บทที่ 1330 แวมไพร์?

“หืม?”

เยี่ยชิวเลิกคิ้วและสายตาก็ตกไปที่เงาดำนั่น

เงาดำปรากฏขึ้นอย่างแปลกประหลาดมาก เพราะมันค่อนข้างเหมือนกันกับคาถาล่องหนของเขา ที่ปรากฏตัวอย่างเงียบๆ และโผล่ออกมากลางอากาศ

ยิ่งไปกว่านั้น เยี่ยชิวสังเกตเห็นว่ารัศมีที่แผ่ออกมาจากเงาดำนั้นชั่วร้ายและน่าเกรงกลัวมาก

ตอนแรกไมเคิลรู้สึกสิ้นหวังแล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนเข้ามาช่วยเขาในช่วงเวลาแห่งความเป็นและความตายนี้ สายตาของเขาจับจ้องไปที่เงาดำ

ร่างของเงานั้นค่อนข้างผอม ใส่เสื้อคลุมสีดำ บนศีรษะก็ยังใส่ผ้าคลุมปิดบังใบหน้า

“ท่านคือ... ท่านแดร็กคูล่า?”

ไมเคิลถามอย่างไม่แน่ใจ

“ใช่” เงาดำฮัมเพลงเล็กน้อย จากนั้นก็ถอดเสื้อคลุมออก

ทันใดนั้น ใบหน้าหล่อเหลาก็ปรากฏขึ้น

เขายังเด็กมาก ดูเหมือนเขาอายุแค่ยี่สิบเท่านั้น อีกทั้งใบหน้ายังหล่อเหลาราวกับเทพเจ้า

สมบูรณ์แบบที่สุด

เยี่ยชิวสังเกตว่าผิวของชายหนุ่มคนนี้ซีดมาก ราวกับว่าเขาไม่เคยเจอดวงอาทิตย์มาตลอดทั้งปี รูม่านตาของเขามีสีเลือด ผมสีเงินและยาว อีกทั้งยังสวมต่างหูเพชรที่หูซ้าย เขามี ออร่าแผ่ออกมาจากร่างของเขา เหมือนกับเจ้าชายที่ออกมาจากหนังสือการ์ตูน

พูดตามตรง แม้แต่เยี่ยชิวก็ยังอิจฉารูปลักษณ์และบุคลิกของเขา

แต่จากรสนิยมและสไตล์ของชายคนนี้ เยี่ยชิวสามารถบอกได้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นเด็กหนุ่มเหมือนอย่างที่ตาเห็น เขาจะต้องเป็นตัวประหลาดที่อาศัยอยู่มาเป็นเวลานานแล้วอย่างแน่นอน

“ท่านแดร็กคูล่า เจ้าเด็กคนนี้ต้องการทำลายตระกูลโรเดลของพวกเรา ได้โปรดปกป้องพวกเราด้วย”

ไมเคิลโค้งคำนับชายหนุ่มด้วยความเคารพอย่างสูง

“สบายใจได้!” เสียงของชายหนุ่มเบามาก แต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่น่าหลงใหล

"ตึง!"

ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงฝีเท้าขนาดใหญ่ดังมาจากระยะไกล

ไมเคิลเงยหน้าขึ้นและเห็นร่างหลายร่างปรากฏขึ้นในระยะไกล แต่ละร่างสูงและทรงพลังราวกับภูเขาใหญ่หลายลูก

พวกเขาก้าวเท้าช้าๆ แต่ทุกย่างก้าวกลับมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับว่ากำลังเหยียบย่ำหัวใจผู้คน จนทำให้หายใจไม่ทั่วท้อง

เก้าคน!

มีปรมาจารย์ในชั้นฐานสูงของขั้นราชาเก้าคน!

พวกเขาเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน เวลาที่เดินด้วยกัน และแสงแดดอันเจิดจ้าก็ส่องมาที่พวกเขา ทำให้พวกเขาดูเหมือนเทพราชาทั้งเก้าองค์

“ผู้คุ้มกันเก้าแคว้น!”

ไมเคิลรู้สึกประหลาดใจในตอนแรก จากนั้นก็ดีใจมาก เขารู้ว่าคนพวกนี้มาที่นี่เพื่อปกป้องตระกูลโรเดล

"ฮ่าฮ่าฮ่า......"

ไมเคิลหัวเราะอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็ชี้ไปที่เยี่ยชิวแล้วตะโกนว่า "ไอ้เด็กสารเลว เจ้าคิดว่าแค่ฆ่าอาจารย์แล้ว ก็สามารถทำลายตระกูลของพวกเราได้งั้นเหรอ?"

“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าเจ้าคิดฝันเองไปไกล”

“เมื่อมีผู้คุ้มกันเก้าแคว้นและท่านแดร็กคูล่าอยู่ที่นี่ วันนี้เจ้าตายแน่”

เยี่ยชิวเหลือบมองผู้คุ้มกันเก้าแคว้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ไม่ต้องพูดถึงผู้คุ้มกันเก้าแคว้น เพราะแม้แต่ปรมาจารย์ขั้นสูงสุดของชั้นราชา 90 คน เขาก็ไม่กลัว

ด้วยแส้เวทมนต์ในมือนี่ ใครในโลกจะสามารถหยุดเขาได้?

เยี่ยชิวเหลือบมองผู้คุ้มกันเก้าแคว้น จากนั้นสายตาของเขาก็มองไปที่ชายหนุ่มอีกครั้ง ชายหนุ่มคนนี้ให้ความรู้สึกที่อันตรายและน่าแปลกประหลาดแก่เขา

“ไมเคิลเรียกผู้ชายคนนี้ว่าท่านแดร็กคูล่า ไม่รู้ว่าเด็กนี่มาจากไหน?”

เยี่ยชิวมองไปที่ชายหนุ่มแล้วพูดว่า "วันนี้ข้าจะทำลายตระกูลโรเดลสะ ใครก็ตามที่ขวางข้า ข้าจะฆ่าทิ้งเสีย"

“ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าฆ่าใครอีก” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้เยี่ยชิว

เยี่ยชิวสังเกตเห็นว่าตอนที่ชายหนุ่มผมเงินยิ้ม เขามีเขี้ยว สองซี่

เขี้ยวนั้นทั้งแหลมทั้งยาว ราวกับเหล็กแหลม ดูแล้วคมมาก

เยี่ยชิวหรี่ตาลงและเดาความน่าจะเป็น

“หรือว่าชายคนนี้จะเป็นแวมไพร์ในตำนาน?”