ตอนที่ 1548
บทที่ 1549 รวมตัวอัจฉริยะ กลาง
October 21, 2026
“พระอมิตาพุทธเจ้า!”
เสียงพระก้องกังวานไปทั่วสวรรค์และโลก แม้ว่าเสียงจะไม่ดัง แต่ก็เข้าถึงหูของทุกคนได้อย่างชัดเจน ราวกับว่ากำลังชำระจิตใจของพวกเขาให้บริสุทธิ์ในทันที
แม้แต่เยี่ยชิวในเวลานี้ ก็มีความคิดที่จะลืมปัญหาทางโลกและเข้าสู่อาณาจักรแห่งพุทธศาสนา
“เพียงเสียงพระ แต่ก็มีพลังมาก ดูเหมือนว่า คนที่มานั้นไม่ธรรมดาเลย”
เยี่ยชิวเงยหน้าขึ้นมอง เห็นพระเณรหนุ่มในชุดคลุมสีเทาเดินมาหาพวกเขา
ย่างก้าวของพระเณรหนุ่มดูเชื่องช้า แต่ในแต่ละย่างก้าว เขาก้าวไปได้ไกลถึงร้อยเมตร รวดเร็วอย่างน่าประหลาดใจ
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกย่างก้าวของเขา ดอกบัวสีทองก็เบ่งบานอยู่ใต้ฝ่าเท้า
“ทุกย่างก้าวให้กำเนิดดอกบัว!”
หลินต้าเหนี่ยวประหลาดใจและพูดว่า “นี่คือทักษะเฉพาะของซีมั่วภูเขาวิญญาณ!"
ไม่นานพระเณรหนุ่มก็มาถึงท่ามกลางฝูงชน
ดูเหมือนเขาอายุประมาณยี่สิบปี หย้าตาดี มีสายประคำสีขาวคล้องคอ สวมรองเท้าผ้า ถึงแม้จีวรของพระเณรหนุ่มจะเก่าแต่ก็สะอาดเป็นพิเศษ
“พระอมิตาพุทธเจ้า ฉันชื่ออู๋ฮวา จากวัดสายฟ้าใหญ่ แห่งภูเขาวิญญาณ ขอเคารพทุกท่าน”
พระเณรหนุ่มมีท่าทีสุภาพ ประสานมือ โค้งคำนับเล็กน้อย และโค้งคำนับแก่ผู้ที่อยู่ที่นั้น
ทันใดนั้นก็มีเสียงพึมพำด้วยความประหลาดใจในฝูงชน
“ฉันได้ยินมาว่าอู๋ฮวาเป็นลูกศิษย์ที่อายุน้อยที่สุดในภูเขาวิญญาณ และเมื่อเห็นเขาในวันนี้ เขาอายุน้อยกว่าที่ฉันจินตนาการไว้ด้วยซ้ำ”
“อู๋ฮวาเป็นลูกศิษย์ของพระภิกษุเทพแห่งภูเขาวิญญาณ ว่ากันว่าเมื่อเกิด มีปรากฏการณ์ประหลาดเกิดขึ้น จู่ๆ ดอกบัวเหี่ยวเฉาแห่งภูเขาวิญญาณซึ่งตายไปแสนปีก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างกะทันหัน และบานสะพรั่งในชั่วข้ามคืน”
“อู๋ฮวามีพรสวรรค์พิเศษ เชี่ยวชาญคัมภีร์ต่างๆ เมื่ออายุหกขวบโต้วาทีกับพระอาวุโส เมื่ออายุสิบขวบทำให้เกิดการสะท้อนสวรรค์ เมื่ออายุสิบสองปีสู่ขั้นจินตาน และเมื่ออายุได้สิบสี่ปีก็อยู่ขั้นต้งเทียน พรสวรรค์ช่างไม่ธรรมดา”
“พระแห่งภูเขาวิญญาณได้ทำการฝึกฝนอย่างเงียบๆ ในซีมั่ว แต่โดยไม่คาดคิด ด้วยการเกิดขึ้นของภูเขาอมตะ พวกเขาก็ตื่นตระหนกเช่นกัน”
“……”
คนรอบข้างต่างพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น
หลังจากเยี่ยชิวฟังมาสักพักแล้ว ก็ตระหนักว่าคนเหล่านี้ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าพระตัวน้อยนี้พิเศษมาก!
หลินต้าเหนี่ยวเตือนว่า “พี่ฉังเซิง นักตรต หลังจากเข้าสู่ภูเขาอมตะแล้ว พยายามอยู่ห่างจากผู้ชายคนนี้”
“ทำไม?” อมตะชางเหม่ยถาม
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า “ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนดี เขาโหดเหี้ยมมาก”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “พระควรจะมีความเห็นอกเห็นใจไม่ใช่เหรอ?”
หลินต้าเหนี่ยวยิ้มเยาะ “เห็นอกเห็นใจเหรอ? ฮ่าฮ่า นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ อย่าหลงกลกับคำพุทธพวกนี้”
“ฉันบอกคุณแล้วว่า นักบวชแห่งภูเขาวิญญาณล้วนโหดเหี้ยม หลังจากเผชิญหน้ากับพวกเขาแล้วคุณจะรู้”
“แต่ฉันแนะนำว่า อย่ายั่วโมโหเขา เป็นการดีที่สุดที่จะอยู่ห่างจากเขา”
เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่นางฟ้าไป๋ฮวาเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ ในโลกฝึกเซียน ผู้ที่เหมาะสมที่สุดคือผู้อยู่รอด ไม่มีกฎเกณฑ์ใดที่จะควบคุมใครได้ ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง
เขามองไปที่อู่เชียนฟานและเฉาเม่าด้วยสีหน้าจริงจัง โดยพูดว่า “บุคคลนี้ต้องมาที่นี่เพื่อรับสมบัติในภูเขาอมตะ มันแสดงให้เห็นว่า จิตใจของเขาไม่บริสุทธิ์”
“ผู้เฒ่า จำสิ่งที่ต้าเหนี่ยวพูดไว้ ระวังตัวด้วย”
อมตะชางเหม่ยไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดว่า “ถ้าใครไม่ทำให้ฉันขุ่นเคือง ฉันก็จะไม่ทำให้พวกเขาขุ่นเคือง หากมีใครทำให้ฉันขุ่นเคือง เจ้าหนู คุณช่วยฉันจัดการหน่อย”
ในขณะนี้ อู๋ฮวาพูดกับอู่เชียนฟานและเฉาเม่าพูดว่า “โยมทั้งสอง โปรดฟังฉัน”
“คุณทั้งคู่มาจากจงโจว ต้าโจวและต้าเฉียนเป็นประเทศเพื่อนบ้าน อีกทั้งการเปิดภูเขาอมตะก็ใกล้เข้ามาแล้ว ฉันคิดว่าคุณสองคนไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันตอนนี้”
“ท้ายที่สุดแล้ว คุณทั้งคู่ก็มาเพื่อตามหาสมบัติ”
อู่เชียนฟานกล่าวว่า “ในเมื่อพระอู๋ฮวาพูดเช่นนั้น เฉาเม่า เจ้าชายคนนี้จะไม่โต้เถียงกับคุณในตอนนี้ เมื่อเข้าไปในภูเขาอมตะเสร็จแล้ว ค่อยออกมาต่อ”
“ได้สิ!” เฉาเม่ายิ้ม “หลังจากเข้าสู่ภูเขาอมตะแล้ว ฉันจะสอนบทเรียนให้กับคุณอย่างแน่นอน”