ตอนที่ 1398
บทที่ 1400 ดึงเอ็นมังกร!
October 21, 2026
ยันต์เปลวเพลิงส่องสว่างถ้ำ
เยี่ยชิวเงยหน้าขึ้นมอง เห็นศพมังกรขนาดใหญ่ที่เปียกโชกไปด้วยเลือดสีดำที่อยู่ข้างหน้า
พูดให้ถูกก็คือร่างของมังกรเจียว!
ร่างกายของมังกรเจียวมีความยาวหลายสิบเมตร ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีทองอ่อนทั่วตัว หัวของมันใหญ่กว่าหินโม่สี่หรือห้าก้อน และเขาทั้งสองบนหัวของมันยาวกว่าหนึ่งเมตร
แม้ว่ามันจะตายไปแล้ว แต่มังกรเจียวก็ยังคงทำให้รู้สึกกดดัน
ความกดดันนี้ ทำให้เยี่ยชิวรู้สึกถึงภัยคุกคามร้ายแรง
อมตะชางเหม่ยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ดูเหมือนว่ามังกรเจียวตัวนี้จะไม่อ่อนแอในการฝึกฝนตอนที่ยังมีชีวิตอยู่!”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “อาจเป็นการปรากฏตัวของขั้นราชาสูง”
อมตะชางเหม่ยขมวดคิ้ว “มันแปลก สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเช่นนี้มาตายที่นี่ได้อย่างไร?”
“อาจเป็นเพราะการฝึกฝนของมันสูงเกินไป และโลกมนุษย์ไม่สามารถรองรับได้?”
“ไม่ ถ้ามันถูกกัดเซาะโดยกฎแห่งสวรรค์และโลก มันคงจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย”
“เจ้าหนู ในฐานะหมอ ลองตรวจดูอย่างมืออาชีพ ดูว่ามังกรเจียวตัวนี้ตายไปกี่ปีแล้ว?”
เยี่ยชิวเข้ามาใกล้และตรวจสอบอย่างรอบคอบ โดยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า “มังกรเจียว ตัวนี้ตายไปอย่างน้อยสองสามร้อยปีแล้ว”
“อะไรนะ!” อมตะชางเหม่ยอุทานว่า “ตายไปหลายร้อยปีแล้ว ร่างกายยังรักษาไว้ได้อย่างดีเลยเหรอ?”
“เจ้าหนู คุณแน่ใจเหรอว่าไม่ได้ดูผิด?”
“นี่มันไม่สมเหตุสมผลเกินไป”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ฉันได้ยินจากนางฟ้าไป๋ฮวาว่า สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังบางตัวในโลกฝึกเซียน แม้ว่าพวกเขาจะตาย ร่างกายของพวกเขาก็สามารถรักษาไว้ได้เป็นเวลาหลายปี เช่นเดียวกับผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งที่เป็นนักบุญ แม้ว่าพวกเขาจะตาย ร่างกายของพวกเขาก็สามารถคงอยู่ได้ ไม่เน่าเปื่อยมานับพันปี”
ห่ะ
อมตะชางเหม่ยสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วถามว่า “คุณบอกได้ไหมว่า มังกรเจียวตัวนี้ตายได้อย่างไร?”
“สาเหตุการเสียชีวิตที่เฉพาะเจาะจงจำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบเพิ่มเติมเพื่อยืนยัน” เยี่ยชิวพูดจบและเดินไปข้างหน้าตามร่างของมังกรเจียว
ขณะที่เขาเดิน ยังคงตรวจสอบต่อไป
เขาและอมตะชางเหม่ยเดินไปจนสุดทางด้านหน้าของหัวมังกร เพียงเพื่อดูหลุมเลือดบนกรามล่างของมังกร
หลุมเลือดนั้นเล็กมาก ประมาณความหนาของดินสอ ล้อมรอบด้วยชั้นของแสงสีฟ้า และเลือดของมังกรก็ไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง
กลิ่นเหม็นทนไม่ได้
“มังกรตัวนี้ถูกฆ่าแล้ว” เยี่ยชิวกล่าว
อมตะชางเหม่ยมองไปที่หลุมเลือด สีหน้าของเขาค่อยๆเริ่มจริงจังและพูดว่า “เจ้าหนู ไม่ว่าฉันจะมองอย่างไร ฉันก็รู้สึกเหมือนหลุมเลือดนี้...……”
“เหมือนนิ้วใช่ไหม?” เยี่ยชิวกล่าวว่า “ใช่ หลุมเลือดนี้เกิดจากนิ้ว”
อมตะชางเหม่ยกล่าว “การฝึกฝนของมังกรตัวนี้ ก่อนที่มันจะตายนั้นอยู่เหนือขั้นราชาสูง แล้วใครจะฆ่ามันได้?”
“นิ้วฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือขั้นราชาสูง ซึ่งพิสูจน์ได้ว่า บุคคลที่เคลื่อนไหวนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงอย่างแน่นอน และการฝึกฝนของพวกเขาจะต้องเหนือกว่าขั้นราชาสูงด้วย”
“นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย!”
“โลกมนุษย์ถูกปราบปรามโดยกฎแห่งสวรรค์และโลก เมื่อการฝึกฝนของผู้หนึ่งเกินกว่าขั้นราชาสูง พวกเขาจะถูกลบล้างโดยกฎแห่งสวรรค์และโลก เว้นแต่……”
อมตะชางเหม่ยก็นึกถึงตู๋กูอู๋ตี๋และอุทานว่า “เป็นไปได้ไหมว่าคนที่เคลื่อนไหวเช่นตู๋กูอู๋ตี๋ มีระดับการฝึกฝนที่เป็นนักบุญ และสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระระหว่างโลกมนุษย์และโลกฝึกเซียน?”
“มันยากที่จะพูด” เยี่ยชิวเข้าใจด้วยว่า คนที่ฆ่ามังกรนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงอย่างแน่นอน แต่สำหรับระดับการฝึกฝนที่แน่นอน เขาไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน
“น่าเสียดาย มังกรตัวนี้ตายไปนานเกินไป ไม่เช่นนั้น เราคงได้ฉลองกัน”
“ฉันไม่เคยกินเนื้อมังกรเลย แม้ว่าฉันจะมีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ก็ตาม”
เพี๊ยะ!