บทที่ 1554 สูญเสียนักปราชญ์ ฟ้าดินย่อมร่ำไห้

"ตึง!"

หมัดสีทอง ราวกับดวงดาว ที่ปรากฏออกมาจากในรอยแยกของความว่างเปล่า และโจมตีไปยังท้องฟ้าของภูเขาอมตะ

ทันใดนั้น ก็มีเงาร่างอันชราภาพปรากฏขึ้นมา

ร่างกายของคนคนนี้เคลือบไปด้วยแสงสีทองทั่วทั้งตัว ราวกับเทพเจ้าองค์หนึ่ง หมัดของเขาก็ทรงพลังเป็นอย่างมาก ราวกับว่าจะทำลายฟ้าดินได้

ซึ่งก็คือนักปราชญ์อาวุโสคนหนึ่ง!

เมื่อเยี่ยชิวดมกลิ่นจากบนตัวของนักปราชญ์อาวุโสก็รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อย เขาจึงกล่าวว่า: "พลังหมัดครอบงำฟ้าดิน? เขาเป็นคนของพื้นที่ฮวงกู่อย่างนั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว" หลินต้าเหนี่ยวกล่าว: "คนคนนี้เป็นผู้อาวุโสของพื้นที่ฮวงกู่ ก่อนหน้านี้เขาเคยไปที่ตระกูลของพวกเรา ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก และเคยพบหน้าเขาเพียงครั้งเดียว"

"นักปราชญ์อาวุโสผู้นี้ก็คงจะใกล้ตายแล้วเหมือนกัน"

"การปรากฏตัวในเวลานี้ ก็น่าจะเพื่อค้นหาโอกาสในการมีชีวิตรอดเส้นทางหนึ่ง"

ทันใดนั้น นักปราชญ์อาวุโสทั้งสามก็ร่วมมือกัน และโจมตีไปยังภูเขาอมตะ

ท้องฟ้าผืนนี้ที่ถูกพวกเขาโจมตีก็ใกล้จะแตกสลายแล้ว แต่ทว่า ภูเขาอมตะกลับยังตั้งตระหง่านโดยไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว

"คาดไม่ถึงเลยว่า ภูเขาอมตะจะแข็งแกร่งขนาดนี้ กระทั่งนักปราชญ์สามคนก็ไม่อาจทำลายได้" อมตะชางเหม่ยกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึง

หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า: "ตามที่ฉันรู้มา มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่สามารถโจมตีภูเขาอมตะได้ นั่นก็คือจักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียน"

"เพียงแต่ ในตอนนั้นจักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียนได้กลายเป็นจักรพรรดิไปแล้ว และศักยภาพก็เหนือกว่านักปราชญ์อาวุโสทั้งสามคนนี้มาก"

"พวกเขาทั้งสามคน ยากที่จะทำลายภูเขาอมตะได้"

อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า: "หากกล่าวเช่นนี้ พวกเขาก็กำลังเสียแรงเปล่าใช่ไหม? ฉันว่านะ ทำไมพวกเขาจะต้องเปลืองแรงเช่นนี้ด้วยล่ะ สู้อยู่เสพสุขไปกับวัยชราไม่ดีกว่าเหรอ"

"จะพูดเช่นนั้นก็ไม่ได้หรอก" หลินต้าเหนี่ยวกล่าว: "หนทางของการฝึกเซียน เดิมทีก็คือการไปสู่ขั้นพลิกฟ้า และความฝันอันสูงสุดของนักพรตแต่ละคนนั้น ก็คือการเป็นอมตะ"

"พวกเขาสองสามคนนั้นอยู่ในจุดสิ้นสุดของอายุขัยแล้ว แทนที่จะจมอยู่กับลมหายใจสุดท้าย ก็สู้ลองดูสักตั้งไม่ดีกว่าเหรอ"

"การกำเนิดล่วงหน้าของภูเขาอมตะในครั้งนี้ เต็มไปด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ถ้าหากพวกเขาประสบความสำเร็จล่ะ?"

ครืน!

