บทที่ 1251 เข้าใจผิดครั้งใหญ่

“สุดท้ายควรจะไปหาใคร?”

“ทำไมมันยากขนาดนี้!”

“เฮ้อ การมีผู้หญิงมากเกินไปทำให้ฉันเป็นอัมพาตในการตัดสินใจจริงๆ”

เยี่ยชิวถอนหายใจเบาๆ

หากอมตะชางเหม่ยอยู่ที่นี่และได้ยินคำพูดของเยี่ยชิว จะตบเขาอย่างแน่นอน จากนั้นดุเขา มีเพียงเด็กๆ เท่านั้นที่มีปัญหาในการตัดสินใจ ผู้ใหญ่ควรรู้วิธีแบ่งปันความมั่งคั่ง!

“ช่างมันเถอะ ฉันจะไปหาพี่หลิน!”

ในบรรดาความงามทั้งหมดของเขา เยี่ยชิวมีความรู้สึกพิเศษต่อหลินจิงจื้อ หลินจิงจื้อไม่เพียงแต่สวยและมีรูปร่างที่ดีเท่านั้น แต่เธอยังมีความเข้าใจ สบายๆ และมีอุปนิสัยเหมือนราชินีฮาเร็ม

แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ อยู่กับหลินจิงจื้อรู้สึกสนุกสนาน และทุกครั้งเธอสามารถทำให้เยี่ยชิวรู้สึกตื่นเต้น และแตกต่างออกไป

นั่นค่อนข้างหายาก

ในบรรดาผู้หญิงหลายพันคน มันยากที่จะหาผู้หญิงแบบเธอ

แน่นอน คือความฉลาดของหลินจิงจื้อเช่นกัน

มักกล่าวกันว่าการที่จะชนะใจผู้ชาย สิ่งเดียวที่ผู้หญิงต้องทำคือจับท้องของเขา แต่นั่นเป็นความเข้าใจผิด เมื่อมนุษย์มีอำนาจและอิทธิพล เขาก็สามารถมีอาหารอันโอชะใดๆ ที่เขาต้องการได้?

ในความเป็นจริง ในการที่จะครองใจผู้ชายได้นั้น ผู้หญิงต้องการเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือทำให้เขารู้สึกถึงความแปลกใหม่อยู่เสมอ

เช่นเดียวกับในชีวิตประจำวัน ใครๆ ก็ชอบกินผักและผลไม้สด ไม่ต้องพูดถึงผู้ชายเหรอ?

ในเวลาอันสั้น

เยี่ยชิวมาถึงวิลล่าของหลินจิงจื้อ เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาเห็นว่าวิลล่านั้นมืด ไม่มีแสงไฟแม้แต่ดวงเดียวเปิดอยู่

“เป็นไปได้ไหมว่า พี่หลินทำงานดึกที่บริษัทและไม่กลับมา?”

เยี่ยชิวเหลือบมองเข้าไปในสนามและสังเกตเห็นว่ารถเบนซ์ของหลินจิงจื้อ จอดอยู่ที่นั่น

“ดูเหมือนว่าพี่หลินจะต้องหลับไปแล้ว สมบูรณ์แบบ ฉันสามารถทำให้เธอประหลาดใจได้”

เยี่ยชิวยิ้มแย้ม พลิกกำแพงเข้าไปในสนาม กระโดดขึ้นไปที่ชั้นสอง และค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนของหลินจิงจื้อ

แม้ว่าห้องจะมืดสนิท แต่เยี่ยชิวก็มีสายตาที่ยอดเยี่ยม ทันทีที่เขาเข้าไป เขาสังเกตเห็นร่างหนึ่งนอนอยู่บนเตียง หันหน้าหนีจากประตู โดยมีผ้าห่มคลุมศีรษะไว้ทั้งหมด

“พี่หลินหลับไปแล้วจริงๆ!”

เยี่ยชิวรู้สึกยินดี จึงปีนขึ้นไปบนเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าจากด้านหลัง...…

วินาทีต่อมา เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ในช่วงเวลาสั้นๆ พี่หลินตัวเล็กลงได้ยังไง?”

“เธอลดน้ำหนักอีกแล้วเหรอ?”

“ไม่ นี่ไม่ใช่พี่หลิน!”

เยี่ยชิวตกตะลึง

ถ้าไม่ใช่หลินจิงจื้อ แล้วจะเป็นใครล่ะ?

เยี่ยชิวเงยหน้าขึ้นมองและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผมสีแดงเบอร์กันดียาวถึงหู

ซุนเมิ่งเจี๋ย!

ผู้หญิงคนนี้มาอยู่บนเตียงของพี่หลินได้ยังไง?

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็นึกถึงช่วงเวลาที่เขาบังเอิญพบว่า ซุนเมิ่งเจี๋ย ย่องเข้าไปในห้องนอนของหลินจิงจื้อ โดยแอบดูเสื้อผ้าของ หลินจิงจื้อ

ยิ่งไปกว่านั้น นับตั้งแต่หลินจิงจื้อเริ่มออกเดตกับเขา ซุนเมิ่งเจี๋ยก็มีความเกลียดชังเขาอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนแรก เมื่อซุนเมิ่งเจี๋ยเห็นเขา การจ้องมองของเธอดูเหมือนเธออยากจะฆ่าเขา

“โอ้ ให้ตายเถอะ นี่เป็นความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ ฉันควรจะรีบหนีไปซะ!”

เยี่ยชิวกำลังจะปล่อยมือและจากไปอย่างเงียบๆ ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นร่างกายของซุนเมิ่งเจี๋ยสั่นเล็กน้อย

เธอตื่นแล้วเหรอ?

จากนั้นเสียงคำรามต่ำก็ดังขึ้น

“ปล่อยฉันนะ!”

ซุนเมิ่งเจี๋ยไม่เคยคาดคิดว่า เยี่ยชิวจะมาปรากฏตัวในเวลานี้และทำท่าแบบนี้ต่อเธอ ซึ่งทำให้เธอโกรธมากจนตัวสั่นไปทั้งตัว

หลินจิงจื้อไม่ทำงานล่วงเวลา แต่ออกไปทำธุรกิจนอกเมือง ในอดีต หลินจิงจื้อมักจะพาซุนเมิ่งเจี๋ยเดินทางไปทำธุรกิจพร้อมเธอเสมอ แต่ไม่ใช่ครั้งนี้