บทที่ 114 สาเหตุการตาย

ภายใต้แสงแดด มีศพหนึ่งเป็นคนแรกที่ค้นพบและมีจุดตามร่างกายบนศพนั้น

ต่อมา ร่างที่สอง ร่างที่สาม...

ในเวลาไม่ถึงสามนาที จุดเดียวกันปรากฏขึ้นบนศพทั้งสิบสองศพ

ใครก็ตามที่มีความรู้ทางการแพทย์ จะรู้ดีว่าหลังจากคนปกติเสียชีวิต จุดตามร่างกายมักเป็นสีม่วงแดงหรือสีม่วงเข้ม แต่จุดตามร่างกายบนศพทั้งสิบสองตรงหน้านั้นกลับเป็นสีดำทั้งหมด

จุดบนศพแต่ละจุดมีขนาดใหญ่เท่ากับกำปั้น และมีลวดลาย เหมือนแม่มดสีดำที่กำลังบานสะพรั่ง ทำให้ผู้คนรู้สึกน่าขนลุก

"อะไรกัน... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

ใบหน้าของกู่เฟิงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เพราะภายใต้สถานการณ์ปกติ จุดบนศพจะปรากฏขึ้นประมาณสองชั่วโมงหลังจากที่บุคคลนั้นเสียชีวิต แต่ศพทั้งสิบสองนี้

มันถูกทิ้งไว้ในห้องเย็นเป็นเวลาสามสิบชั่วโมง ถ้าพูดตามหลักแล้ว จุดบนศพน่าจะปรากฏขึ้นมานานแล้ว

"ฉันเดาว่า มันน่าจะเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิของห้องเย็น อุณหภูมิของห้องเย็นต่ำมาก ซึ่งทำให้เลือดแข็งตัว ดังนั้นจึงไม่มีจุดศพบนร่างกายของพวกเขามาก่อนหน้านี้" เยี่ยชิวกล่าว

"นี่ไม่ถูกต้องนะ เมื่อเราเจอศพพวกนี้ พวกเขาตายไปนานกว่าสิบสองชั่วโมงแล้ว ปกติแล้วจุดบนศพน่าจะปรากฏบนร่างกายของพวกเขามาก่อนแล้วนะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฟิง เยี่ยชิวก็ขมวดคิ้ว

ใช่ ทำไมจุดศพไม่ปรากฏมาก่อน?

ในขณะนี้ มีกลิ่นเหม็นเข้าจมูกของเขา

หยางฉีอาเจียนออกมาในทันที

ไม่ใช่ความผิดของเธอ เหตุผลหลักคือ กลิ่นเหม็นมาก แย่ยิ่งกว่าเต้าหู้เหม็นด้วยซ้ำ แม้แต่เยี่ยชิวยังรู้สึกคลื่นไส้

กู่เฟิงตะโกนเสียงดัง "พี่เยี่ยชิว ดูนี่เร็ว มันยังมีการเปลี่ยนแปลงบนร่างของศพอยู่"

เยี่ยชิวมองขึ้นไป และเห็นว่าในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ศพทั้งสิบสองศพก็กลายเป็นสีดำสนิทตั้งแต่คอลงมา ราวกับว่าพวกเขาเพิ่งถูกดึงออกจากเหมืองถ่านหิน

สิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกแปลกคือ คอของศพเหล่านี้ไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีดำ แต่มีเส้นสีแดงเข้มปรากฏขึ้นปกคลุมใบหน้าอย่างหนาแน่น สลับกัน ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว

ศพแต่ละศพลืมตาขึ้น เต็มไปด้วยความน่าสยองขวัญ มือของมันกำหมัดแน่น และร่างกายของมันแข็งทื่อ

ราวกับว่าพวกเขาได้เห็นบางสิ่งที่เลวร้ายอย่างยิ่งก่อนที่เขาจะตาย

ซี้ด...

เยี่ยชิวสูดลมหายใจ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง และพูดว่า "ตามที่คาดไว้ พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตด้วยพิษ"

กู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะถาม "พี่เยี่ยชิว พี่รู้ไหมว่าพวกเขาถูกวางยาพิษชนิดไหน?"

"ฉันจะดูก่อน แล้วค่อยคุยกันทีหลัง"

เยี่ยชิวมาที่ศพทั้งสิบสอง และมองดูพวกเขาอย่างระมัดระวังและซ้ำ ๆ ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทีละน้อย

"นี่มันเป็นไปได้ยังไง?"

เยี่ยชิวรู้สึกเหลือเชื่อ

"พี่เยี่ยชิว คุณเห็นอะไร?" กู่เฟิงถามอย่างเร่งรีบ

"พิษในตัวพวกเขาคล้ายกับ..." ก่อนที่เยี่ยชิวจะพูดจบ ทันใดนั้นเขาก็เห็นหยางฉียื่นมือออกไปแตะต้องผู้เสียชีวิต และทันใดนั้นเขาจึงตะโกนเสียงดังลั่น "อย่าแตะมัน"

หยางฉีตกใจมากจนเธอหดมือ และมองเยี่ยชิวอย่างสงสัย

เยี่ยชิวกล่าวว่า "พิษบนร่างกายของพวกเขานั้นรุนแรงมาก ถ้าฉันดูไม่ผิด มันน่าจะเป็นพิษมานทูร่าในตำนาน"

"พิษมานทูร่า?"

กู่เฟิงและหยางฉีมองหน้ากัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินเรื่องนี้

เยี่ยชิวกล่าวว่า "เดิมทีมานทูร่าเป็นดอกไม้ที่สวยงาม ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับดอกกุหลาบมาก ดอกของมันมีสารพิษ หลังจากได้รับการปรุงแต่งแล้ว ก็สามารถสร้างพิษแปลก ๆ ในโลกได้ ซึ่งพิษนี้จะเรียกว่าพิษมานทูร่า"

"พิษประหลาดนี้ไม่มีสีและไม่มีกลิ่น เมื่อเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ครั้งแรก มันจะปล่อยกลิ่นเหม็นหลังจากความตายเท่านั้น เหมือนกับศพพวกนี้ไงล่ะ"

เยี่ยชิวชี้ไปที่ศพบนพื้น และพูดต่อ "และหลังจากถูกวางยาพิษมานทูร่าก่อนตาย พวกเขาจะมีอาการประสาทหลอน และมองเห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตของพวกเขา ดังนั้นคนตายเหล่านี้จึงตายตาไม่หลับ และมีสีหน้าหวาดกลัว"