พลังการโจมตีที่เหลือของนักปราชญ์ เปรียบเสมือนขอบเขตของทางช้างเผือก ที่แผ่ขยายออกมาอย่างต่อเนื่อง

"รีบถอยเร็ว!" เยี่ยชิวกล่าวเตือนให้หลินต้าเหนี่ยวถอยหลังโดยเร็ว

อมตะชางเหม่ยก็ตามไปเช่นเดียวกัน

พวกเขาถอยออกไปหลายร้อยเมตรในรวดเดียว

"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!" เยี่ยชิวตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า: "นักปราชญ์ผู้แข็งแกร่ง มีทักษะที่พิเศษ เพียงแค่ผมเส้นเดียวของพวกเขาก็สามารถสังหารกองกำลังที่แข็งแกร่งนับล้านคนได้ และเลือดเพียงหยดเดียวก็สามารถปราบประชาชนจำนวนนับไม่ถ้วนได้"

"ก่อนหน้านี้ที่นักพรตเหล่านั้นต้องตายอย่างน่าเวทนา ก็เพียงเพราะได้รับผลกระทบจากอานุภาพของอาวุธนักปราชญ์เท่านั้น"

"ถ้าหากนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งต้องการจะจัดการพวกเขา เพียงแค่สายตาก็สามารถสังหารได้แล้ว"

ซึ่งในจุดนี้ เยี่ยชิวก็ไม่ได้สงสัยแต่อย่างใด

ตอนที่อยู่ในโลกมนุษย์ เขาก็เคยได้เห็นตู๋กูอู๋ตี๋ ที่สังหารผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งด้วยการมองเพียงครั้งเดียวกับตาตัวเองมาแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยิ่งรู้สึกประหลาดใจกับภูเขาอมตะเป็นอย่างยิ่ง

นักปราชญ์ทั้งสามคนต่างก็ไม่อาจทำลายมันได้เลยแม้แต่น้อย ซึ่งจะเห็นได้ว่า ภูเขาอมตะมีความวิปริตผิดเพี้ยนแค่ไหน

นักปราชญ์อาวุโสทั้งสามใช้พลังอันน่ามหัศจรรย์ทุกประเภท ซึ่งมันสามารถทุบโลกให้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ได้ แต่ไม่ว่าพวกเขาจะทำอย่างไร ก็ไม่อาจระเบิดภูเขาอมตะออกไปได้

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักจักรพรรดิอสูรก็ได้หยุดมือลง

"สหายทั้งสอง ฉันมีคำขอที่ไร้เหตุผลอย่างหนึ่ง"

ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักจักรพรรดิอสูรกล่าวว่า: "ฉันยินดีที่จะใช้ร่างกายของฉัน เพื่อเปิดทางให้กับสหายทั้งสอง ถ้าหากสำเร็จ ในอนาคตสหายทั้งสองก็ได้โปรดดูแลสำนักจักรพรรดิอสูรด้วยเถอะ"

ราชาโจวอู่คำนับผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักจักรพรรดิอสูรด้วยความเคารพนบนอบ และกล่าวว่า: "ฉันขอสาบานด้วยกฎแห่งสวรรค์ ถ้าหากฉันสามารถเข้าไปในภูเขาอมตะได้ ราชวงศ์ต้าโจวกับสำนักจักรพรรดิอสูรจะเกี่ยวดองกันทุกยุคสมัย และเป็นพันธมิตรกันไปชั่วนิจนิรันดร์"

นักปราชญ์อาวุโสแห่งพื้นที่เทพฮวงกู่ก็กล่าวว่า: "สหาย คุณวางใจได้ ไม่ว่าคุณจะทำสำเร็จหรือไม่ บุญคุณนี้ฉันจะจดจำเอาไว้ ตราบใดที่ฉันมีชีวิตอยู่ ฉันจะต้องปกป้องสำนักจักรพรรดิอสูรอย่างแน่นอน"

"โอเค ได้รับคำมั่นสัญญาจากสหายทั้งสอง ฉันก็สบายใจแล้วล่ะ" ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักจักรพรรดิอสูรพูดจบ ก็กระโดดขึ้นไป และยืนอยู่บนศีรษะของมังกรเจียว

"กรร——"

มังกรเจียวเงยหน้าขึ้นแล้วคำราม เสียงคำรามสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งท้องฟ้า เมื่อผสมผสานเข้ากับพลังของนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่ง ความกดดันอันสูงสุดก็แทบจะบดขยี้ท้องฟ้าได้

มือทั้งคู่ของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักจักรพรรดิอสูรอยู่ที่ตรงหน้ามุทรา ไม่นาน บนร่างของเขาก็ถูกเผาไหม้จนเกิดไฟลุกโชน พลังแห่งการทำลายล้างปกคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า

นักปราชญ์อาวุโสแห่งราชาโจวอู่และพื้นที่เทพฮวงกู่ต่างก็ถอยหลังไปตามๆ กัน