บทที่ 1444 สวรรค์อิจฉาในความงาม

นางฟ้าไป๋ฮวายังคงกระอักเลือดอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเธอถูกฟ้าผ่าและร่วงลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว

เธอมองดูสายฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ดวงตาที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ฉันล้มเหลว!”

นางฟ้าไป๋ฮวารู้ดีว่าความล้มเหลวในการข้ามความทุกข์ยากหมายถึงอะไร ด้วยเหตุผลบางอย่าง ในขณะนี้ เธอไม่รู้สึกเสียใจ มีเพียงความรู้สึกไม่เต็มใจอย่างมากเท่านั้น

“ถ้าฉันตาย เขาจะเสียใจกับฉันไหม?”

“เขาคงไม่เศร้าหรอก”

“ท้ายที่สุดแล้ว เขามีผู้หญิงที่รักอีกมากมาย ฉันเป็นเพียงผู้มาเยือนที่ผ่านไปในชีวิตของเขาเท่านั้น..….”

ขณะที่นางฟ้าไป๋ฮวาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หัวใจของเธอก็รู้สึกเหมือนถูกมีดกรีด ด้วยความยากลำบาก เธอหันศีรษะเพื่อมองดูบุคคลนั้นครั้งสุดท้าย

แต่เมื่อเธอหันศีรษะ เธอก็ตกใจ เมื่อพบว่าเธอไม่เห็นร่างของเยี่ยชิว

เขาอยู่ที่ไหน?

ด้วยความสับสน นางฟ้าไป๋ฮวาก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่น

เมื่อมองขึ้นไป เธอเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยและมีความหวัง

เยี่ยชิว!

ในขณะนั้น นางฟ้าไป๋ฮวาทั้งตกใจและดีใจ หากได้ตายในอ้อมแขนของเขา เธอจะไม่เสียใจในชีวิตนี้

ทันใดนั้น เธอก็จำบางสิ่งบางอย่างได้ และพูดด้วยกำลังทั้งหมดของเธอว่า “ปล่อยฉันไป คุณต้องรีบหนีไป..."…”

นี่คือสวรรค์ลงโทษของขั้นต้งเทียน เยี่ยชิวทนไม่ไหวหรอก หากเขาไม่ปล่อยเธอไป พวกเขาทั้งสองก็จะพินาศด้วยกัน

เยี่ยชิวไม่สนใจนางฟ้าไป๋ฮวา มองไปที่สายฟ้าที่เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และตะโกนว่า “หม้อเฉียนคุน ออกมา!”

บูม

หม้อเฉียนคุนทั้งสี่ปรากฏขึ้นทันที ลอยอยู่เหนือศีรษะของเยี่ยชิว เปล่งแสงสีทองที่ปกป้องเยี่ยชิวและนางฟ้าไป๋ฮวา

ทันใดนั้น สายฟ้าเหล่านั้นก็หยุดลงอย่างลึกลับ โดยหันหน้าเข้าหาหม้อเฉียนคุนจากระยะไกล

เยี่ยชิวรู้สึกกังวลอย่างมาก เขาเคยใช้หม้อเฉียนคุนเพื่อขจัดสวรรค์ลงโทษมาก่อน แต่เขาไม่แน่ใจว่าวันนี้เขาจะประสบความสำเร็จหรือไม่?

สายฟ้ายังคงดำเนินต่อไปโดยไม่กระจาย ดูเหมือนว่า กำลังรอให้เยี่ยชิวใช้หม้อเฉียนคุนก่อนที่จะลงมาอีกครั้ง

ทางตันนี้ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา

เมื่อเยี่ยชิวนึกถึงสิ่งนี้ จิตใจก็สั่นไหว และหม้อเฉียนคุนทั้งสี่ก็ทอดข้ามท้องฟ้า เปล่งรัศมีคล้ายจักรพรรดิขนาดใหญ่

เยี่ยชิวตะโกนเสียงดังถึงสวรรค์ลงโทษ “ฉันมีความอดทนจำกัด รีบๆ กลับไปซะ ไม่งั้นอย่าโทษฉันที่โหดเหี้ยม”

จากคำพูดของเขา ทันใดนั้นสายฟ้ากว่าร้อยลูกก็ “ครึก” และถอยกลับเข้าไปในเมฆอย่างรวดเร็วราวกับว่าพวกมันหวาดกลัวอย่างมาก

เยี่ยชิวค่อนข้างตะลึง

บนพื้น

อมตะชางเหม่ยและลู่หลัวเห็นเหตุการณ์นี้ ก็รู้สึกประหลาดใจมาก

“คุณชายเยี่ยน่าทึ่งมาก สวรรค์ลงโทษถอยกลับไปจริงๆ เจ๋งมาก!”

ลู่หลัวอุทานอย่างตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายขณะที่เธอมองไปที่เยี่ยชิว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความรัก

อมตะชางเหม่ยคิดกับตัวเองว่า “หรือว่าสวรรค์ลงโทษกลัวหม้อเฉียนคุน เจ้าหนูทำได้ยังไง?”

ด้วยเหตุนี้ อมตะชางเหม่ยจึงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า หลังจากความทุกข์ยากสลายไป ท้องฟ้าก็สดใส และสะอาดหมดจด

“ประสบความสำเร็จมั้ย?”

เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาเพิ่งลองทำดู แม้ว่าเขาจะพูดจารุนแรง แต่จริงๆ แล้วเขาค่อนข้างกลัวอยู่ข้างใน เขาไม่ได้คาดหวังที่จะทำให้สวรรค์ลงโทษหวาดกลัวจริงๆ

“หม้อเฉียนคุนสามารถทำให้สวรรค์ลงโทษหวาดกลัว สมควรที่จะเป็นอาวุธเทพอย่างแท้จริง”

เยี่ยชิวก้มศีรษะลงเพื่อดูนางฟ้าไป๋ฮวา เขาเห็นว่าใบหน้าของเธอซีด มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก แต่เธอก็ยังยิ้มให้เขาอย่างต่อเนื่อง

รอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความสุข……

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะดุ “คุณกล้าจริงๆ พยายามที่จะทะลวงผ่านขั้นต้งเทียนโดยตรง ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้มาที่นี่ คุณคงตายไปแล้ว ผู้หญิงโง่เขลา”

นางฟ้าไป๋ฮวาไม่ได้โกรธเลย รอยยิ้มของเธอก็สดใสยิ่งขึ้น