บทที่ 1167 ขั้นเคารพก้าวเท้า

หม้อเฉียนคุนสองใบในมือของเยี่ยชิว เป็นเหมือนค้อนยักษ์สองตัว

โจมตีแต่ละครั้ง มีพลังมหาศาล

น่ากลัว

แม้ว่า มิยาโมโตะ โอกาวะ จะทรงพลัง แต่เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับหม้อเฉียนคุนโดยตรง และถูกปราบปรามอย่างสมบูรณ์ด้วยกำลังอันดุร้ายของเยี่ยชิว

เขายังคงล่าถอยและหลบเลี่ยง

ถอยอีก หลบอีก...…

“มิยาโมโตะ โอกาวะ คุณเป็นปรมาจารย์ขั้นเคารพสูงไม่ใช่หรือ? ทำไมคุณถึงซ่อนตัวอยู่?”

“คุณไม่ได้พยายามจะฆ่าฉันเหรอ? ถอยทำไม?”

“แล้วศักดิ์ศรีของสุดยอดปรมาจารย์ล่ะ?”

“คุณมันขี้ขลาด!”

ขณะที่เยี่ยชิวกวัดแกว่งหม้อต้มอย่างดุเดือด และเยาะเย้ยเขา

“ไอ้หนู คุณคิดว่าฉันทนคุณไม่ได้จริงๆ เหรอ? ฉันขอบอกคุณว่า ไม่ว่าคุณจะแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งที่แท้จริง คุณก็ยังต่อสู้ไม่ได้”

มิยาโมโตะ โอกาวะคำราม หยุดการล่าถอย จากนั้นจึงเปิดใช้งานปราณมังกรอย่างเต็มที่

ทันใดนั้น ปราณมังกรสามสิบหกเส้นมาบรรจบกันเหนือหัวของเขา พันกันเพื่อสร้างตาข่ายป้องกันที่ไม่อาจทำลายได้ ซึ่งป้องกันมิยาโมโตะ โอกาวะด้านล่าง

จากนั้น มิยาโมโตะ โอกาวะ ก็พุ่งเข้าหาเยี่ยชิว

ด้วยการป้องกันปราณมังกรเหนือหัว เขาไม่กลัวการโจมตีของหม้อเฉียนคุนอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเข้าใกล้เยี่ยชิว หม้อน้ำทั้งสองใบในมือของเยี่ยชิว ก็ตกลงบนตาข่ายปราณมังกร

บูม!

เสียงอึกทึกดังขึ้น

ทันใดนั้น รูขนาดใหญ่สองรูก็ปรากฏขึ้นในตาข่ายปราณมังกร มิยาโมโตะ โอกาวะก็ตัวสั่นและไอเป็นเลือด

หม้อเฉียนคุนทั้งสองตกลงมาจากท้องฟ้า

“ไม่นะ!”

หัวใจของ มิยาโมโตะ โอกาวะ บีบรัดด้วยความกลัว และเขาก็รีบเหาะถอยหลัง

“บูม!”

หม้อเฉียนคุนทั้งสองทุบลงบนพื้น ก่อให้เกิดเมฆฝุ่นที่กระเซ็นบนผม ใบหน้า และเสื้อผ้าของมิยาโมโตะ โอกาวะ...…

ทันใดนั้น มิยาโมโตะ โอกาวะก็ดูไม่เรียบร้อยมาก

เมื่อมองไปที่เยี่ยชิว ซึ่งส่องแสงสีทองไปทั่ว ถือหม้อเฉียนคุนทั้งสองไว้ เขาก็ดูเหมือนเทพสงครามที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

“ผู้อาวุโส นี่คือความแข็งแกร่งทั้งหมดที่คุณมีใช่ไหม คุณทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ”

“ฉันคิดว่าปรมาจารย์ขั้นเคารพสูงคงจะอยู่ยงคงกระพัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณมันไร้ค่า”

“ไร้ค่าอย่างแท้จริง”

เยี่ยชิวนึกถึงหม้อเฉียนคุนที่สาม ซึ่งลอยอยู่เหนือหัวขณะที่เขาเดินไปหามิยาโมโตะ โอกาวะ

มิยาโมโตะ โอกาวะ จ้องมองเยี่ยชิวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ไอ้หนู อย่าอวดดีเกินไป ถ้าไม่ใช่เพราะหม้อต้มสามหม้อนั้น ฉันคงฆ่าคุณไปนานแล้ว”

เยี่ยชิวเยาะเย้ย “ถ้าฉันเป็นปรมาจารย์ขั้นราชา ฉันจะบดขยี้คุณด้วยนิ้วเดียว”

“ดังนั้น โลกนี้ไม่มีถ้า”

"เตรียมความพร้อมที่จะตาย!"

“คุณไม่ต้องห่วง ฉันเป็นคนมีน้ำใจ ฉันจะไม่ทิ้งศพของคุณไว้เหมือนเดิม”

ขณะที่เยี่ยชิวพูด เขาก็ลงมือ

ครั้งแรกที่เขาเปิดใช้งานหม้อเฉียนคุนเหนือศีรษะ ทันใดนั้น หม้อน้ำก็บินออกไปและกระแทกไปที่มิยาโมโตะ โอกาวะ

มิยาโมโตะ โอกาวะโกรธมาก เขาเป็นถึงสุดยอดปรมาจารย์ ถูกบังคับให้ล่าถอยอย่างต่อเนื่อง โดยนักศิลปะการต่อสู้ในวันนี้ ทำให้เกิดความขุ่นเคืองในใจ

หากความไม่พอใจนี้ไม่ถูกปล่อยออกมา มันจะกลายเป็นปีศาจภายในใจของเขา และส่งผลกระทบต่อการฝึกฝนในอนาคต

“ฉันไม่เชื่อว่า ด้วยขั้นสูงกว่าของฉัน เขาสามารถฆ่าฉันได้จริงๆ ด้วยหม้อต้มเพียงไม่กี่หม้อ”

มิยาโมโตะ โอกาวะตอบโต้

“กร๊าก!”

มิยาโมโตะ โอกาวะคำราม คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวเล็ดลอดออกมาจากร่างกาย

หลังจากนั้น ปราณมังกรทั้งหมดพันรอบแขนขวาของเขา ราวกับแหวนเงินที่เปล่งแสงเจิดจ้า

“ไสหัวไป!”

มิยาโมโตะ โอกาวะ ต่อยไปที่หม้อเฉียนคุนอย่างดุเดือด

“ปัง”