ตอนที่ 1510
บทที่ 1511 ดาบเก้าจักรพรรดิสวรรค์ ขั้นที่หนึ่ง!
October 21, 2026
เยี่ยชิวมีความรู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ
“เกิดอะไรขึ้น?”
ทันใดนั้น ฉากอันน่าทึ่งก็ถูกเปิดออก ฝุ่นที่ถูกสะบัดออกในระหว่างการต่อสู้ครั้งก่อนก็กลับมาที่เดิม
เลือดที่กระจัดกระจายในอากาศก็ไหลย้อนกลับอย่างรวดเร็ว กลับสู่ร่างกายของอันลั่วเฉิน
หลังจากนั้น หัวของอันลั่วเฉินก็กลับมาที่คอของเขา และบาดแผลจากแส้เทพก็หายเป็นปกติในทันที
ทันใดนั้น อันลั่วเฉินก็กลับมามีพฤติกรรมเดิมอีกครั้ง โดยเปล่งรัศมีอันทรงพลัง ดวงตาเปล่งประกายราวกับแสงเทพสองดวงที่น่าหลงใหล
“นี่เป็นวิชาแบบไหน?”
เยี่ยชิวรู้สึกหนาวสั่นที่กระดูกสันหลัง
“โอ้พระเจ้า!”
ในระยะไกล อมตะชางเหม่ยก็ตกตะลึง
นางฟ้าไป๋ฮวาอุทาน “ช่างน่ากลัวจริงๆ! ดูเหมือนว่าเขาจะควบคุมเวลาได้”
การจ้องมองของหยุนซีเริ่มจริงจัง เธอก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “อันลั่วเฉิน กำลังใช้วิชาซ่อมนภา”
“วิชาซ่อมนภาเป็นวิชาสูงสุดของสำนักปู่เทียน ซึ่งสามารถย้อนเวลากลับไปได้ ลึกลับและไม่อาจคาดเดาได้”
“เท่าที่ฉันรู้ มีเพียงบุตรเทพเท่านั้นที่มีโอกาสฝึกฝนวิชานี้ ฉันไม่ได้คาดหวังว่า อันลั่วเฉินจะฝึกฝนมันเช่นกัน ดูเหมือนว่าสำนักปู่เทียนกำลังดูแลเขาในฐานะบุตรเทพ”
อมตะชางเหม่ยถามว่า “เขาสามารถใช้วิชานี้ได้กี่ครั้ง”
หยุนซีกล่าวว่า “เขาสามารถใช้ได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง”
“อะไรนะ?” ใบหน้าของอมตะชางเหม่ยเปลี่ยนไป “นั่นหมายความว่าเด็กคนนั้นอยู่ยงคงกระพันเหรอ?”
หยุนซีพยักหน้า ดวงตาจริงจังมาก
“มีวิธีทำลายวิชาซ่อมนภาของเขาหรือไม่?” อมตะชางเหม่ยถาม
หยุนซีกล่าวว่า “เฉพาะในกรณีที่การฝึกฝนของผู้หนึ่งสูงกว่าของเขา”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใจของอมตะชางเหม่ยก็จมดิ่ง และเขามองไปที่เยี่ยชิวแล้วพูดว่า “เจ้าหนูอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย!”
ลู่หลัวดูกังวลและพูดว่า “ควรทำอย่างไรดี?”
“อย่าตกใจไป” นางฟ้าไป๋ฮวาพูดอย่างสงบ “เยี่ยชิวมีแส้เทพอยู่ในมือ แม้ว่าเขาจะทำลายวิชาซ่อมนภาไม่ได้ แต่อันลั่วเฉินจะฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องง่าย”
“ถ้าจำเป็น เราก็สู้เขาได้” อมตะชางเหม่ยพูดขณะจับอิฐลึกลับไว้
ในอากาศ
ใบหน้าของเยี่ยชิวก็จริงจังไม่แพ้กัน
เขาไม่เข้าใจว่าคนที่กำลังจะตายสามารถกลับไปสู่จุดสูงสุดได้ในเวลาอันสั้นได้อย่างไร?
“เยี่ยฉังเซิง ฉันบอกคุณแล้ว คุณไม่สามารถฆ่าฉันได้” อันลั่วเฉินพูดขณะที่เขาเดินไปหาเยี่ยชิว
บูม!
ร่างกายของอันลั่วเฉินเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ก้าวไปข้างหน้า ทำให้แผ่นดินและภูเขาสั่นสะเทือน มันดูน่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อก่อน ราวกับเทพเจ้าในสมัยโบราณ
“ฉันไม่ได้คาดหวังให้คุณมีวิชาลึกลับเช่นนี้ แต่มันก็ไม่สำคัญ วันนี้ฉันจะฆ่าคุณ”
เยี่ยชิวไม่ได้ถูกข่มขู่กับวิธีการของอันลั่วเฉิน เขายกแส้เทพขึ้นและพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เพี๊ยะ!
แสงสีขาวระเบิดขณะที่แส้ฟาด
อันลั่วเฉินทนต่อการโจมตีของแส้เทพ ศีรษะและร่างกายของเขาแตกสลาย เหลือเพียงวิญญาณของเขาที่ลอยอยู่ในอากาศ
เยี่ยชิวกำลังจะฟาดอีกครั้งด้วยแส้ แต่ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะนั้นกลับมา และอากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
จากนั้นเวลาก็ดูเหมือนจะย้อนกลับ
ในชั่วพริบตา ร่างกายที่พังทลายของอันลั่วเฉินก็บินกลับมาและประกอบกลับคืนมา โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการสร้างศีรษะขึ้นมาใหม่ทั้งหมด และฟื้นฟูออร่าให้กลับสู่สภาพเดิม
“ฉันมีวิชาซ่อมนภา ไม่ว่าแส้ในมือของคุณจะมีพลังแค่ไหน คุณก็ฆ่าฉันไม่ได้” อันลั่วเฉินยิ้มอย่างมั่นใจ
“ฉันไม่เชื่อเรื่องไร้สาระแบบนั้น”
เยี่ยชิวยังคงใช้แส้ต่อไป
ในท้ายที่สุด แส้เทพก็ตกลงมาราวกับเม็ดฝน โจมตีอันลั่วเฉินอย่างต่อเนื่อง
ร่างกายของอันลั่วเฉินแตกสลายครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงเพื่อจะงอกใหม่ทุกครั้งโดยไม่มีอันตรายใดๆ ในขณะที่เยี่ยชิวเหนื่อยล้าและหอบ
“เยี่ยฉังเซิง คุณควรประหยัดพลังงานไว้ดีกว่า!”
“แม้แส้ไม้ของคุณจะรั้งฉันไว้ แต่ก็ไม่สามารถฆ่าฉันได้”