ตอนที่ 1359
บทที่ 1361 สิงโตไฟในตำนาน
October 21, 2026
คนที่พูดคือชงซวีเต้าเหริน
ชงซวีเต้าเหรินกล่าวว่า “เยี่ยชิวฆ่างูตัวเล็ก ดังนั้นเขาจึงสมควรได้รับบัวหิมะหมื่นปีนี้”
นางฟ้าไป๋ฮวานึกย้อนกลับไปถึงฉากที่เธอต่อสู้กับงูตัวเล็กก่อนหน้านี้ ด้วยความรู้สึกหวาดกลัวและพูดว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะเยี่ยชิวช่วยฉัน ฉันคงถูกงูตัวเล็กกัดไปแล้ว ถ้าเขาต้องการจะเอาบัวหิมะนี้ ฉันไม่มีข้อโต้แย้ง”
ทำอะไรไม่ถูก อมตะชางเหม่ยทำได้เพียงมองที่เซียวจ้าน หู่จื่อ และลู่หลัว
“แล้วพวกคุณล่ะ?” อมตะชางเหม่ย กล่าวว่า “มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณที่จะมาที่นี่ใช่ไหม? ในที่สุดคุณก็ได้พบกับบัวหิมะหมื่นปี อย่าบอกนะว่าพวกคุณก็ไม่อยากได้?”
“ฉันรู้ว่าคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าหนู แต่ฉันต้องบอกพวกคุณ ตราบใดที่คุณกินบัวหิมะหมื่นปี ระดับพลังยุทธ์ของคุณจะสามารถฟื้นฟูได้ทันที”
เซียวจ้านกล่าวว่า “ผู้อาวุโสชงซวีพูดถูก หากหัวหน้าได้แก้ไขอันตรายแล้ว ดอกบัวหิมะหมื่นปีนี้ก็ควรจะเป็นของหัวหน้า”
ลู่หลัวกล่าวว่า “หากเจ้าวังไม่คัดค้าน ฉันจะไม่พูดอะไรในฐานะสาวใช้?”
หู่จื่อกล่าวเสริมว่า “อาจารย์ทำสิ่งต่างๆ ด้วยคุณธรรม ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นวิพากษ์วิจารณ์ หากคุณมีข้อโต้แย้งใดๆ อย่าลังเลที่จะคว้าบัวหิมะนี้จากมือของอาจารย์”
ให้ตายเถอะ ปรากฎว่าตัวตลกคือฉันเอง!
อมตะชางเหม่ยรู้สึกรำคาญมาก
“ผู้เฒ่า หากคุณมีข้อโต้แย้งก็พูดมาได้เลย” เยี่ยชิวยกแส้เทพขึ้นมา
“ฉันไม่มีข้อโต้แย้ง คุณพูดถูก สมบัติเป็นของผู้มีความสามารถ” อมตะชางเหม่ยแสดงรอยยิ้มที่น่าเกลียดมากกว่าการร้องไห้
จะกล้าคัดค้านได้อย่างไร?
ฉันก็ไม่กล้าพูด สุดท้ายฉันก็โดนทุบตี
“ไม่โต้แย้งก็ดี” เยี่ยชิวกล่าวต่อ “ชายชราพูดถูกก่อนหน้านี้ มันไม่ง่ายเลยสำหรับทุกคนที่จะมาไกลขนาดนี้ ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจ เราจะแบ่งดอกบัวหิมะหมื่นปีให้ทุกคน”
“บัวหิมะนี้มีทั้งหมดสิบแปดกลีบ ดังนั้นแต่ละคนสามารถมีได้สามกลีบ”
อมตะชางเหม่ยยินดีที่ได้ยินสิ่งนี้และพูดว่า “แต่เรามีเจ็ดคน แบ่งเท่าๆ กันไม่พอ!”
