ตอนที่ 1096
บทที่ 1098 กลับเจียงโจว
October 21, 2026
พี่หลินท้องเหรอ?
เยี่ยชิวรู้สึกยินดีในตอนแรก แต่แล้วเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เขาเพิ่งอยู่ในปักกิ่งได้ไม่กี่วัน หลินจิงจื้อจะท้องเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
“พี่ปิง คุณแน่ใจหรือว่าจำไม่ผิด” เยี่ยชิวถาม
“ไม่ ฉันตรวจจิงจื้อด้วยตัวเอง ดูรายงานแล้ว เธอท้องได้เกือบสามเดือนแล้ว” ไป๋ปิงกล่าว
สามเดือน?
เยี่ยชิวคิดย้อนกลับไป เขายังไม่ได้ปิดตัวลง และเขาไม่ได้ใช้มาตรการป้องกันใดๆ เมื่อเขาสนิทสนมกับหลินจิงจื้อ ดังนั้นดูเหมือนว่าหลินจิงจื้อจะตั้งครรภ์จริงๆ
“ไม่ ถ้าพี่หลินท้อง ฉันคงจะค้นพบมันด้วยทักษะทางการแพทย์ของฉันไปนานแล้ว”
เยี่ยชิวยังคงไม่เชื่อ
เมื่อเห็นเยี่ยชิวเงียบ ไป๋ปิงก็รู้ว่าเยี่ยชิวรู้สึกสงสัยและพูดอย่างไม่พอใจว่า “อะไรนะ ตอนนี้คุณไม่เชื่อฉันด้วยซ้ำ?”
เยี่ยชิวรีบพูดว่า “พี่ปิง อย่าเข้าใจผิด ปกติแล้วฉันเชื่อคุณ ฉันแค่พบว่ามันแปลก ทำไมพี่สาวหลินไม่บอกฉันเรื่องสำคัญเช่นนี้?”
ไป๋ปิงกล่าวว่า “ไม่ได้บอกคุณถูก จิงจื้อยังสั่งฉันและพี่หว่านด้วยว่าอย่าบอกคุณ เธอต้องการทำให้คุณประหลาดใจ”
เยี่ยชิวถามว่า “แล้วทำไมคุณถึงบอกฉันตอนนี้?”
“ก็แค่……” ไป๋ปิงพูดแล้วหยุดกะทันหัน
ในโทรศัพท์ ไป๋ปิงตบหน้าอกของเธอ
เกือบหลุดปากพูดไปแล้ว
จู่ๆ เยี่ยชิวก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างได้และก็ต้องตกใจ “พี่ปิง มีอะไรเกิดขึ้นกับพี่สาวหลินหรือเปล่า? บอกฉันเร็วๆ”
ไป๋ปิงไม่สามารถหาเหตุผลได้ แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของเยี่ยชิว เธอก็เกิดความคิดขึ้นมาและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “เยี่ยชิว ฉันจะบอกความจริงแก่คุณ เมื่อเร็วๆ นี้สุขภาพของจิงจื้อแย่มาก”
“ตั้งแต่คุณไปปักกิ่ง จิงจื้อเป็นลมไปแล้วสองครั้ง”
“ก่อนหน้านี้เธอกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณ ตอนนี้เธอทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน หากยังเป็นเช่นนี้ ฉันเกรงว่าเธออาจจะแท้ง”
อะไรนะ?
เยี่ยชิวกังวล “พี่ปิง โปรดช่วยฉันชักชวนพี่หลินให้ดูแลสุขภาพของเธอด้วย”
“ฉันแนะนำเธอแล้ว แต่เธอไม่ฟังเลย” ไป๋ปิงกล่าว “ในความคิดของฉัน คุณต้องเข้าไปแทรกแซงในเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว”
เยี่ยชิวไม่ลังเลและพูดว่า “ฉันจะโทรหาพี่หลินในภายหลัง”
“ยังไงก็อย่าพูดถึงเรื่องการตั้งครรภ์และอย่าบอกใครว่าเธอท้องไม่อย่างนั้นเธอจะโกรธฉันเข้าใจไหม?” ไป๋ปิงเตือนเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“เข้าใจ”
เยี่ยชิววางสายโทรศัพท์แล้วกดหมายเลขของหลินจิงจื้อทันที
โทรศัพท์ดังขึ้นครู่หนึ่งก่อนที่หลินจิงจื้อจะตอบ “สวัสดีที่รัก”
เสียงของเธอขี้เกียจและขาดพลังงาน
“พี่หลิน คุณทำอะไรอยู่?” เยี่ยชิวถาม
“ฉันกำลังหลับอยู่” หลินจิงจื้อกล่าว
เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ทำไมคุณยังหลับอยู่ในเวลานี้?”
หลินจิงจื้อพูด “เมื่อคืนฉันมีประชุมทั้งคืนที่บริษัท มันเหนื่อยมาก ไม่อยากคุยแล้ว ฉันต้องนอนต่อแล้ว”
คลิก!
การโทรสิ้นสุดลง
เยี่ยชิวฟังเสียงโทรศัพท์ที่ยุ่งวุ่นวาย คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย
ในอดีต เมื่อเขาโทรหาหลินจิงจื้อ เธอมักจะคุยโทรศัพท์กับเขาเสมอ แต่วันนี้หลินจิงจื้อวางสายไปหลังจากพูดไม่กี่คำ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าไม่รู้จบ
“ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะร้ายแรงกว่าที่พี่ปิงพูด ไม่ ฉันต้องกลับไปที่เจียงโจวทันที”