ตอนที่ 1222
บทที่ 1224 ความงามอันเย้ายวน อัจฉริยะแห่งยุค
October 21, 2026
ฉันเห็นหญิงสาวสวยนอนอยู่ในโลงน้ำแข็ง
เธอสวมชุดสีขาวบางๆ สะอาดสะอ้าน ราวกับอยู่ในสายหมอก ราวกับนางฟ้า
เธอดูเหมือนอายุแค่ยี่สิบเท่านั้น ยกเว้นผมสีดำ เธอมีสีขาวทั้งหมด เธอมีรูปลักษณ์ที่สวยงามมาก ดวงตาของเธอปิดแน่น ผิวของเธอไม่มีเลือดและดูซีดมาก
ดังคำกล่าวที่ว่า
ไม่มีความงามใดในโลก ความงามที่น่าพึงพอใจ รูปร่างหน้าตาของเธอจะทำให้ทั้งประเทศหลงใหล และเธอจะทำให้ทุกคนในโลกประหลาดใจ!
รูปร่างหน้าตาของผู้หญิงคนนี้คู่ควรกับคำว่า "สวยที่สุดในโลก" อย่างสมบูรณ์
เยี่ยชิวได้เห็นความงามมากมาย รวมถึง หลินจิงจื้อ และไป๋ปิง และพวกเธอต่างก็มีระดับสูงสุด ผู้หญิงในโลงศพน้ำแข็งไม่ได้ด้อยกว่าหลินจิงจื้อ และคนอื่น ๆ เลย และเธอก็มีความงามบางอย่างเกี่ยวกับร่างกายของเธอด้วย วิญญาณนางฟ้าอีกแบบหนึ่ง
ด้วยเหตุผลบางอย่างเยี่ยชิว เพียงเหลือบมองผู้หญิงคนนั้นและไม่สามารถละสายตาออกไปได้
ไม่ใช่เพราะรูปร่างหน้าตาของผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาเปลี่ยนไป แต่เขามีความรู้สึกแปลก ๆ มากในขณะนี้ ราวกับว่าผู้หญิงในโลงศพดูเหมือนจะรู้จักเขามาก่อน เหมือนเพื่อนเก่าที่พบกัน และเขารู้สึกถึงความรู้สึกใกล้ชิดที่ไม่อาจอธิบายได้
แม้ว่าเขาเห็นผู้หญิงคนนั้นนอนอยู่ในโลงน้ำแข็งเยี่ยชิว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในใจ ราวกับว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่ใกล้ชิดกับเขามาก!
“แปลก ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้”
“เป็นไปได้ไหมที่ฉันรู้จักเธอ”
“นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย นี่เป็นครั้งแรกของฉันในซูซาน!”
เยี่ยชิวรู้สึกสับสน
คนจริงที่มีคิ้วยาวมองใกล้ ๆ และอดไม่ได้ที่จะอุทาน"ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ"
หลังจากนั้นทันที อาจารย์ฉางเหม่ยถามเยี่ยชิว "ผู้หญิงคนนี้ตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่?"
"ฉันไม่รู้" เยี่ยชิวเพียงหายใจออก พยายามค้นหาชีวิตและความตายของผู้หญิงคนนั้น แต่โลงศพน้ำแข็งถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา และลมหายใจของเขาก็ไม่สามารถทะลุเข้าไปได้เลย
ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากเปิดสกายอายแล้ว แนวการมองเห็นก็ไม่สามารถทะลุผ่านโลงน้ำแข็งได้
อาจารย์ฉางเหม่ยขมวดคิ้ว "แปลก ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงนอนอยู่ในโลงน้ำแข็งหรอ ฉันไม่รู้ว่าเธอมีความสัมพันธ์อะไรกับซูชาน"
เยี่ยชิวถามว่า "ตาเฒ่า คุณพูดก่อนหน้านี้ว่าโลงน้ำแข็งนี้ทำมาจากไขน้ำแข็งหมื่นปี มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันบ้างไหม"
อาจารย์ฉางเหม่ยตอบว่า "แก่นน้ำแข็งหมื่นปีนั้นหาได้ยากในโลก เอาเป็นว่าสิ่งนี้ไม่มีอยู่ในโลกมนุษย์"
“ไป๋ปิงแน่ใจว่าสิ่งนี้จะต้องได้รับจากบุคคลที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งจากโลกแห่งการฝึกฝน”
"ว่ากันว่าโลงศพที่ทำจากไขน้ำแข็งหมื่นปีไม่กลัวแสงแดด ฝน หรือไฟ มันแข็งมาก แม้ว่าสิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไป โลงศพก็ยังคงเหมือนเดิม"
“หลังจากที่คนตายและนอนอยู่ข้างใน ตราบใดที่โลงศพไม่ถูกทำลาย ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าใด ศพก็จะไม่แสดงอาการเน่าเปื่อยใดๆ เลย”
“ยิ่งกว่านั้น ไขน้ำแข็งหมื่นปีนั้นประเมินค่าไม่ได้ มันหายากกว่า มีค่ามากกว่า และมีค่ามากกว่าโลงศพของหนานมูสีทอง”
“ เอาเป็นว่าถ้าโลงศพที่อยู่ตรงหน้าเราถ้าแปลงเป็นเงินก็สามารถซื้อทั้งเจียงโจวได้”
อะไร!
ใบหน้าของเยี่ยชิว เต็มไปด้วยความตกตะลึง โลงศพน้ำแข็ง สามารถซื้อเมืองได้เลยเหรอ?
นี่มันเกินจริงเกินไป!
“เจ้าสารเลว เจ้าคิดว่าไป๋ปิงพูดเกินจริงหรือเปล่า?”
อาจารย์ฉางเหม่ยส่ายหัวแล้วพูดว่า "ขอบอกก่อนว่าสิ่งที่ไป๋ปิงพูดนั้นโบราณมากจริงๆ"
“ ไขน้ำแข็งหมื่นปีนั้นหาได้ยากในโลก ยิ่งไปกว่านั้น โลงศพนี้ยังทำจากไขน้ำแข็งทั้งก้อน กล่าวได้ว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในโลก!”
เมื่ออาจารย์ฉางเหม่ยพูดสิ่งนี้ แสงสีเขียวก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา และเขาพูดว่า "คงจะดีมากถ้าสามารถขนส่งโลงศพนี้กลับไปที่ภูเขาหลงหูได้"
“ไม่เพียงแต่คุณจะได้โลงศพเท่านั้น แต่คุณยังสามารถชื่นชมผู้หญิงสวย ๆ ได้อีกด้วย มันยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ”
"น่าเสียดาย……"
“ตาเฒ่า ฉันแนะนำให้คุณละทิ้งความคิดนี้” เยี่ยชิวเตือน "นี่เป็นพื้นที่ต้องห้ามในซูซาน อย่าไปยุ่งวุ่นวาย"