บทที่ 1179 ธรรมะชนะอธรรม

ไป๋ยวี่จิงต้องการเปลี่ยนเทคนิค แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

เยี่ยชิวเหมือนสายฟ้า ทำลายรอยหมัดอีกสามอัน นอกเหนือจากรอยหมัดทั้งห้าที่เขาเคยทำลายไปก่อนหน้านี้ ไป๋ยวี่จิงได้สูญเสียปราณมังกรไปแปดเส้นแล้ว

เมื่อมาถึงจุดนี้ ไป๋ยวี่จิงเหลือปราณมังกรเพียงสิบเส้นเท่านั้น

การฝึกฝนของเขาได้ตกลงไปสู่ขั้นเคารพแรก

“โอ๊ย!”

ไป๋ยวี่จิงถูกฟ้าผ่าราวกับสายฟ้า พ่นเลือดออกจากปาก สูญเสียปราณมังกรไปแปดเส้น เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

“สารเลว!”

ไป๋ยวี่จิงกัดฟันด้วยความโกรธ และหวังว่าเขาจะฉีกเยี่ยชิวออกเป็นชิ้นๆ

เขาทำงานอย่างหนักเพื่อฝึกฝนปราณมังกรสิบแปดเส้น แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาได้สูญเสียมันทั้งหมดแปดเส้นไปในคราวเดียว

เขาจะไม่เต็มไปด้วยความเกลียดชังได้อย่างไร?

“บูม!”

ขณะที่ไป๋ยวี่จิงกำลังวอกแวก เยี่ยชิวก็ทำลายรอยหมัดอีกสองอันด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ

สูญเสียปราณมังกรเพิ่มอีกสองเส้น

“โอ๊ย!”

ไป๋ยวี่จิงกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง

เมื่อมาถึงจุดนี้ เขาเหลือปราณมังกรเพียงแปดเส้น การฝึกฝนของเขาลดลงจากขั้นเคารพไปขั้นรากฐานสูง และดิ่งลงสู่ขั้นทั้วไป

ไป๋ยวี่จิงรู้สึกชัดเจนว่า ความแข็งแกร่งของเขาลดลงอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกนี้ เหมือนกับนักเรียนชั้นนำที่มักจะได้คะแนนเต็มร้อยแม้จะพยายามอย่างเต็มที่ ก็ทำได้เพียงห้าสิบคะแนนเท่านั้น

ความแตกต่างก็เห็นได้ชัด

ไป๋ยวี่จิงดึงปราณมังกรทั้งหมดของเขากลับอย่างรวดเร็ว และในทันใดนั้น รอยหมัดที่เต็มท้องฟ้าก็หายไป

“หมัดแห่งเทพสังหาร? เฮ้เฮ้...…นั่นคือทั้งหมดเหรอ?”

เยี่ยชิวตะโกนว่า “ไป๋ยวี่จิง คุณมีเคล็ดลับอะไรอีกไหม รีบแสดงให้ดูเลย”

“ฉันแทบรอไม่ไหว ที่จะส่งคุณไปตามทาง”

ในความเป็นจริง ถ้าไป๋ยวี่จิงไม่ได้ใช้หมัดแห่งเทพสังหาร เขาคงไม่พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

เขาไม่รู้ว่า หลังจากเรียนรู้หมัดสังหารมังกรจากเยี่ยหวู่ซวงแล้ว ความเข้าใจในเทคนิคหมัดของเยี่ยชิวก็มาถึงระดับที่สูงมาก

ด้วยการใช้เทคนิคหมัดเพียงอย่างเดียว ไป๋ยวี่จิงไม่สามารถเทียบได้กับเยี่ยชิว

นอกจากนี้ หมัดแห่งเทพสังหารยังดุร้ายและทรงพลังอย่างมาก คล้ายกับหมัดสังหารมังกร แต่เยี่ยชิวก็เข้าใจกลยุทธ์ของเทคนิคหมัดดังกล่าวเป็นอย่างดี

บังเอิญว่า ไท่เก๊กสิบสามท่าสามารถใช้ความนุ่มนวลเพื่อเอาชนะความแข็งกระด้าง ตอบโต้หมัดแห่งเทพสังหารที่ทรงพลังและก้าวร้าวได้

หมัดแห่งเทพสังหารก็มีข้อบกพร่องที่สำคัญเช่นกัน

เมื่อไป๋ยวี่จิงสร้างหมัดขึ้น เขาได้เปลี่ยนปราณมังกรให้เป็นรอยหมัด ซึ่งเพิ่มพลังของรอยหมัดอย่างมาก แต่การใช้ปราณมังกรโจมตีศัตรูเป็นวิธีการที่มีความเสี่ยง

เว้นแต่เขาจะมั่นใจอย่างแน่นอนว่า เขาสามารถฆ่าศัตรูได้

มิฉะนั้น หากปราณมังกรถูกทำลายโดยศัตรู การฝึกฝนของเขาก็จะดิ่งลง

เป็นเพราะเหตุนี้เองที่ไป๋ยวี่จิงประสบความสูญเสียครั้งใหญ่

“คุณควรรู้ว่าฉันมีพลังที่จะฆ่าศัตรูในระดับที่สูงกว่า ตอนนี้การฝึกฝนของคุณลดลงแล้ว การฆ่าคุณจะง่ายเหมือนพาย”

เยี่ยชิวกล่าว ร่างกายเปล่งประกายแสงสีทอง ครอบงำไป๋ยวี่จิงด้วยเจตนาการต่อสู้ที่ผ่านพ้นไม่ได้

เมื่อรู้สึกถึงภัยคุกคามแห่งความตาย ไป๋ยวี่จิงจึงล่าถอยอย่างรวดเร็ว

“ถ้าอยากฆ่าฉัน? แล้วจะถอยทำไม?”

เยี่ยชิวหัวเราะเยาะ คว้าหม้อเฉียนคุนแล้วขว้างมันออกไปพร้อมกับแกว่งแขนขวาอันทรงพลัง

“บูม!”

หม้อเฉียนคุนเหมือนดาวตก พุ่งไปในอากาศและกระแทกไปที่ไป๋ยวี่จิง

“ไสหัวไป!”

หมัดของไป๋ยวี่จิงฟาดไปที่หม้อเฉียนคุน และเขารู้สึกถึงพลังมหาศาลที่กระแทกเข้าใส่เขา ทำให้เขาอาเจียนเป็นเลือดและปลิวไปข้างหลัง

เมื่อการฝึกฝนของเขาลดลง ข้อได้เปรียบทั้งหมดของไป๋ยวี่จิงก็หายไปทันที ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสูญเสียความแข็งแกร่ง อาจจะต่อสู้กับเยี่ยชิวจนตายอีกด้วย

รู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ

แม้ว่าไป๋ยวี่จิงจะเสียใจ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ด้วยเสียง “บูม” ดัง ร่างของเขาล้มลงกับพื้นจากกลางอากาศ

ทำให้เกิดหลุมลึกบนพื้น

ขณะนั้น เยี่ยชิวก็ตามทันและโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ท่าสังหารถูกปลดปล่อย