บทที่ 1174 การกบฏของไปยวี่จิง

อะไรนะ ไป๋ยวี่จิงเป็นผู้จัดเตรียมแผนทั้งหมด?

เป็นไปได้ยังไง!

เยี่ยชิวไม่อยากจะเชื่อเลย

ไป๋ยวี่จิงยิ้มแล้วพูดว่า "เยี่ยชิว คุณแปลกใจไหม?"

“อันที่จริงไม่มีอะไรน่าประหลาดใจเลย ฉันอุตส่าห์พยายามฆ่าเธออย่างหนัก”

“ฉันพบปรมาจารย์หลายคนที่จะร่วมมือกับฉัน แต่ฉันไม่ได้หวังว่าสุดท้ายแล้วปรมาจารย์เหล่านั้นทั้งหมดก็ตายในมือของคุณ ฉันไม่รู้ว่าคุณโชคดีหรือโชคดี”

“สรุปก็คือ คุณปลอดภัยทุกครั้ง”

“เดิมทีฉันคาดหวังว่าหลงอี และคนอื่นๆ จะฆ่าคุณหลังจากที่พวกเขาออกมา แต่ฉันไม่คิดเลยว่าพ่อของคุณจะทำลายพระราชวังต้องห้าม”

ไป๋ยวี่จิงถอนหายใจและพูดว่า "ฉันไม่มีทางเลือก ฉันก็เลยคิดแผนการล่าแบบนั้นขึ้นมา"

“คุณไม่รู้เหรอ เพื่อรวบรวมปรมาจารย์ต้าตงมากมาย ฉันจึงขอให้ต้าตงออกมาข้างหน้าและจ่ายด้วยราคามหาศาล”

“ฉันสัญญากับราชาว่าตราบใดที่ฉันฆ่าคุณและลูกชายของคุณ ฉันจะช่วยต้าตงพัฒนาสุดยอดทหาร”

“ฉันยังสัญญาว่าจะฝึกทหารชั้นยอดหนึ่งพันคนให้กับต้าตงภายในสามปี”

เยี่ยชิวโกรธมากเมื่อได้ยินสิ่งนี้ "ไป๋ยวี่จิง คุณคลั่งไคล้ความรวดเร็วหรือเปล่า?"

“ในเวลานั้น ต้าตงก่ออาชญากรรมที่ชั่วร้ายในประเทศของเรา ทั้งการเผา ปล้น และก่ออาชญากรรมทุกประเภท จนถึงทุกวันนี้ ยังมีศพนับแสนศพที่ถูกฝังอยู่ในจินหลิง”

“คุณกับคนทรยศแตกต่างกันอย่างไร?”

"อย่าลืมว่าคุณเป็นคนจีน!"

ไป๋ยวี่จิงไม่เห็นด้วย "ใช่ ต้าตงทำสิ่งเลวร้ายมากมายในประเทศของเราและฆ่าผู้คนไปมากมาย แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ"

“พวกเขาไม่ได้ทำร้ายฉัน”

“นอกจากนี้ สิ่งที่คุณพูดถึงเป็นเพียงเรื่องราวไร้ประโยชน์ ผู้คน เราต้องมองไปข้างหน้าเสมอและไม่สามารถอยู่ในความเกลียดชังของประวัติศาสตร์ได้ตลอดไป”

"ฉันรู้สึกว่าการร่วมมือกับต้าตงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุดที่ฉันเคยทำ"

เยี่ยชิวพูดด้วยความโกรธ "การลืมประวัติศาสตร์หมายถึงการทรยศ!"

“ไป๋ยวี่จิง ถ้าคุณทำเช่นนี้ คุณจะถูกตอกย้ำกับเสาแห่งความละอายตลอดไป และจะถูกโลกด่าว่า”

“อย่าลืมว่าปู่ของคุณ นายพลไป๋ เป็นบิดาผู้ก่อตั้งประเทศและได้สร้างบุญกุศลมากมาย คุณไม่กลัวที่จะทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของเขาด้วยการทำเช่นนี้หรือ?”

ไป๋ยวี่จิงหัวเราะเยาะ "อย่าพูดถึงชายชราคนนั้นให้ฉันฟัง เขาไล่ฉันออกจากบ้านไปนานแล้ว และฉันก็ไม่ใช่หลานชายของเขาอีกต่อไป เมื่อฉันจัดการกับคุณ ฉันจะฆ่าเขา"

“ยังไงก็ตามเยี่ยชิวคุณไม่รู้เหรอว่าชายชราคนนั้นและไป๋ปิงต่างก็อยู่ในมือของฉันแล้ว”

“หลังจากที่ฉันฆ่าคุณ ฉันจะขอให้ทั้งสองคนลงมาติดตามคุณ แต่ก่อนที่จะฆ่าคุณ ไป๋ปิง ฉันอยากมีช่วงเวลาที่ดีก่อน”

“เธอสวยมากและมีรูปร่างที่ดี ถ้าไม่ได้เล่นกับเธอคงน่าเสียดาย”

“คำโบราณบ้านเราเรียกว่าเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากคนนอก.”

โหดเหี้ยม!

ในตึกแปดสิบเอ็ดทุกคนได้ยินการสนทนาระหว่างทั้งสองผ่านวิดีโอ เทพเจ้าทหารตบโต๊ะแล้วพูดด้วยความโกรธ "ไป๋ยวี่จิงเป็นคนทรยศ แต่เขาก็ยังทำตัวแบบนี้ คนชั่วตัวนี้จะไม่ตาย และพระเจ้าก็จะทนไม่ได้ "

นายเยี่ยยังพูดด้วยความโกรธ "ฉันเคยมองว่าเขาเป็นคนดี แต่ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะไร้สำนึกขนาดนี้"

ใบหน้าของผู้เฒ่าถังเต็มไปด้วยความต้องการฆ่า และเขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ไป๋ยวี่จิงควรถูกตัดเป็นชิ้นๆ ด้วยดาบพันเล่ม"

"……"

ตอนนี้เยี่ยชิว ต้องการบดขยี้ไป๋ยวี่จิง ให้เป็นเถ้าถ่าน

“เยี่ยชิว เมื่อพิจารณาว่าคุณกำลังจะตาย ฉันจะบอกคุณสองสิ่ง”

ไป๋ยวี่จิงยิ้มและพูดว่า "สิ่งแรกคือเกี่ยวกับฐานทัพลับทางตะวันตกเฉียงเหนือ"

“ใช่ ฉันสร้างฐานนั้น”

“ฉันสั่งให้ผู้คนแอบศึกษาทหารชั้นยอดที่นั่น และใช้กำลังคน การเงิน และทรัพยากรจำนวนมหาศาล ในที่สุดคุณก็ทำลายมัน”