ตอนที่ 1235
บทที่ 1237 ขุดหลุมฝังศพ
October 21, 2026
เวลาบ่ายสามโมง
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยมาถึงเขตปาตง
ปาตงล้อมรอบด้วยภูเขา ติดกับแม่น้ำแยงซีเกียง และมีทิวทัศน์ที่สวยงามมากราวกับสวรรค์บนดิน
บ้านเกิดของเหล่าเซี่ยงอยู่ในหมู่บ้านภายใต้เขตอำนาจของอำเภอปาตง ที่เรียกว่าหมู่บ้านน้ำ
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยนั่งรถบัสนานกว่าหนึ่งชั่วโมงเพื่อไปยังหมู่บ้านน้ำจากเมือง หลังจากสอบถามไปรอบๆ พวกเขาก็พบบ้านของเหล่าเซี่ยง
บ้านของเหล่าเซี่ยงเป็นบ้านกระเบื้อง ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาเขียวขจี เงียบสงบ
จากระยะไกล เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยสามารถมองเห็นอักษรคู่จากประตูบ้านกระเบื้อง ซึ่งเขียนด้วยตัวอักษรสีดำบนกระดาษสีขาว
สะดุดตามาก
ขณะที่เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยเข้าไปในลานบ้าน พวกเขาพบว่า นอกจากชายชราที่เฝ้าประตูแล้ว ก็ไม่มีใครอยู่ เงียบสงบอย่างน่าขนลุก
“สวัสดี เหล่าเซี่ยงอาศัยอยู่ที่นี่หรือเปล่า?” เยี่ยชิวถาม
ชายชราที่เฝ้าประตูมองดูคนแปลกหน้าสองคน และถามอย่างระมัดระวังว่า “คุณเป็นใคร?”
“เราเป็นเพื่อนร่วมงานของเหล่าเซี่ยง” เยี่ยชิวกล่าว “เราได้ยินมาว่าพ่อของเหล่าเซี่ยงเสียชีวิต ฉันก็เลยถูกส่งมาเยี่ยม”
ความกังวลบนใบหน้าของชายชราหายไป ในขณะที่เขารีบลุกขึ้นยืน และพูดอย่างอบอุ่นว่า “โอ้ คุณเป็นเพื่อนร่วมงานของเขา ฉันขอโทษสำหรับการละเลย”
เยี่ยชิวถามว่า “เหล่าเซี่ยงอยู่ที่ไหน?”
“โอ้ ไม่ต้องพูดถึงมัน” ชายชราถอนหายใจแล้วพูดว่า “พวกเขาไปที่สุสาน ไอ้สารเลวพวกนั้นขุดโลงศพพ่อของเหล่าเซี่ยงขึ้นมาจากหลุมศพ”
เยี่ยชิวขมวดคิ้วและถามว่า “ปู เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ชายชราอธิบายว่า “เรื่องมีอยู่ว่า ปีที่แล้วเมืองของเราเริ่มปฏิรูปประเพณีและสนับสนุนการเผาศพผู้เสียชีวิต โดยใช้เงินหลายล้านเพื่อสร้างสถานที่จัดงานศพ”
“แต่ผู้คนที่นี่เชื่อเรื่องการฝังศพเพื่อสันติภาพมาโดยตลอด เป็นเช่นนี้มาเป็นเวลาหลายพันปีแล้ว ธุรกิจของสถานที่จัดงานศพจึงแย่มาก”
“เมื่อต้นปี สถานที่จัดงานศพแห่งนี้ได้รับการว่าจ้างจากเอ้อร์หลิวจื่อ”
“ตั้งแต่นั้นมา เมืองของเราก็ตกอยู่ในภาวะโกลาหลที่เกิดจากเอ้อร์หลิวจื่อ”
ชายชราพูดด้วยสีหน้าโกรธเคือง และพูดต่อว่า “หลังจากที่เอ้อร์หลิวจื่อยึดครองสถานที่จัดงานศพแล้ว เขาก็รวบรวมกลุ่มอันธพาล และเมื่อใดก็ตามที่มีคนในเมืองเสียชีวิต พวกเขาก็จะก่อปัญหา”
“ถ้าส่งผู้ตายไปเผาศพ ก็จะถือโอกาสขายพวงมาลัยและเงินกระดาษราคาแพง ไม่ต่ำกว่าสองหมื่น คนในครอบครัวก็หาอัฐิไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ถ้าครอบครัวใดปฏิเสธเผาศพ เขาพวกก็จะสร้างปัญหา รีดไถเงิน หรือแม้แต่ใช้ความรุนแรง”
“มีหลายครอบครัวในเมืองนี้ที่สมาชิกผู้เสียชีวิตปฏิเสธการเผาศพ และปฏิเสธที่จะจ่ายเงินเพื่อยุติเรื่องนี้ และในท้ายที่สุด พวกเขาถูกคนกลุ่มนั้นทำร้ายจนพิการ”
เยี่ยชิวถามว่า “ไม่มีใครจัดการเรื่องนี้เลยเหรอ?”
