ตอนที่ 7

~มุมมองของกาเบรียลล่า~

วันอาทิตย์ ตอนเที่ยงตรง ฉันทำงานให้กับ ฮิลส์ กรุ๊ป อินเตอร์เนชั่นแนล เสร็จเรียบร้อย ฉันเหนื่อยล้ามากจนเก็บอุปกรณ์ทั้งหมดลงในกระเป๋าเดินทางที่ปกติฉันใช้ไปทำงานในวันหยุดสุดสัปดาห์ เนื่องจากฉันไม่มีกระเป๋าที่ใหญ่กว่า ฉันจึงเลือกใช้กระเป๋าเดินทางเพื่อเก็บของ ฉันเรียกรถแท็กซี่ไปบ้านคุณนายฮิลส์ ฉันลากกระเป๋าเดินทางไปด้วย ฉันเดินเข้าไปใกล้ประตูรั้วของบ้านหลังใหญ่โตเกินกว่าผู้หญิงคนเดียวจะอยู่ได้ มีสนามหญ้ากว้างใหญ่และมีพื้นที่มากมายให้เด็กวัยหัดเดินวิ่งเล่นได้ ที่ดินมีสระว่ายน้ำ และคฤหาสน์หลังนั้นเหมาะสำหรับราชินีจะพักอาศัย ฉันเห็นซานเดอร์กำลังว่ายน้ำกับคุณนายฮิลส์ ฉันเห็นความกระตือรือร้นของลูกชาย ผู้ช่วยสองคนและบอดี้การ์ดสองสามคนคอยดูแลพวกเขาขณะว่ายน้ำ ฉันทักทายผู้ช่วยและบอดี้การ์ดที่อยู่แถวนั้น ฉันได้ยินซานเดอร์พูดกับคุณนายฮิลส์

"คุณย่าครับ ดูสิ! ผมลอยตัวได้! ผมทำได้แล้ว!"

ภาพนั้นทำให้น้ำตาไหลออกมา ซานเดอร์ไม่เคยมีใครนอกจากฉัน โคลอี้ และอเล็กซ์ การได้ยินเขาเรียกคุณนายฮิลส์ว่าคุณย่าทำให้ฉันน้ำตาคลอ ฉันไม่เคยเจอพ่อแม่ ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาหน้าตาเป็นอย่างไร ฉันเห็นม้านั่งตัวหนึ่งจึงไปนั่งตรงนั้นเพื่อดูซานเดอร์ว่ายน้ำกับคุณนายฮิลส์ จากนั้นเธอก็จ้องมองมาที่ฉันโดยตรง

"โอ้ หนู ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะมาเร็วขนาดนี้" เธอถามพร้อมรอยยิ้มกว้าง "งานเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?"

"เหนื่อยค่ะ ตั้งแต่เมื่อวาน ฉันนอนไม่ค่อยหลับเลย เพิ่งจะได้งีบไปแค่สองสามชั่วโมง สิ่งที่ฉันอยากทำที่สุดคือพักผ่อนที่บ้าน" สีหน้าของคุณย่าเปลี่ยนเป็นขุ่นเคืองขณะที่เธอเรียกพนักงานคนหนึ่ง

"ช่วยพาคุณปาร์คเกอร์ไปที่ห้องพักแขกห้องหนึ่ง ให้เธอทำความสะอาดตัว แล้วปล่อยให้เธอพักผ่อน"

"แน่นอนค่ะคุณนาย" ผู้ช่วยคนนั้นพูด

ฉันอยากจะปฏิเสธข้อเสนอ แต่เธอจ้องมองฉันด้วยสายตาที่บอกว่า "อย่ามาโกหกฉัน"

ฉันเดินตามผู้หญิงคนนั้นขณะที่เธอลากกระเป๋าเดินทางของฉัน ฉันรู้สึกแย่มาก ฉันถูกพาไปที่ห้องใหญ่โต ที่ซึ่งผู้หญิงคนนั้นเปิดน้ำอุ่นผสมฟองสบู่ให้ฉัน เธอผายมือให้ฉันเข้าไป ฉันทำตามที่พวกเธอกำลังจะถอดเสื้อผ้าฉันออก เมื่อฉันรู้ว่าพวกเธอกำลังทำอะไร ฉันก็หยุดพวกเธอไว้

"ฉันแน่ใจว่าฉันจัดการเองได้ ขอบคุณมากค่ะ ฉันจะอาบน้ำเอง"

ฉันสังเกตเห็นพวกเธอเหลือบมองกัน ฉันยืนยันว่าฉันสบายดี แล้วพวกเธอก็ออกไป เสื้อคลุมอาบน้ำวางอยู่บนเตียงเมื่อฉันออกจากห้องน้ำ ฉันเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วรีบไปที่เตียง เมื่อฉันหลับไป ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อตระหนักว่าฉันอยู่ในเตียงที่ไม่คุ้นเคย ฉันก็ลุกจากเตียง ตรวจดูเวลา ตัดสินใจอาบน้ำ แล้วลงบันไดไป ที่นั่นคุณนายฮิลส์ก็ต้อนรับฉัน

"อรุณสวัสดิ์" คุณนายฮิลส์กล่าว

"ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ ที่เมื่อวานตอนบ่ายฉันนอนเพลินไปหน่อย เช้านี้ฉันตื่นมาอาบน้ำแล้ว ฉันต้องไปส่งซานเดอร์ที่โรงเรียนแล้วกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปทำงาน"

"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ พวกเราไปที่ห้องของเธอเมื่อคืนแต่เธอหลับสนิท พวกเราไม่อยากจะรบกวนเธอ ก็เลยกลับห้องของเรา ซานเดอร์พร้อมที่จะไปโรงเรียนแล้ว เขาแต่งตัวเสร็จแล้ว"