บทที่ 1384 ออกจากคุนหลุน

เมื่ออมตะชางเหม่ยได้ยินคำพูดของเยี่ยชิว เขาก็ประหลาดใจและพูดว่า “เจ้าหนู คุณจะไปโลกฝึกเซียนในอีกหนึ่งเดือนหรือไม่? มันไม่รีบเกินไปเหรอ?”

เดิมที อมตะชางเหม่ยคิดว่าเยี่ยชิวจะเข้าสู่โลกฝึกเซียนหลังจากครึ่งปี แต่เขาไม่คาดคิดว่า มันจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้

“ฉันกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของพ่อ ดังนั้นฉันต้องไปที่โลกฝึกเซียนโดยเร็วที่สุด”

เยี่ยชิวกล่าว “เมื่อพ่อของฉันเข้าสู่โลกฝึกเซียน เขามีระดับการฝึกฝนเพียงขั้นราชาเท่านั้น ตอนนี้หลงผูซ่าอยู่ขั้นต้งเทียน หากพวกเขาพบกัน ชีวิตของพ่อฉันจะตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง”

“ฉันต้องไปที่โลกฝึกเซียนโดยเร็วที่สุด เพื่อที่ฉันจะได้เผชิญหน้ากับหลงผูซ่าพร้อมกับพ่อของฉัน”

แม้ว่าระดับพลังยุทธ์ของเยี่ยชิวจะอยู่ที่ขั้นราชาสูงเท่านั้น แต่เขาก็มีสี่หม้อต้มเฉียนคุน ดาบเซวียนหยวน และแส้เทพ ด้วยความสามารถในการต่อสู้ แม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า เขาก็มั่นใจในการต่อสู้

หากเขาร่วมมือกับเยี่ยหวู่ซวง พวกเขาอาจสามารถเผชิญหน้ากับหลงผูซ่าได้

“ฉันเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเยี่ยชิว เราจะไปด้วยกันเมื่อถึงเวลา” นางฟ้าไป๋ฮวากล่าว

เธอต้องการกลับไปสู่โลกฝึกเซียนมานานแล้ว เพื่อตามหาฆาตกรที่ฆ่าอาจารย์ของเธอ

เมื่อเห็นทัศนคติที่หนักแน่นของเยี่ยชิว อมตะชางเหม่ยจึงต้องพูดว่า “ในกรณีนี้ ไปที่โลกฝึกเซียนในหนึ่งเดือนกันเถอะ!”

ลู่หลัวจึงพูดว่า “เรายังไม่พบทางเข้าสู่โลกฝึกเซียน เราควรทำอย่างไรดี?”

“ผู้เฒ่า ฉันจะฝากเรื่องนี้ไว้กับคุณ” เยี่ยชิวกล่าว “คุณอ้างว่าเป็นนักทำนายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก และตอนนี้คุณเชี่ยวชาญโหราศาสตร์ดาวม่วงแล้ว ฉันเชื่อว่าการค้นหาทางเข้าสู่โลกฝึกเซียนคงไม่ใช่เรื่องยากใช่ไหม?”

อมตะชางเหม่ยยิ้มและพูดว่า “เรื่องง่ายๆ! ฉันแน่ใจว่าฉันสามารถหาทางเข้าสู่โลกฝึกเซียนได้เมื่อถึงเวลา”

จากนั้นเยี่ยชิวก็หันไปหาชงซวีเต้าเหริน และพูดว่า “ผู้อาวุโส ฉันฝากภูเขาคุนหลุนไว้กับคุณ หลังจากกลับมาแล้ว ฉันจะไปที่เมืองหลวงเป็นการส่วนตัวเพื่ออธิบายสถานการณ์ให้ผู้อาวุโสถังทราบ อีกไม่นานคุณจะระบุตัวตนของคุณในฐานะผู้พิทักษ์ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก”

“ตกลง” ชงซวีเต้าเหรินกล่าวต่อ “เยี่ยชิว แม้ว่าปัจจุบันฉันไม่มีแผนที่จะเข้าสู่โลกฝึกเซียน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะไม่ไปในอนาคต”

“ดังนั้นฉันหวังว่าคุณจะพบผู้สืบทอด”

เยี่ยชิวยิ้มและกล่าวว่า “ผู้อาวุโสมั่นใจได้เลย ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง”

“ดี” ชงซวีเต้าเหรินพยักหน้าเล็กน้อย

“เราไปกันเถอะ!” เยี่ยชิวกล่าวและนำกลุ่มออกจากสถานที่

เมื่อพวกเขาออกมาจากรอยแยก เยี่ยชิวก็หยุดและพูดว่า “คุณไม่จำเป็นต้องระงับการฝึกฝนของพวกคุณอีกต่อไป ค้นหาสถานที่ฝึกฝนเถอะ!”

“ฉันก็มีความตั้งใจเหมือนกัน” อมตะชางเหม่ยพูด แล้วรีบวิ่งไปไกลๆ ในไม่ช้าก็มีเมฆฝนฟ้าคะนองกลิ้งไปบนท้องฟ้า

บูมปัง!

สวรรค์ลงโทษมา

อมตะชางเหม่ยเริ่มเผชิญกับสวรรค์ลงโทษ

นางฟ้าไป๋ฮวาก็พบจุดหนึ่ง นั่งขัดสมาธิ และในไม่ช้า ร่างของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีแดงราวกับไฟที่ลุกโชน

หลังจากนั้นประมาณหนึ่งในสี่ของชั่วโมง ก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น และสายฟ้าจำนวนมากมายก็ตกลงมาจากท้องฟ้า

นางฟ้าไป๋ฮวาทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับนกฟีนิกซ์ เผชิญหน้ากับสวรรค์ลงโทษ

“คุณพร้อมไหม?” เยี่ยชิวถามเซียวจ้าน

เซียวจ้านพยักหน้า

เยี่ยชิวกล่าวว่า “จำคำสี่คำไว้ กล้าหาญก้าวหน้า”

“ฉันเข้าใจ” เซียวจ้านตอบและพบสถานที่ที่จะเริ่มเผชิญกับสวรรค์ลงโทษ

ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยสายฟ้า โมเมนตัมนั้นช่างน่ากลัว ราวกับว่าจุดจบของโลกกำลังใกล้เข้ามา

เยี่ยชิวยังคงกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับเซียวจ้าน ท้ายที่สุด นี่เป็นก้าวสำคัญสำหรับเซียวจ้านในการเปลี่ยนจากคนธรรมดามาเป็นผู้ฝึกฝน เขาจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด

หลังจากนั้นไม่นาน

เยี่ยชิวก็เห็นเซียวจ้านปรับตัวเข้ากับสวรรค์ลงโทษ ดังนั้นเขาจึงพูดกับชงซวีเต้าเหรินว่า “ผู้อาวุโส ให้ฉันช่วยคุณไปถึงขั้นราชาสูงไหม?”

“ฉันซาบซึ้งในความมีน้ำใจของคุณ แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากเผชิญกับความยากลำบาก ฉันอยากฝึกดาบก่อน” ชงซวีเต้าเหรินกล่าว จากนั้นเดินไปด้านข้างแล้วหยิบคู่มือดาบออกมา เพื่อศึกษาดาบยี่สิบสี่

“คุณชายเยี่ย ฉันจะฝึกเซียนหยุนปู้” ลู่หลัวพูด จากนั้นเริ่มฝึกฝีเท้าของเธอจากด้านข้าง

โดยไม่มีอะไรทำ เยี่ยชิวก็นั่งลงและเริ่มศึกษาดาบเซวียนหยวน

หลังจากนั้นสักครู่

“ออกมา!”