ตอนที่ 1384
บทที่ 1386 ประหลาดใจพี่หลิน
October 21, 2026
สิบสองเที่ยง
เครื่องบินลงจอดที่สนามบินเจียงโจว
ทันทีที่เยี่ยชิวและคนอื่นๆ ก้าวออกจากห้องโดยสาร พวกเขาเห็นรถตู้เบนซ์จอดอยู่ด้านล่าง โดยฉินหว่านยืนอยู่ข้างหน้าต่างในชุดกระโปรงยาว ดูสง่างามและมีเสน่ห์
เมื่อเห็นเยี่ยชิวฉินหว่านก็ยิ้มและโบกมือ
“ทำไมพี่หว่านถึงมาที่นี่” นางฟ้าไป๋ฮวาถามด้วยความสับสน
“ระหว่างทางกลับ ฉันส่งข้อความถึงพี่หว่าน” เยี่ยชิวกล่าว จากนั้นเดินไปหาฉินหว่าน กอดเธอแน่น และจูบเธอที่แก้ม
ฉินหว่านหน้าแดงพูดว่า “ทุกคนกำลังดูอยู่ ปล่อยฉันเถอะ”
“เป็นอะไร รู้สึกเขินเหรอ?” เยี่ยชิวกระซิบข้างหูเธอ “พี่หว่าน ฉันไม่เห็นคุณเขินอายตอนเราอยู่ในป่าด้วยกัน?”
“พูดไร้สาระ!” ฉินวานหน้าแดงยิ่งกว่านั้น จ้องมองไปที่เยี่ยชิว จากนั้นก้าวออกจากอ้อมกอดของเขา เพื่อทักทายนางฟ้าไป๋ฮวาและคนอื่นๆ
หลังจากทักทายกันแล้ว
เซียวจ้านก็ขึ้นไปบนที่นั่งคนขับแล้วพูดกับฉินหว่านว่า “พี่หว่าน ให้ฉันขับรถ คุณดูแล……หัวหน้าเถอะ!”
เขาตั้งใจจะพูดว่าพี่เขย แต่เมื่อรู้ว่าพี่สาวของเขายังไม่ได้รับ เยี่ยชิวอย่างเป็นทางการ เขาจึงเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว
ฉินหว่านยิ้มและพูดว่า “งันฝากด้วย”
“ก็แค่เรื่องเล็กๆ ไม่มีปัญหา” เซียวจ้านถาม “พี่หว่าน เราจะไปไหนกัน?”
ฉินหว่านตอบว่า “ฉันได้จัดโต๊ะที่โรงแรมอิมพีเรียลแล้ว ไปทานอาหารที่นั่นกันเถอะ โอ้ จิงจื้อก็อยู่ที่นั่นด้วย”
ทุกคนก็ออกจากสนามบินทันที
สี่สิบนาทีต่อมา
รถมาจอดที่ทางเข้าโรงแรมอิมพีเรียล
ทันทีที่เยี่ยชิวลงจากรถ เขาเห็นหลินจิงจื้อออกมาจากโรงแรม ตามด้วยซุนเมิ่งเจี๋ย
หลินจิงจื้อสวมชุดกี่เพ้าสีขาวรัดรูปเพื่อเน้นย้ำรูปร่างที่สง่างามของเธอ ผมยาวของเธอพาดไหล่ เผยให้เห็นเสน่ห์อันอ่อนโยนของหญิงสาวเจียงหนาน
“ฉันอยากแต่งงานกับพี่หลินและพาเธอกลับบ้านจริงๆ!”
เยี่ยชิว ถอนหายใจภายใน
“กลับมาแล้วเหรอ?”
หลินจิงจื้อเดินไปหาเยี่ยชิวพร้อมยิ้ม เมื่อเธอยิ้ม ลักยิ้มสองอันปรากฏบนแก้มของเธอ น่าดึงดูดมาก
“ใช่” เยี่ยชิวพยักหน้าและกอดหลินจิงจื้อ
“การเดินทางราบรื่นไหม?” หลินจิงจื้อถาม
“ราบรื่น” เยี่ยชิวกล่าวเสริม “ราบรื่นมาก”
รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินจิงจื้อลึกขึ้น เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและรู้ทันทีจากคำพูดของเยี่ยชิว ว่าเยี่ยชิวได้รับอะไรมากมายจากการเดินทางครั้งนี้
“ดีใจที่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี” หลินจิงจื้อกล่าวต่อ “คุณชอบกลิ่นหอมของดอกไม้หรือเปล่า?”
ฮะ?
เยี่ยชิวไม่เข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง
“รสชาติของดอกไม้เป็นยังไงบ้าง?” หลินจิงจื้อถามอีกครั้ง
เยี่ยชิวรู้สึกสับสนเล็กน้อย “จิงจื้อ คุณกำลังพูดถึงอะไร?”
หลินจิงจื้อเหลือบมองท่าทางของเยี่ยชิว และพูดด้วยความผิดหวังเล็กน้อยว่า “คุณทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ ด้วยโอกาสที่ดีเช่นนี้ คุณยังไม่ชนะนางฟ้าไป๋ฮวา คุณยังเป็นผู้ชายหรือเปล่า?”
“เอ่อ” จนกระทั่งตอนนี้ เยี่ยชิวเข้าใจความหมายของหลินจิงจื้อ และพูดว่า “จิงจื้อ ฉันยังเป็นผู้ชายของคุณอยู่เหรอ? ทำไมคุณถึงอยากให้ฉันอยู่กับผู้หญิงคนอื่นอยู่เสมอ?”
“คุณโดดเด่นมาก ถ้าฉันผูกขาดคุณคนเดียว นั่นจะไม่ทำให้ฉันเห็นแก่ตัวเหรอ?” หลินจิงจื้อถามว่า “คุณไม่ประสบความสำเร็จจริงๆเหรอ?”
“ฉันไม่มีอะไรกับเธอ.…..”
“เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ไว้ค่อยหาเวลาทีหลัง ฉันจะช่วยคุณจัดการ”