บทที่ 1196 ตามหาสมบัติที่ลั่วหยาง

“หลงเหมิน?”

เยี่ยชิว ตกตะลึง: "ผู้เฒ่า คุณหมายถึงเราไปที่สำนักงานใหญ่กลงเหมินก่อนเหรอ?"

อมตะชางเหม่ยส่ายหัว: "ไม่ ไม่ ประตูมังกรที่ฉันพูดถึงนั้นไม่ใช่สำนักงานใหญ่หลงเหมิน แต่เป็นลั่วหยางหลงเหมิน"

“ลั่วหยางหลงเหมิน?” เยี่ยชิวสงสัยว่า: “ไปทำอะไรที่นั่น?”

อมตะชางเหม่ยยิ้มและกล่าวว่า: "มีสุภาษิตที่ว่ากันว่า ต้องการที่พิชิตโลกจะต้องพิชิตสนามก่อน และใครก็ตามที่พิชิตที่ต้องการสนามจะต้องพิชิตลั่วหยางก่อน"

"ตั้งแต่เมื่ออก่อนจนถึงวันนี้ ลั่วหยางเป็นสถานที่รวบรวมเส้นเอ็นมังกร ดังนั้น หลายราชวงศ์จึงตั้งลั่วหยางให้เป็นเมืองหลวง และหลงเหมินเป็นสถานที่ที่มีฮวงจุ้ยดีที่สุดในลั่วหยาง"

“ก่อนที่ฉันจะเขานั้น ฉันได้ทำนายแล้วและมันก็เป็นลางดีด้วย”

“ถ้าแกไปที่หลงเหมินก่อน แกจะได้รับของดีมากมาย”

เมื่อเยี่ยชิวได้ยินคำว่า "ลางดี" หัวใจของเขาก็ขนลุกไปหมด

เขาได้สัมผัสกับความสามารถในการทำนายดวงชะตาของอมตะชางเหม่ยแล้ว ถ้าผู้เฒ่าคนนี้บอกลางดี ก็น่าจะเป็นลางร้าย

เยี่ยชิว กล่าวว่า: "ท่านอาจารย์ได้บอกไว้แล้ว ภูเขาไท่มีเส้นเอ็นมังกร ฉันคิดว่าเราน่าจะไปที่ภูเขาไท่โดยตรงเลย"

“แกหมายความว่าอย่างไร ไอ้สารเลว แกไม่เชื่อฉันเหรอ?” อาจารย์ฉางเหม่ยโกรธเล็กน้อยและพูดว่า “แกรู้ไหม นั่นเป็นเพราะการทำนายของฉันแม่นยำมากจนฉันเกือบได้รับผลกระทบ”

“แกต้องเชื่อฉัน ถ้าแกไปที่หลงเหมิน แกจะได้รับของตอบแทนมหาศาลอย่างแน่นอน”

เยี่ยชิวพูดทันทีว่า: "ไปที่ภูเขาไท่ก่อนแล้วจึงไปที่หลงเหมิน โอเคไหม?"

“ไม่ เราต้องไปที่หลงเหมินก่อน” อมตะชางเหม่ยตั้งใจแน่วแน่

เยี่ยชิวรู้สึกแปลกนิดหน่อยและจึงถามว่า: "ผู้เฒ่า ทำไมคุณต้องไปที่หลงเหมินให้ได้?"

“คุณต้องบอกเหตุผลความจริงให้ฉันก่อน ไม่เช่นนั้นฉันจะไม่ไปหลงเหมิน”

“ตอนนี้ ฉันแค่อยากจะฟื้นฟูกลังยุทธ์ของฉันโดยเร็วที่สุด และไม่ต้องการสร้างปัญหาใดๆ”

ด้วยความสิ้นหวัง อมตะชางเหม่ยไม่มีทางเลือกจึงพูดว่า: "เอาล่ะ ฉันจะบอกความจริงกับแก มีสมบัติล้ำค่าที่ซ่อนอยู่ในหลงเหมิน"

“สมบัติอะไร?” เยี่ยชิวถาม

“ไปแล้วแกจะรู้เอง” อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “เราต้องไปที่หลงเหมินทันที ถ้าเราพลาดจังหวะนี้ เราจะไม่ได้รับสมบัติแล้ว”

“จังหวะ?” เยี่ยชิวงงงวย: “จังหวะอะไร?”