เยี่ยชิวยิ้มเล็กน้อย เด็ดกลีบสามกลีบแล้วมอบให้อมตะชางเหม่ย
และก็เด็ดกลีบสามกลีบให้กับชงซวีเต้าเหริน
จากนั้น เขาก็เด็ดกลีบเก้ากลีบ แล้วมอบให้กับนางฟ้าไป๋ฮวา หู่จื่อ และเซียวจ้าน
เมื่อมาถึงจุดนี้ เยี่ยชิวเหลือเพียงสามกลีบในมือของเขา
เขายื่นกลีบดอกไม้ทั้งสามกลีบให้ลู่หลัว แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นี่สำหรับคุณไ
ไสำหรับฉัน?” ลู่หลัวไม่เอื้อมมือไปรับและพูดว่า “คุณชายเยี่ย ถ้าคุณมอบกลีบดอกไม้ให้ฉัน แล้วคุณล่ะ?”
“ฉันไม่ต้องการ”
“แต่คุณชายเยี่ย……”
ก่อนที่ลู่หลัวจะพูดจบประโยค เยี่ยชิวก็ยัดกลีบสามดอกสุดท้ายไว้ในมือของลู่หลัว
“ฉันไม่ชอบถูกปฏิเสธ ดังนั้นไปรับมันซะ!”
ลู่หลัวรู้สึกประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นมองเยี่ยชิว และกล่าวขอบคุณว่า “คุณชายเยี่ย คุณใจดีกับฉันมาก”
เธอไม่รู้เลยว่า ครั้งก่อนที่เยี่ยชิวมาที่ภูเขาคุนหลุน เขาได้รับดอกบัวหิมะหมื่นปี
เขากินดอกบัวหิมะหมื่นปีไปแล้ว เพื่อเลื่อนระดับพลังยุทธ์ ตอนนี้มีเพียงสามกลีบ สู้ดอกบัวหิมะทั้งดอกไม่ได้ กินไปก็คงไม่มีผลอะไรมากสำหรับเขา
แม้จะเป็นสิ่งเล็กน้อย แต่ก็ทำให้เขาดูสูงส่งในใจของลู่หลัวมากยิ่งขึ้น
“กลีบดอกมันใหญ่เกินกว่าจะพกพาได้ ดังนั้นกินมันซะตอนนี้”
“หากระดับพลังยุทธ์ของคุณดีขึ้น จำไว้ว่าต้องควบคุมมัน”
“การค้นหาเส้นเลือดมังกรเป็นสิ่งสำคัญ”
หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ ทุกคนก็เริ่มกลืนกลีบดอกไม้อย่างกระตือรือร้น แม้แต่นางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัวก็ไม่สนใจภาพลักษณ์ที่เป็นสุภาพสตรี
หลังจากที่ทุกคนกินกลีบดอกเสร็จแล้ว พวกเขาก็ฝึกฝนกันสักครู่
เยี่ยชิวยืนอยู่ข้างๆ และสังเกตอย่างเงียบๆ โดยสังเกตเห็นว่า เซียวจ้านได้รับผลประโยชน์มากที่สุด ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องถูกสวรรค์ลงโทษเท่านั้น จึงจะกลายเป็นผู้ฝึกเซียนขั้นรากฐาน
สำหรับลู่หลัวและนางฟ้าไป๋ฮวา ออร่าแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ห่างจากขั้นราชาเพียงครึ่งก้าว
ในทางกลับกัน การได้รับของหู่จื่อและชงซวีเต้าเหรินรวมถึง อมตะชางเหม่ย นั้นไม่มีนัยสำคัญมากนัก
นี่เป็นเพราะว่า ระดับพลังยุทธ์ของพวกเขาอยู่ในระดับสูงแล้ว ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในขั้นราชา
อย่างไรก็ตาม บัวหิมะหมื่นปีนั้นทรงพลัง ให้อาหารแก่ร่างกายของพวกเขา
หลังจากที่ทุกคนฝึกฝนเสร็จแล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางต่อ
พวกเขาเดินผ่านพื้นที่โล่งและมาถึงหน้ายอดเขา และพบกับประตูทองสัมฤทธิ์อีกบานหนึ่ง