ตอนที่ 1264
บทที่ 1266 ฝึกฝนก้าวหน้า
October 21, 2026
ภายใต้สายฟ้า ชายชราก็กลายเป็นขี้เถ้าทันที ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้องครั้งสุดท้าย
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
เยี่ยชิวจ้องมองไปที่สายฟ้า ผมทุกเส้นบนร่างกายตั้งตรง
เขามีสัญชาตญาณที่แข็งแกร่งว่า หากเป้าหมายของสายฟ้าคือพวกเขา ชะตากรรมของพวกเขาจะน่าเศร้ายิ่งกว่าชายชรา
“นี่คือกฎแห่งสวรรค์และโลกเหรอ? มันน่ากลัวเกินไป!”
เยี่ยชิวประหลาดใจกับตัวเอง
สายฟ้ามาแล้วก็รีบไป มันหายไปทันทีหลังจากฆ่าชายชรา ไม่ทำอันตรายแม้แต่ใบหญ้ารอบๆ
“ในที่สุดเขาก็ตายแล้ว” อมตะชางเหม่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ให้ตายเถอะ คิดจะอวดในโลกฝึกเซียน เขากำลังมองหาความตายอย่างแท้จริง”
“น่าเสียดาย ที่เขาไม่ทิ้งศพไว้ ไม่อย่างนั้นฉันจะเตะขาที่สามของเขาอย่างแน่นอน”
นางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน
ไม่นานทั้งสองก็ขมวดคิ้วอีกครั้ง
“โอ้ ไม่ เจ้าวัง เราไม่สามารถกลับไปสู่โลกฝึกเซียนได้ เราควรทำอย่างไรดี?” ลู่หลัวพูดอย่างกังวล
นางฟ้าไป๋ฮวารู้สึกหมดหนทาง เธอไม่ได้คาดการณ์ถึงสถานการณ์นี้เช่นกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของลู่หลัว อมตะชางเหม่ยยิ้มและพูดว่า “เซียนทั้งสองคน ฟังสิ่งที่ฉันพูดนะ”
“มีคำพูดโบราณที่ว่า เมื่อคุณอยู่ที่นี่ จงทำให้ดีที่สุด”
“เนื่องจากคุณสองคนไม่สามารถกลับไปสู่โลกฝึกเซียนได้ในขณะนี้ ทำไมไม่อยู่ในโลกมนุษย์ตอนนี้ล่ะ?”
“ยิ่งกว่านั้น ฉันได้ยินมาว่า วังร้อยดอกไม้ถูกทำลายแล้ว แม้ว่าพวกคุณจะสามารถกลับไปสู่โลกฝึกเซียนได้ แต่ก็อาจจะเผชิญกับอันตราย ในความคิดของฉัน มันคงจะปลอดภัยกว่าสำหรับคุณสองคนที่จะอยู่ในโลกมนุษย์”
ลู่หลัวพยักหน้า “คำพูดของอมตะชางเหม่ยฟังดูสมเหตุสมผล เจ้าวัง คุณคิดว่าอย่างไร?”
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า “เราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับโลกมนุษย์ การอยู่ที่นี่อาจทำให้เกิดความไม่สะดวกมากมาย”
“นอกจากนี้ ฉันอยากกลับไปสู่โลกฝึกเซียนโดยเร็วที่สุด ค้นหาผู้กระทำผิดที่ทำลายวังร้อยดอกไม้ ล้างแค้นเพื่ออาจารย์และเพื่อนสาวกของฉัน”
อมตะชางเหม่ยแนะนำอีกครั้งว่า “นางฟ้า แม้ว่าคุณจะพบผู้กระทำผิด แล้วไงล่ะ?”
“ผู้ที่ทำลายวังร้อยดอกไม้จะต้องมีการฝึกฝนที่น่าเกรงขาม คุณจะเอาชนะพวกมันได้หรือไม่?”
“ยิ่งกว่านั้น อาจารย์และเพื่อนสาวกได้เสียสละตัวเองเพื่อช่วยคุณ หากคุณกลับมาสู่โลกฝึกเซียนและตายด้วยน้ำมือของผู้กระทำผิด คุณจะเผชิญกับพวกเขาอย่างไรในชีวิตหลังความตาย?”
“มีคำพูดที่ว่า ต่อให้สิบปี การแก้แค้นก็ยังไม่สาย”
“พวกคุณควรอยู่ในโลกมนุษย์ และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็กลับไปที่โลกฝึกเซียนเพื่อแก้แค้นผู้กระทำผิด”
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า “สิบปีเหรอ? ฉันรอนานขนาดนั้นไม่ไหวแล้ว”
อมตะชางเหม่ยและกล่าวว่า “นางฟ้าเข้าใจผิดแล้ว เมื่อฉันบอกว่าสิบปี ก็แค่ใช้มันเป็นตัวอย่าง”
“บางทีพวกคุณทั้งสามจะสามารถกลับไปสู่โลกฝึกเซียนได้ภายในสองหรือสามปี”
“ฉันและเจ้าหนูก็จะไปสู่โลกฝึกเซียนไม่ช้าก็เร็ว เมื่อถึงเวลานั้น เราก็สามารถเดินทางด้วยกันได้”
“คุณสองคน?” นางฟ้าไป๋ฮวามองดูอมตะชางเหม่ยและเยี่ยชิวแล้วพูดว่า “พวกคุณเป็นเพียงขั้นเคารพแรกเท่านั้น การฝึกฝนอ่อนแอเกินไป ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไรจะทะลุผ่านไปสู่ขั้นราชาสูง”
โคตรจะดูถูกคนเลย
เกินไปแล้ว
อมตะชางเหม่ยและพูดว่า “นางฟ้า เอาล่ะ เรามากำหนดเส้นตายหนึ่งปีกันเถอะ”
“ภายในหนึ่งปี หากเจ้าหนูและฉันทะลวงไปถึงขั้นราชาสูง เราก็จะเดินทางไปสู่โลกฝึกเซียนด้วยกัน”
“หากภายในหนึ่งปี เราไม่สามารถทะลวงไปถึงขั้นราชาสูง เราก็จะหาทางเข้าสู่โลกฝึกเซียน และพวกคุณก็กลับไปด้วยตัวเอง ว่าอย่างไร?”
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า “การที่จะทะลวงจากขั้นเคารพไปสู่ขั้นราชาสูงภายในหนึ่งปีนั้นยากเกินไป เว้นแต่จะมีอัจฉริยะ คนธรรมดาก็ไม่สามารถทำได้”
หมายความว่าอย่างไร?
ในสายตาของคุณ ฉันธรรมดามากเหรอ?