“คืนนี้เป็นวันปรากฏการณ์ดาวเคราะห์ 5 ดวง เรียงกัน” อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ปรากฏการณ์ดาวเคราะห์ 5 ดวง เรียงกันเป็นปรากฏการณ์ที่หาได้ยากในรอบหลายพันปี ดาวห้าดวงที่ประกอบด้วยทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดินมารวมตัวกันซึ่ง หมายความว่ามีสมบัติล้ำค่าจะปรากฎขึ้น”

เยี่ยชิว ถามว่า: "ผู้เฒ่า คุณรู้ได้อย่างไรว่ามีสมบัติล้ำค่าอยู่ในลั่วหยางหลงเหมิน อย่าบอกนะว่ามันถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์ภูเขาหลงหู่"

อมตะชางเหม่ยยิ้มและพูดว่า: "ครั้งนี้แกเดาถูกจริงๆ ฉันได้เห็นมันจากคัมภีร์ของภูเขาหลงหู่"

"นับตั้งแต่ก่อตั้งนิกายภูเขาหลงหู่ของเรา ปรมาจารย์หลายคนก็ได้ตรวจสอบที่อยู่ของสมบัตินี้ ในที่สุดก็ตัดสินใจว่าสมบัตินี้อยู่ในหลงเหมิน แต่ก็ไม่มีใครเคยพบมันเลย"

“ในที่สุดก็มีผู้อาวุโสสูงสุดในภูเขาหลงหู่ของเราที่ทิ้งคำทำนายไว้ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต โดยกล่าวว่าในวันที่ ปรากฏการณ์ดาวเคราะห์ 5 ดวง เรียงกัน สมบัติก็จะปรากฏขึ้น”

"คืนนี้ในเวลาก็เป็นปรากฏการณ์ดาวเคราะห์ 5 ดวง เรียงกันแล้ว ไอ้สารเลว อย่าลังเล รีบไที่หลงเหมินเร็วเข้า!"

“เมื่อฉันได้รับสมบัตินี้แล้ว ฉันจะพาแกไปที่ภูเขาไท่”

ดวงตาของเยี่ยชิว เบิกกว้าง "ผู้เฒ่า คุณบอกว่าถ้าฉันไปที่หลงเหมินแล้วจะได้รับของตอบแทนมากมายไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมฉันฟัังจากคำพูดขอคุณแล้วเหมือนไปเพื่อค้นหาสมบัติเป็นเพื่อนคุณ?"

“ไอ้สารเลว ยังไงเราทั้งสองก็เคยผ่านอะไรมากมายมาด้วยกัน อย่าบอกนะว่าแค่คำขอเล็กๆน้อยๆนิดแกจะไม่ช่วยฉัน?” อมตะชางเหม่ยสาบาน: “พรุ่งนี้ฉันจะไปที่ภูเขาไท่กับแกแม้ ว่าเขาจะเสี่ยงชีวิตก็ตาม ฉันจะช่วยเหลือแกหาเส้นเอ็นมังกรให้เจอเพื่อช่วยแกฟื้นฟูพลังยุทธ์!”

เยี่ยชิว อยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย สมบัติที่ผู้นำของภูเขาหลงหู่หลายรุ่นตามหากันมันต้องเป็นสมบัตติที่ล้ำค่าแค่ไหนกัน?

“ผู้เฒ่า ฉันสามารถไปที่หลงเหมินกับคุณได้ แต่เราต้องตกลงล่วงหน้ากันก่อน ไม่ว่าคุณจะได้รับสมบัติหรือไม่ พรุ่งนี้ยังไงก็ต้องไปที่ภูเขาไท่” เยี่ยชิวกล่าว

อมตะชางเหม่ยยิ้มแย้มแจ่มใสทันที " ไอ่สารเลว ฉันรู้ว่าแกจะไม่ทิ้งฉันไว้ตามลำพัง ไม่ต้องกังวล ฉันได้ทำนายแล้ววันเป็รลางดีและฉันมุ่งมั่นที่จะได้รับสมบัตินั้น"