บทที่ 1431 จวนเจ้าเมืองวุ่นวาย

เดิมที เจียงเฟิงยกย่องลูกชายของเขาอย่างเปิดเผยต่อสาธารณะที่มีพฤติกรรมเหมือนนักบุญ ใครจะรู้หลังจากที่พูดจบ เจียงอี้หยางก็ถูกฟาดลงจากม้าด้วยแส้ไม้ ทำให้หัวมีเลือดออก

หลังจากนั้น มีเท้าโผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ กระทืบหัวของเจียงอี้หยางด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

“ปัง!”

ศีรษะของเจียงอี้หยางแตกกระจาย

“ตุ๊บ!”

หลังจากนั้น เยี่ยชิวก็เตะอีกครั้ง บดขยี้แกนทองของเจียงอี้หยาง ทำให้เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร

“นายน้อยตายแล้ว..….”

มีคนตะโกนทำให้เกิดความสับสนวุ่นวาย เมื่อผู้ดูกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง

แขกที่มาร่วมงานก็หน้าซีด เมื่อตระหนักว่ามีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น ช่างเป็นหายนะอันใหญ่หลวง

หลังจากกำจัดเจียงอี้หยางแล้ว เยี่ยชิวก็กลายร่างเป็นเงาที่หายวับไปและหนีไปในระยะไกล

“คิดจะไปไหน!”

เจียงเฟิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว โดยยื่นมืออันใหญ่โตเข้าครอบงำเยี่ยชิวในทันที

“หวด!”

เนื่องจากเยี่ยชิวยังไม่ได้ก้าวข้ามความทุกข์ยาก เขาจึงไม่กล้าเผชิญหน้าโดยตรง เขาเปลี่ยนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว โดยหลบเลี่ยงฝ่ามือของเจียงเฟิง

ขณะนี้ ทหารในที่เกิดเหตุก็มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็วและรีบออกไป

“ล้อมเขาไว้!”

“คนนี้ฆ่านายน้อย เราต้องไม่ปล่อยให้เขาหนีไปได้!”

“ฆ่าเขา ล้างแค้นให้กับนายน้อย!”

ซิ่ว ซิ่ว ซิ่ว

ทหารจำนวนนับไม่ถ้วนรุมเข้ามาล้อมรอบเยี่ยชิว

แม้ว่าทหารเหล่านี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในขั้นเคารพ แต่พวกเขาก็มีจำนวนล้นเหลือ เนื่องจากมีผู้คนหลายพันคนหลั่งไหลเข้ามา เยี่ยชิวค่อนข้างรู้สึกปวดหัว

แน่นอนว่า หากเธอตั้งใจที่จะหลบหนี ทหารเหล่านี้ก็จะไม่คุกคาม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่บรรลุเป้าหมายของเยี่ยชิว เธอจึงไม่สามารถออกไปได้ และเข้าร่วมในการสู้รบที่ดุเดือดกับทหาร

“ปัง!”

“ปัง!”

“ปัง!”

หมัดของเยี่ยชิวโจมตีพร้อมกัน และในทันใด ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยเงาหมัด

ในการชกแต่ละครั้ง ทหารอย่างน้อยหนึ่งคนถูกระเบิด และฉากนั้นก็กลายเป็นภาพที่น่าสยดสยอง

เจียงเฟิงก้าวไปข้างหน้า เป็นระยะทางหลายสิบเมตรเพื่อปรากฏตัวต่อหน้าศพของเจียงอี้หยาง

ขณะนี้ ศีรษะของเจียงอี้หยางแตกกระจาย และเลือดสีแดงเข้มผสมกับสารในสมองสีขาว ส่งกลิ่นหอมของเลือดออกมา

ยิ่งไปกว่านั้น ตันเถียนของเจียงอี้หยางยังถูกบดขยี้ และแก่นทองของเขาก็แตกเป็นเสี่ยง มีเลือดไหลออกมาจากด้านในอย่างต่อเนื่อง

ฉากการตายของเขาช่างน่าเศร้าอย่างยิ่ง!

“อี้หยาง.…..”

เจียงเฟิงตัวสั่นในขณะที่เขาร้องออกมา น้ำตาไหลอาบหน้า ร่างของเขาสั่นไปทั้งตัว แทบจะเป็นลมทันที

เจียงอี้หยางเป็นลูกชายคนเดียวของเขา ฉลาดล้ำเลิศมาตั้งแต่เด็ก เมื่ออายุยังน้อย เขาถูกรับเป็นศิษย์โดยผู้อาวุโสของสำนักหยินหยาง ซึ่งมีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัด แต่จู่ๆ เขาก็พบกับจุดจบเช่นนี้

“ฮือ……”

หลังจากความโศกเศร้า เจียงเฟิงก็เต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่มีที่สิ้นสุด และคำรามขึ้นไปบนฟ้า

ทันใดนั้น สายตาของเขาจ้องมองไปที่เยี่ยชิว ดวงตาของเขาแหลมคมราวกับดาบ อยากจะฉีกเยี่ยชิวออกเป็นชิ้นๆ

“ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร วันนี้คุณถึงวาระจะต้องตาย”

เจียงเฟิงก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและดุร้าย ปรากฏขึ้นกลางอากาศในวินาทีถัดมา

“บูม!”

เขากระทืบเข้าหาเยี่ยชิว จากอากาศด้วยพลังอันมหาศาล ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน

“ฉันจะขยี้หัวคุณเพื่อไว้อาลัยวิญญาณของอี้หยางในสวรรค์”

เมื่อเท้าขวาของเจียงเฟิงก้าวลงมา มันก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยยาวหลายเมตรราวกับภูเขาอย่างหยุดไม่ได้

ใบหน้าของเยี่ยชิวเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดึงยันต์สายฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วและหลบเลี่ยง

“ปัง!”

ขณะที่เยี่ยชิวหลบ เท้าใหญ่ของเจียงเฟิงก็ตกลงบนพื้นพร้อมกับส่งเสียงทื่อออกมา