ตอนที่ 1435
บทที่ 1437 เหยียบคุณจนตาย
October 21, 2026
เจียงเฟิงไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในฐานะมหาอำนาจในขั้นต้งเทียน เขาต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ด้วยน้ำมือของเยี่ยชิว เขามองดูแส้เทพในมือของเยี่ยชิวอย่างหวาดกลัว และพูดอย่างเย็นชาว่า “มันไม่ง่ายเลยที่จะฆ่าฉัน”
เจียงเฟิงลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว ยื่นมือออกและสร้างธงคำสั่งสีดำสี่อันทันที
เขาโยนธงคำสั่งทั้งสี่ขึ้นไปในอากาศ ผนึกมืออย่างรวดเร็ว และในไม่ช้า ธงคำสั่งก็ดูเหมือนจะถูกเปิดใช้งาน ขยายตัวอย่างรวดเร็วและกลายเป็นเมฆสีดำสี่ก้อนที่ห่อหุ้มเจียงเฟิงอย่างแน่นหนา
เจียงเฟิงตะโกนว่า “ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะทำร้ายฉันได้”
เยี่ยชิวเหวี่ยงแส้เทพเข้าหาเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ
“บูม!”
แส้เทพระเบิดด้วยแสงสีขาว กระทบธงคำสั่งอันใดอันหนึ่ง ทำให้มันแตกละเอียดด้วยเสียง “แคร็ก”
“อะไรกัน?”
ใบหน้าของเจียงเฟิงเปลี่ยนไปอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดหวังว่าพลังของแส้เทพจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้
ในขณะที่เขายังคงตกใจ เยี่ยชิวก็โจมตีอีกสามครั้ง
“เพี๊ยะ!”
“เพี๊ยะ!”
“เพี๊ยะ!”
ด้วยการโจมตีสามครั้ง ธงคำสั่งที่เหลืออีกสามธงก็กลายเป็นผง
“เพี๊ยะ!”
จากนั้นเยี่ยชิวก็เหวี่ยงเจียงเฟิงออกไป เปิดใช้งานดรรชนีกระบี่หกชีพจร ทิ้งรอยเลือดไว้มากมายบนร่างของเจียงเฟิง
“ผู้เฒ่า คุณขู่ว่าจะส่งฉันลงนรกระดับที่สิบแปด ฉันอยากเห็นวันนี้ว่าใครจะลงเอยในนรกจริงๆ”
เยี่ยชิวรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กวัดแกว่งแส้เทพอย่างต่อเนื่อง
“เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!”
แม้ว่าเจียงเฟิงจะมหาอำนาจในขั้นต้งเทียน แต่ในเวลานี้ ต่อหน้าแส้เทพ เขาดูเหมือนเด็กทารกที่ทำอะไรไม่ถูก ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้
สิ่งสำคัญที่สุดคือ เมื่อแส้เทพโจมตี พลังแปลกๆ ก็สามารถยับยั้งเขาได้
ในเวลาไม่นาน
เจียงเฟิงถูกทุบตีและอยู่ในสภาพแย่
“คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อล้างแค้นลูกชายของคุณเหรอ? เอาน่า!”
ขณะที่เยี่ยชิวเหวี่ยงเจียงเฟิงออกไป ร่างกายก็ขยับออกไปอย่างรวดเร็ว และก่อนที่ร่างกายของเจียงเฟิงจะแตะพื้น เขาก็กระทืบหน้าอกของเจียงเฟิง
ปัง!
เจียงเฟิงล้มลงกับพื้นอย่างหนัก และกระอักเลือดออกมาเต็มปาก ดูเหมือนสุนัขป่าที่ถูกทุบตี
“โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย”
เจียงเฟิงคำรามด้วยความโกรธ รู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง ด้วยการฝึกฝนของเขา การฆ่า เยี่ยชิว น่าจะเป็นเรื่องง่าย เขาไม่เคยคาดหวังว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างรวดเร็วขนาดนี้
สิ่งที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านั้นคือ คนที่สร้างความเสียหายให้เขา คือบุคคลที่ไม่รู้จักและมีระดับพลังยุทธ์ต่ำกว่า
เจียงเฟิงตะโกนอย่างเคร่งเครียด “คุณเป็นใครกันแน่?”
“ทำไมคุณถึงฆ่าลูกชายของฉัน”
“คุณมีความแค้นอะไรกับฉัน?”
เยี่ยชิวยิ้ม “ท่านเจียง ทำไมคุณถึงถามคำถามเหล่านี้ตอนนี้ ฉันคิดว่าคุณคงไม่ถามแล้ว”
“แต่ในเมื่อคุณกำลังจะตกนรก ฉันจะบอก”
“อันที่จริง ฉันไม่มีความแค้นใดๆ กับคุณ หรือลูกชาย”
“ไร้สาระ!” เจียงเฟิงไม่เชื่อเลย เขากล่าวว่า “ถ้าไม่ใช้ศัตรูที่ฝังลึก แล้วทำไมคุณถึงฆ่าลูกชายของฉัน? ทำไมคุณถึงโจมตีฉัน?”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “นั่นเป็นเพราะคุณและลูกชายของคุณเป็นสมาชิกของสำหนักหยินหยาง”
เจียงเฟิงเข้าใจทันที “คุณมีความแค้นต่อสำหนักหยินหยางเหรอ?”
“ใช่” เยี่ยชิวยิ้ม “ฉันจะฆ่าใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับสำหนักหยินหยาง”
“คุณมีความกล้ามากที่จะต่อต้านสำหนักหยินหยาง คุณไม่กลัวที่จะตายโดยไม่มีสถานที่ฝังศพเหรอ?” เจียงเฟิงกล่าวว่า “นอกจากนี้ สำหนักหยินหยางยังมีลูกศิษย์มากมาย คุณฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้ไหม?”