บทที่ 1350 หมาป่าคำรามจันทร์

“อู้วู”

ขณะที่อมตะชางเหม่ยและชงซวีเต้าเหรินกำลังเตรียมกักขังมังกรร่วมกัน ทันใดนั้นก็มีเสียงหมาป่าคำรามดังขึ้น

เสียงหอนนั้นทำให้แผ่นดินไหว หูแทบหนวก

“โว้ว!”

ในหุบเขา เส้นเลือดมังกรขนาดใหญ่ตกใจ เงยหัวขึ้นสูง ดวงตามังกรขนาดใหญ่เปล่งแสงที่ลุกโชน

“เกิดอะไรขึ้น?” เยี่ยชิวถาม

อมตะชางเหม่ยและชงซวีเต้าเหรินมองหน้ากัน ทั้งคู่ส่ายหัว

ชงซวีเต้าเหรินกล่าวว่า “เราอยู่ที่นี่เมื่อสองสามวันก่อนและไม่พบสถานการณ์นี้”

อมตะชางเหม่ยยิ้ม “แม้เส้นเลือดมังกรตกใจ แต่พวกเราหลายคนก็ยังจับมันได้”

เพียงแค่นั้น

เยี่ยชิวสังเกตเห็นว่ามีแสงสีเขียวปรากฏขึ้นบนยอดเขาโดยรอบ หนึ่งจุด สองจุด สามจุด...…

ไม่นานนักก็มีไฟเขียวนับพันดวง

“นั่นมันดวงตาของหมาป่า!” ใบหน้าของชงซวีเต้าเหรินเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ทำไมจู่ๆ ถึงมีหมาป่ามากมาย?”

เยี่ยชิวมองไปรอบๆ และเห็นหมาป่าสีเทาหลายร้อยตัวปรากฏตัวบนยอดเขารอบหุบเขา

หมาป่าสีเทาแต่ละตัวสูงประมาณสองเมตร แข็งแรงและทนทานราวกับม้าศึก

หมาป่าสีเทาเหล่านี้จ้องมองไปที่เส้นเลือดมังกรในหุบเขา ดวงตาของพวกมันเย็นชาและกล้าหาญ

“นี้ไม่ถูกต้อง!”

เยี่ยชิวพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “สิ่งมีชีวิตธรรมดาคงแสดงความกลัวและไม่สบายใจเมื่อเห็นเส้นเลือดมังกรที่ทรงพลังเช่นนี้ ทำไมหมาป่าเหล่านี้จึงไม่กลัวมัน”

อมตะชางเหม่ยลูบคางของเขาแล้วพูดว่า “มีบางอย่างไม่ถูกต้องจริงๆ แต่ไม่เป็นไร พวกมันเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดา...…”

“อู้ วู”

ก่อนที่อมตะชางเหม่ยจะพูดจบ หมาป่าอีกตัวก็ส่งเสียงหอนเข้ามา คราวนี้มาจากระยะไกล

เยี่ยชิวมองอย่างใกล้ชิดและเห็นร่างสีขาววิ่งอย่างรวดเร็วในหิมะ ในไม่ช้าก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางกลุ่มหมาป่าสีเทา

ร่างสีขาวหยุดและเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมัน

มันเป็นหมาป่าสีขาว

มันสูงเกือบห้าเมตร สูงและแข็งแกร่ง มีสีขาวบริสุทธิ์ทั่วตัว พร้อมด้วยดวงตาหมาป่าสีแดงคู่หนึ่งที่ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

หลังจากที่หมาป่าสีขาวปรากฏตัว หมาป่าสีเทาก็ก้าวออกไปข้างๆ โดยก้มศีรษะและหางลงเพื่อแสดงความเคารพอย่างสูง

จะเห็นได้ว่าหมาป่าสีขาวเป็นผู้นำของหมาป่าสีเทากลุ่มนี้

หมาป่าสีขาวเดินด้วยฝีเท้าอันแข็งแกร่งไปยังขอบยอดเขา จากนั้นมองดูเส้นเลือดมังกรด้วยสายตาโลภ

“อู้ วู”

หมาป่าสีขาวคำรามใส่เส้นเลือดมังกร และคลื่นเสียงที่น่าสะพรึงกลัวก็สะท้อนก้องอยู่ในหุบเขา ราวกับจะทำให้แก้วหูของผู้คนจะแตกสลาย

อมตะชางเหม่ยเหล่และกล่าวว่า “หมาป่าตัวนี้มีการฝึกฝนที่แข็งแกร่ง ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของมันไม่อ่อนแอไปกว่าขั้นราชา”

เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ว่ากันว่าภูเขาคุนหลุนเต็มไปด้วยความลึกลับ เขาไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังเช่นนี้

เซียวจ้านหันศีรษะไปมองหู่จื่อ ในขณะนี้ หู่จื่อกำลังจ้องมองหมาป่าสีขาวด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“สวูช!”

ทันใดนั้น หมาป่าสีขาวก็กระโดดและพุ่งเข้าหาเส้นเลือดมังกร

อมตะชางเหม่ยตะโกนว่า “ไม่ดี สัตว์ร้ายตัวนี้กำลังมุ่งเป้าไปที่เส้นเลือดมังกร”

กร๊าก!

ทันใดนั้น เส้นเลือดมังกรคำราม กรงเล็บมังกรขนาดใหญ่ก็กวาดออกไป ส่งผลให้หมาป่าสีขาวกระเด็นไป

ปัง!

ร่างของหมาป่าสีขาวพุ่งชนยอดเขา จากนั้นก็หอนไปทางพระจันทร์สีแดง “อู้วู”