บาที่1456 วงแหวนอากาศ

“ฉันต้องการหินวิญญาณหนึ่งล้านก้อน!”

ทันทีที่เยี่ยชิวพูดเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่ในนั้นต่างก็ตกตะลึง

ถึงตอนนี้อมตะชางเหม่ยถึงเข้าใจว่า ที่เยี่ยชิวมางานเลี้ยงมาเพื่อหินวิญญาณ โดยคิดในใจว่าไอ้เด็กเปรตมีจิตใจที่มืดมนเช่นนี้

พ่อบ้านหลี่ด่าในใจว่า คุณต้องการหินวิญญาณมากมายขนาดนี้ไม่กลัวสำลักตายหรือไง?

เจียงซานจ้องมองเยี่ยชิวด้วยความรู้สึกขมขื่นในใจ ฉันบอกแล้วว่าให้แบบแผนใหญ่ขึ้น แต่ก็ไม่ได้ให้คุณใหญ่ขนาดนี้!

“ทำไม มันยากเหรอ?”

เย่ชิวมองไปที่เจียงซานและพูดว่า:"พี่ชายในฐานะเป็นเจ้าเมือง หินวิญญาณแค่นี้ สำหลับคุณแล้วไม่ใช่เรื่องยาก!"

แค่นี้เหรอ?

คุณสามารถขอเยอะกว่านี้ได้?

สิ่งที่คุณต้องการคือหนึ่งล้าน!

เจียงซานหายใจเข้าลึกๆและพูดว่า:"น้องชายไม่รู้หรอก แม้ว่าเมืองซื่อฟางจะร่ำรวย แต่ก็ต้องจ่ายหินวิญญาณหลายล้านก้อนให้กับสำนักหยินหยางทุกปี ด้วยเหตุนี้ฉันจึงไม่มีหินวิญญาณอยู่ในมือเลย”

“น้องชาย หนึ่งล้านฉันไม่มีจริงๆ”

“น้อยหน่อยได้ไหม?”

หลังจากที่เจียงซานพูดจบ เขาก็หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาและดื่ม

เยี่ยชิวพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นก็แปดแสน!"

พรูดดด——

เหล้าในปากของเจียงซานก็พุ่งออกมาอีกครั้ง และเขาพูดอย่างกังวลว่า:"น้องชาย น้อยหว่านี้อีกหน่อย"

เยี่ยชิวพูดว่า:"หกแสน!"

เจียงซานพูดด้วยสีหน้าขมขื่น:"พูดตามตรง หกแสนฉันเอาออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ"

เยี่ยชิวพูดว่า:"สี่แสนคงมีใช่ไหม?"

เจียงซานดูลำบากใจ:"สี่แสนก็ไม่มี... "

“สองแสน!”เยี่ยชิวพูดว่า:“ถ้าหากสองแสนก็ไม่มี งั้นฉันก็ไม่เอาแล้ว เพื่อไม่ให้พี่ชายของลำบากใจฉันจะไปถามเจ้าเมืองคนอื่นในภายหลัง…”

"มี!"เจียงซานตบโต๊ะแล้วพูดว่า:"น้องชายไม่จำเป็นต้องไปคุยกับเจ้าเมืองคนอื่นแล้ว ฉันจะให้คุณสองแสน"

“เจ้าเมือง!”พ่อบ้านหลี่ที่อยู่ด้านข้างเตือนเขาว่า:“ในคลังสมบัติมีหินวิญญาณเพียงแค่แสนห้าเอง สองแสนมีไม่ถึง”

เจียงซานหัวเราะและพูดว่า:"หินวิญญาณที่ขาดอีกห้าหมื่นแกเอาออกมาก่อน"

"เจ้าเมือง ผมก็อยากจะช่วยเหมือนกันครับ แต่จำนวนเงินนั้นมันมหาศาล ผมมีใจแต่ไม่มีปัญญาจริงๆ... "ก่อนที่พ่อบ้านหลี่จะพูดจบ ก็ถูกเจียงชานขัดจังหวะซะก่อน

“หลี่เฉียน บัญชีทั้งหมดของเมืองซี่ฟางหลายปีมานี้แกเป็นคนสรุป ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยตรวจสอบบัญชี แต่เรื่องบางเรื่องก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่รู้”

เจียงซานมีสีหน้าบูดบึ้งและจ้องมองไปที่พ่อบ้านหลี่อย่างเฉียบแหลมในขณะที่เขาพูด เต็มไปด้วยความกดดันอันแข็งแกร่ง

เสียงตุบ！

พ่อบ้านหลี่ตกใจมากจนคุกเข่าลงกับพื้นและร้องขอความเมตตา:"ผมผิดไปแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วยท่านเจ้าเมือง"

“ลุกขึ้นเถอะ!”เจียงซานหัวเราะพูดว่า:“ตอนนี้น้องไป๋ต้องการหินวิญญาณ ในฐานะเป็นพี่ชายต้องช่วยเขาอยู่แล้ว”

“พ่อบ้านหลี่ แกไปเอาหินวิญญาณแสนห้าทั้งหมดที่มีอยู่ในคลังสมบัติออกมา ที่เหลือห้ามหมื่นแกเอาออกมาก่อน ถือว่าฉันยืมกับแกเป็นการส่วนตัว ภายหลังจวนเจ้าเมืองมีหินวิญญาณแล้วฉันจะคืนให้แก"

"แก่ว่าได้ไหม?"

พ่อบ้านหลี่รีบพูดว่า:"ท่านเจ้าเมืองก็พูดหนักไป เนื่องจากคุณชายไป๋ต้องการหินวิญญาณ มันเป็นหน้าที่ของผมจึงไม่สามารถปฏิเสธได้"

“คุณชายไป๋ กรุณารอสักครู่”

“ผมไปเอาหินวิญญาณเดี๋ยวนี้”

พ่อบ้านหลี่เดินออกจากไปอย่างรีบร้อน

“น้องไป๋ มาดื่มต่อกันเถอะ” เจียงชานชนแก้วกับเยี่ยชิว

ผ่านไปประมาณสิบนาที

พ่อบ้านหลี่กลับมาโดยไม่มีอะไรอยู่ในมือ ซึ่งทำให้เยี่ยชิวแอบสงสัยเล็กน้อย หินวิญญาณอยู่ที่ไหน?