ตอนที่ 1004
บทที่ 1006 การปลอบจากพี่หลิน
October 21, 2026
ร้านอาหารฝรั่งเศส
เยี่ยชิวและหลินจิงจื้อนั่งอยู่ที่มุม แม้ว่าจะเป็นตอนเที่ยง แต่แสงไฟก็สลัว ดูมีอารมณ์เป็นพิเศษ
“เมื่อก่อนเคยกินอาหารฝรั่งเศสไหม?”หลินจิงจื้อถาม
เยี่ยชิวส่ายหัว“ฉันไม่ค่อยชอบกินอาหารฝั่งตะวันตก ”
หลินจิลจื้อพูดด้วยรอยยิ้ม“สามี จุดนี้นายต้องฝึกฉัน ต้องกล้าลองสิ่งใหม่ๆ เช่นฉันชอบลองท่าใหม่ๆ ”
พูดจบหลินจิงจื้อก็ขยิบตาให้เยี่ยชิว
เยี่ยชิวหมดคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง
เดิมทีเป็นเรื่องปกติมาก แต่พูดออกมาจากปากของพี่หลินแล้วทำไมเปลี่ยนไปเลย?
“ทําไมเมื่อคืนนายไม่มาหาฉัน?”
หลินจิงจื้อพูดด้วยใบหน้าไม่พอใจ“ฉันรอนายจนกลางดึก คิดว่านายจะกลับมา ยังเตรียมชุดนอนเซ็กซี่สองสามชุดไว้”
“ใครจะไปรู้ นายใจเเข็งให้ฉันอยู่ในห้องว่างคนเดียวได้ ”
เยี่ยชิวอธิบายว่า“เมื่อคืนฉันรักษาให้ซูลั่วยิงในโรงพยาบาล ”
โอ๋?
หลินจิงมีความสนใจเลย และถามว่า “รักษายังไง?หรือว่านายเอาเขา……”
“ไม่ๆๆๆ”เยี่ยชิวรีบพูดว่า“แค่รักษาให้เขาเฉยๆ”
“ฉันล้มเหลวเเล้ว ”
“ซูลั่วยิงยังมีเวลาอีกสามเดือน ”
หลินจิงจื้อตกตะลึง
เห็นได้ชัดว่า เธอก็ไม่ได้คาดว่า เยี่ยชิวจะล้มเหลวได้
เมื่อเห็นว่าเยี่ยชิวไม่ค่อยมีอารมณ์ หลินจิงจื้อจึงรีบจับมือของเยี่ยชิวไว้ และพูดอ่อนๆ “นายเป็นหมอ สัมผัสกับโรคที่รักษายากหลายชนิด จะล้มเหลวเป็นครั้งคราว ก็เป็นเรื่องปกติ”
“ยังไงแล้ว พวกเราเป็นแค่คนธรรมดา ไม่ใช่เทพเจ้า ”
“แต่ฉันเชื่อว่า แม้ว่าซูลั่วยิงจะเหลือเวลาอีกแค่สามเดือน คนายก็จะหาทางรักษาเธอให้ได้แน่ ”
“สามี สู้ๆ!”
หลังจากการปลอบโยนของหลินจิงจื้อแล้ว อารมณ์ของเนี่ยชิวก็ดีขึ้น และพูดอย่างขอบคุณ“พี่หลิน ขอบคุณสําหรับกําลังใจของเธอนะ”
หลินจิงจื้อยิ้มและพูดว่า“ นี่ถือว่าเป็นกำลังใจที่ไหนล่ะ กำลังใจที่แท้จริงรอให้กินข้าวเสร็จกลับไปที่สำนักงานแล้วค่อยให้นาย”
ตอนที่กินข้าว
เยี่ยชิวถามว่า “พี่หลิน ได้เซ็นสัญญากับสวี่ซื้อกรุ๊ปยัง?”
“ยังไม่ได้เซ็น หลินจิงจื้อกล่าวว่า“สวี่หมิงฮุยบอกว่า ค่อยเซ็นสัญญาตอนพิธีเปิดของบริษัทในวันพรุ่งนี้ ”
เยี่ยชิวเตือน“วันที่สวี่หมิงฮุยหาเรื่องเเบบนี้ เรื่องความร่วมมือก็น่าจะมีการเปลี่ยนแปลง ”
หลินจิงจื้อดุส่า“ไม่รู้ว่าสมองของสวี่หมิงฮุยถูกลาเตะรึเปล่า จู่ๆก็มาขอเเต่งงานกับฉัน ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง”
เยี่ยชิวกล่าวว่า“สมองของสวี่หมิงฮุยไม่ค่อยดีจริงๆ เเม้ฐานะของฉันก็ตรวจได้ไม่ชัดเจน ก็มาขอแต่งงานกับเธอ ลูกผู้ดีมีเงินตามมาตรฐานเลย”
“เออพี่หลิน เมื่อวานฉันเคยเจอสวี่หมิงฮุย เเล้วยังต่อยเขาไปด้วย”
“เขาวิ่งไปที่แผนกแพทย์จีนของเรา คุกคามซูลั่วยิง ห้ามหมอเข้ารับการรักษา และไม่ให้ผู้ป่วยไปพบแพทย์ บังเอิญถูกฉันเห็นพอดี ”
หลังจากหลินจิงจื้อฟังจบ เเล้วกล่าวว่า “นี่คือเหตุผลที่ฉันดูถูกลูกหลานบ้านคนรวยมาโดยตลอด ”
“ลูกหลานขอบบ้านคนรวยมีกําเนิดสูงส่ง แต่น่าเสียดาย พวกเขาส่วนใหญ่รู้เเต่ใช้ชีวิตสำมะเลเทเมา กลั่นแกล้งผู้อื่นด้วยอํานาจ วุ่นวายไร้ผลสัมฤทธิ์ ”
“จริงๆแล้ว ถ้าพวกเขาอยาก ก็สามารถทําสิ่งดีๆเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชนได้ ”
เยี่ยชิวกล่าวว่า“เเต่ก็เพราะคนประเภทนี้ เกิดมาก็อยู่จุดสูงสุดของชีวิตเลย คนธรรมดาสู้มาทั้งชิวิตก็ไม่สามารถถึงระดับสูงอย่างพวกเขาได้”
“พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนเงิน ได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดตั้งแต่เด็ก เพลิดเพลินกับทรัพยากรที่ดีที่สุด ”
“แต่แล้วไง ทำาแต่เรื่องอะไร? ”
“ก็มีคนที่ดีอยู่สองสามคน เช่น ไป๋ยวี่จิง ไอ้หนุ่มคนนี้ช่างเป็นตัวละครคนหนึ่ง แต่น่าเสียดาย เขาเดินไปทางชั่วร้าย เเล้วยิ่งไปยิ่งไกล”
หลินจิงจื้อกล่าวว่า“พอเถอะ ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว”
“สามี รีบกินข้าว ”