“จัดการ?” ชายชราถอนหายใจ “ลืมไปซะ ตอนแรกมีคนจัดการ แต่พอเกิดเรื่องขึ้น ก็ไม่มีใครจัดการแล้ว บางทีพอเจ้าหน้าที่มาก็บอกว่าเผาศพเป็นไปตามนโยบายและชักชวนให้ครอบครัวส่งผู้เสียชีวิตไปเผาศพ”
“ฉันได้ยินมาว่า เอ้อร์หลิวจื่อนี้มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง มีความสัมพันธ์กันในเทศมณฑล และไม่มีใครในเมืองนี้กล้ารุกรานเขา”
“แน่นอน หลังจากที่พ่อของเหล่าเซี่ยงเสียชีวิต เอ้อร์หลิวจื่อก็มาพร้อมกับกลุ่มอันธพาลอีกครั้ง โดยเรียกร้องให้เหล่าเซี่ยงส่งพ่อของเขาไปที่สถานที่จัดงานศพเพื่อเผาศพ”
“พ่อของเหล่าเซี่ยงเคยกล่าวไว้ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตว่า เขาต้องการฝังศพข้างภรรยาของเขา และเหล่าเซี่ยงซึ่งเป็นลูกกตัญญู ไม่สามารถขัดต่อความปรารถนาของพ่อได้”
“เพื่อยุติเรื่องนี้ เหล่าเซี่ยงยังให้เงินเอ้อร์หลิวจื่อห้าพันหยวนเมื่อวานนี้ โดยหวังว่าพวกเขาจะยอมจำนน”
“ใครจะรู้ว่าเอ้อร์หลิวจื่อคิดว่าเงินน้อยเกินไป และเรียกร้องเงินห้าหมื่นจากเหล่าเซี่ยง”
“เหล่าเซี่ยงปฏิเสธ และเกิดการโต้เถียงกันระหว่างเขากับเอ้อร์หลิวจื่อ ต่อหน้าทุกคน เอ้อร์หลิวจื่อตบเหล่าเซี่ยงแล้วจากไป โดยบอกว่า ถ้าเหล่าเซี่ยงไม่ส่งพ่อของเขาไปเผาศพที่สถานฝังศพ เขาจะต้องขุดหลุมศพทิ้ง”
“บ่ายวันนี้ พ่อของเหล่าเซี่ยงเพิ่งถูกฝัง และเอ้อร์หลิวจื่อนั่นก็พาผู้คนและรถขุดไปที่หลุมศพ ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่หลุมศพแล้ว”
ชายชราพูดด้วยความโกรธว่า “พ่อของเหล่าเซี่ยงเคยต่อสู้ในสงครามเมื่อตอนที่เขายังเด็ก แม้กระทั่งสังหารทหารข้าศึกระดับสูง เขาเป็นวีรบุรุษสงครามอย่างแท้จริง ฉันไม่เคยคิดเลยว่า หลังจากเขาตาย เขาจะทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ ช่างอยุติธรรม”