ตอนที่ 95
95 - มีหวัง
October 22, 2026
ฉันเดินมานั่งบนโซฟา ยอมรับว่ายังหงุดหงิดอยู่ ไม่นานนักคุณหมอผู้ชายวัยกลางคนก็เข้ามาตรวจพี่เลย์
“อาการดีขึ้นแล้ว ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีไข้ก็กลับบ้านได้แล้วนะครับ”
“ครับ”
หลังจากที่คุณหมอเดินออกจากห้องไปพี่เลย์ก็ทำตาหวานเชื่อมใส่ฉัน
“คืนนี้เธอจะนอนเฝ้าฉันใช่ไหม ^_^”
“ฝันไปเถอะค่ะ”
“ใจร้ายชะมัด!!” พี่เลย์หุบยิ้มแล้วทำหน้าบึ้งใส่ฉันทันที แน่นอนว่าฉันไม่สนใจเขา
“เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะกลับ….”
“ทำไมรีบกลับ ?” พี่เลย์ถามสวนขึ้นมาทันควัน
“จะให้อยู่เฝ้าทั้งวันเลยหรือไง มันไม่ใช่หน้าที่ของฉันสักหน่อย”
“ทำไมจะไม่ใช่ เป็นเมียต้องเฝ้าผัวก็ถูกแล้ว”
“ไปตามผู้หญิงคนนั้นมาเฝ้าสิคะ เธอก็เป็นเมียคุณเหมือนกัน”
“ไอริส!!” หลังจากที่ฉันพูดคำนั้นออกไปก็ถูกพี่เลย์เรียกชื่อเสียงดุ
“พูดผิดตรงไหน” ฉันถามกลับก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างหงุดหงิด
พี่เลย์ลงจากเตียงอีกครั้ง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าฉันแล้วนั่งคุกเข่าลง มือหนาเอื้อมมาจับมือของฉันไว้แน่นแล้วพูด
“ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม”
“ขออะไรคะ” ฉันค่อยๆ หันมองพี่เลย์ ในตอนนี้สีหน้าของเขามันดูจริงจังมากกว่าเมื่อครู่
“มันอาจจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่ฉันอยากให้เธอลบเรื่องที่ฉันเคยทำออกไปให้หมด ต่อไปนี้ฉันจะทำให้เธอจำผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่ซื่อสัตย์ ผู้ชายที่รักเธอ รักลูก ฉันจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด”
“พูดง่ายดีนิ ต่อให้ตายฉันก็คงไม่ลืมหรอกว่าเคยเจ็บเพราะคุณมากขนาดไหน”
คำตอบของฉันทำให้พี่เลย์ถึงกับถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะพูดต่อ “ตอนนี้เธอยังรักฉันอยู่ใช่ไหมไอริส”
“……”
“ฉันยังพอมีหวังทำให้เรื่องของเรามันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม”
“……” ฉันเลือกที่จะเงียบ หากว่าตอบออกไปว่าลึกๆ แล้วความรู้สึกของฉันยังมีเขาอยู่ เขาก็คงจะได้ใจ
“ฉันจะพยายาม ฉันจะรักษาเธอกับลูกเอาไว้ให้ได้”
พี่เลย์จ้องมองใบหน้าของฉันด้วยแววตาที่มีหวังแต่แฝงไปด้วยความเศร้า เขาถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้วก้มลงมากดจูบลงบนฝ่ามือของฉันอย่างแผ่วเบา
“ขอนอนตักเธอได้ไหม ?”
“ไม่ อ๊ะ! บะ บอกว่าไม่ไง”
พอฉันพูดปฏิเสธออกไปพี่เลย์ก็ยืนขึ้น เขานั่งลงมาข้างๆ กับฉันแล้วเอนตัวนอนหนุนตักทันที แบบนี้คือเชื่อฟังแล้วใช่ไหม
“ใครอนุญาตไม่ทราบ ลุกขึ้นไปเดี๋ยวนี้นะ”
“ฉันอยากเห็นหน้าลูกของเราแล้วสิว่าจะเป็นยังไง ^_^”
“หน้าตาเป็นยังไงไม่สำคัญหรอกค่ะ แค่นิสัยไม่เหมือนกับใครบางคนแถวนี้ก็พอ”
“รู้สึกเหมือนโดนด่ายังไงก็ไม่รู้แฮะ ^_^”
“ไม่เหมือนหรอกค่ะ ฉันหมายถึงคุณ”
“ไอริสจ๋า” พี่เลย์เรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ตอนนี้ฉันเป็นเด็กดีของเธอแล้วนะ”