บทที่ 1206 สถานที่บูชาฟ้าดิน เพื่อจับมังกร ก่อน

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง

เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยมาถึงเชิงเขาไท่

พวกเขาทั้งสองปีนขึ้นไปบนภูเขาตามขั้นบันไดหิน มีนักท่องเที่ยวเดินผ่านมากมาย และทิวทัศน์ก็สวยงามมาก

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงเส้นทางบนภูเขาที่สูงชันมาก

หน้าผาทั้งสองด้านสูงชัน มีขั้นบันไดคดเคี้ยวฝังอยู่ในนั้น คล้ายบันไดขึ้นสู่ท้องฟ้าเมื่อมองจากระยะไกล

มีบันไดหินกว่าพันขั้น

หลังจากที่เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยเดินไปได้ครึ่งทางแล้ว อมตะชางเหม่ย ก็พูดว่า “เจ้าหนู ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันต้องพักสักหน่อย”

เยี่ยชิวหัวเราะ “คุณเป็นผู้ฝึกเซียนที่มีการฝึกฝนที่แข็งแกร่ง และคุณยังต้องพักผ่อนอีกเหรอ?”

“เกี่ยวอะไรกับคุณ”

อมตะชางเหม่ยจ้องมองไปที่เยี่ยชิว นั่งลงข้างถนน จากนั้นดวงตาของเขาก็มองไปรอบๆ เหมือนขโมย

ตอนนั้นเองที่เยี่ยชิวตระหนักว่า ชายชราอ้างว่ากำลังพักผ่อน แต่จริงๆ แล้วเขากำลังแอบมองนักท่องเที่ยวอยู่

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขาเห็นเด็กสาวน่ารักที่แต่งตัวดีเหล่านั้น ดวงตาของอมตะชางเหม่ยก็สว่างขึ้นทันที ราวกับหมาป่าหิวโหยมองเห็นลูกแกะ

เยี่ยชิวดุเขาอย่างไม่อดทน “คุณเป็นผู้นำสำนัก สมควรไหมที่จะมองผู้หญิงของคนอื่นแบบนี้?”

“การเป็นคนดีจะมีประโยชน์อะไร ถ้าคุณไม่ได้กิน” ทันใดนั้น อมตะชางเหม่ยก็ชี้ไปที่ขั้นตอนด้านล่างแล้วพูดว่า “เจ้าหนู ดูสิ มีความงามกำลังมา”

เยี่ยชิวมองลงไป เห็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงค่อยๆ ปีนขึ้นไปบนภูเขาอย่างช้าๆ โดยมีชายหนุ่มสวมแว่นตาคอยช่วยเหลือ

พวกเขาดูเหมือนเป็นคู่รัก

รูปลักษณ์และรูปร่างของผู้หญิงคนนั้นค่อนข้างดี ในความเห็นของเยี่ยชิว เธออาจได้รับคะแนนแปดเต็มสิบ ด้วยเสื้อผ้าบางๆ เผยให้เห็นผิวและขาเรียวยาว เธอจึงสะดุดตามาก

อมตะชางเหม่ยถอนหายใจ “น่าเสียดาย!”

“น่าเสียดายอะไร?” เยี่ยชิวถาม

อมตะชางเหม่ยพูดเบาๆ ว่า “สาวงามลงมาจากภูเขาในวัยยี่สิบ ผิวขาว สวย ขาเรียว แต่น่าเสียดายที่เธอเป็นภรรยาของคนอื่นแล้ว”

เยี่ยชิวรีบมองไปรอบๆ และไม่เห็นนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งทำให้เขาโล่งใจ

“ไร้ยางอาย!”

เยี่ยชิวหวังว่า เขาจะเตะอมตะชางเหม่ยลงจากภูเขาได้ เขาไม่เคยเห็นชายชราที่อนาจารขนาดนี้มาก่อน

นอกจากนี้ ชายชราคนนี้ยังเป็นบุคคลของนิกายเต๋าอีกด้วย

หากบรรพบุรุษของภูเขาหลงหู่ รู้ว่าพวกเขามีลูกศิษย์เช่นนี้ในอนาคต พวกเขาจะโกรธมากจนเปิดโลงศพออกจากด้านในแล้วบีบคออมตะชางเหม่ยหรือไม่?

“เจ้าหนู คุณมีคุณสมบัติอะไรมาดูถูกฉัน?”

อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “คุณมีผู้หญิงสวยมากมายรอบตัวคุณ แต่ละคนมีระดับสูง คุณเป็นกรณีทั่วไปของเศรษฐีที่ไม่รู้ถึงความทุกข์ทรมานของชายยากจน”

“อีกอย่าง ฉันก็แค่ดูและแสดงอารมณ์บางอย่างออกมา ทำไม ไม่ได้เหรอ?”

“ในฐานะปราชญ์แพทย์ คุณไม่รู้หรือว่า แพทย์ต่างชาติได้ทำการศึกษาที่บอกว่าผู้ชายสามารถยืดอายุของเขาได้ทุกๆ ห้าวินาทีที่เขามองผู้หญิงที่สวย”

อมตะชางเหม่ยไม่ได้พูดอะไร แต่เมื่อเขาพูดอย่างนั้น เยี่ยชิว ยิ่งโกรธมากขึ้น

“คุณเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนี้หรือเปล่า?”

เยี่ยชิวกล่าว “ถ้าการมองผู้หญิงที่สวยสามารถยืดอายุได้จริงๆ แล้วเหตุใดจักรพรรดิโบราณที่มีนางสนมสามพันคนซึ่งล้วนสวยงามทั้งหมดยังคงตายในที่สุด?”

อมตะชางเหม่ยยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “มีคำพูดว่า “สิ่งที่ดี มากเกินไปก็ไม่ดี”

“จักรพรรดิโบราณเหล่านั้นไม่เพียงแต่มองดูพวกเขามากเท่านั้น แต่ยังเอาพวกเขามากด้วย เอามากเกินไป จนนำไปสู่การเสียชีวิตก่อนวัยอันควร”

“ฉันแตกต่างจากพวกเขา ฉันชื่นชมจากใจเท่านั้น ชื่นชมอย่างบริสุทธิ์”

ไร้ยางอาย!

เยี่ยชิว สาปแช่งในใจ

ในไม่ช้า ทั้งคู่ก็เดินขึ้นไปที่อมตะชางเหม่ย

อมตะชางเหม่ยจ้องมองผู้หญิงคนนั้นด้วยตา ราวกับว่าเขาต้องการฝังลูกตาของเขาไว้ในร่างกายของเธอ