กลับไปก่อนได้ไหมคะ อย่าทำให้ฉันต้องลำบากใจไปมากกว่านี้เลย”
พี่เลย์มองหน้าฉัน ก่อนที่เขาจะส่ายหน้าไปมา ต่อให้พูดยังไงเขาก็ไม่ยอมกลับไปอย่างนั้นสินะ
“ไอริส” พี่เลย์ใช้จังหวะที่ฉันกำลังใช้ความคิด คว้าตัวของฉันมากอดแนบชิดติดกับแผงอกของตัวเอง
“กล้าทำแบบนี้ในบ้านของฉัน ไม่กลัวว่าเฮียจะมายิงหรือไง”
“ฉันกล้าทำมากกว่านี้อีกนะ”
พี่เลย์โน้มใบหน้าลงมาพร้อมกับมือหนาที่จับปลายคางของฉันให้เงยขึ้น ใบหน้าคมคายค่อยๆ โน้มลงมาจนฉันสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากลมหายใจร้อนผ่าว
“ทำไมไม่ดิ้นหนี ทำไมไม่ผลักฉัน ทำไมถึงไม่ปฏิเสธแบบทุกครั้งที่เคยทำ….”
“……” นั่นสิ ทำไมฉันถึงไม่ทำแบบนั้น ถึงแม้ว่าปากของฉันจะคอยเอาแต่ไล่เขา แต่พอเอาเข้าจริงๆ เมื่อถูกเข้าใกล้มากขนาดนี้กลับเป็นฉันที่เอาแต่ยืนแน่นิ่ง
“หรือว่าเธอใจอ่อนให้กับฉันแล้ว”
“ไม่!!” ฉันรีบปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน
“ปากแข็ง”
“ฉันไม่ อื้อ~”
ฉันเบิกตากว้างพร้อมกับเสียงที่มันขาดหายไปเพราะถูกริมฝีปากหนากดจูบลงมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้สติของฉันมันเตลิดหายไป ได้แต่ทำตัวแข็งทื่อ
ไม่นานพี่เลย์ก็ถอนจูบออกไป เขายิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจที่ฉันยินยอมไม่ขัดขืน
“ให้โอกาสฉันแก้ตัวสักครั้งได้ไหม”
“…….”
“ฉันรู้ว่าพูดคำนี้บ่อยแค่ไหน เธอคงจะเบื่อและไม่อยากฟัง แต่ฉันก็อยากจะพูดให้เธอฟังอีกและจะพูดจนกว่าจะได้โอกาสว่าฉันสำนึกผิดแล้วจริงๆ”
“ใช่ค่ะ ฟังจนเบื่อ รำคาญ ไม่อยากได้ยิน” ฉันบอกพร้อมกับใช้มือดันแผงอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ทว่าพี่เลย์กลับกำชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมอีกครั้ง
“รำคาญมากก็ให้โอกาสฉันสิ”
“กลับไปโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ”
“ก็บอกว่าไม่กลับ” พี่เลย์ยังยืนยันคำตอบเดิม
ฉันถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ ในเมื่อความรู้สึกของฉันมันไม่ปฏิเสธเขาอีกแล้ว ฉันก็จะลองให้โอกาสผู้ชายคนนี้ได้แก้ตัวสักครั้ง ต่อไปนี้มันก็ขึ้นอยู่กับพี่เลย์ว่าจะทำให้ความรู้สึกของฉันกลับมาได้มากขนาดไหน
การให้โอกาส ไม่ใช่การให้อภัย ถ้าหากเขาได้รับโอกาสไปแล้วแต่ยังทำแบบเดิม ก็อย่าหวังว่าจะได้รับโอกาสอีก
“อยากได้โอกาสไม่ใช่หรือไง ถ้าอยากได้ก็กลับไปโรงพยาบาล”
“หมายความว่า ?” พี่เลย์ขมวดคิ้วเป็นปม
“ออกมาจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ค่อยมาหาฉัน”
“มาหาได้ ?”
“อื้อ”
“มาหาแบบที่ไม่ถูกเธอไล่กลับไป ?”