ตอนที่ 1565
บทที่ 1566 มอบสัตว์เทพให้คุณหนึ่งตัว!
October 21, 2026
ผ่านไปสักพักหนึ่ง เด็กหนุ่มหยุดอยู่หน้าป่าแห่งหนึ่ง
อมตะชางเหม่ยเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆ มองไม่เห็นเงาของสัตว์เทพเลยด้วยซ้ำ ถาม : “เจ้าหนุ่ม สัตว์เทพอยู่ไหน”
ชายหนุ่มพูด : “ไม่รีบ รออยู่ที่นี่สักพักหนึ่งก่อน”
คนหลายคนรออยู่ที่เดิมสิบกว่านาที
“เจ้าหนุ่ม ตกลงเชื่อใจนายได้หรือเปล่า ทำไมสัตว์เทพถึงยังไม่ปรากฏตัวอีก” อมตะชางเหม่ยหมดความอดทนเล็กน้อย พูด : “เจ้าเด็กเหลือขอ เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้กำลังทำให้พวกเราเสียเวลา ไม่ต้องรอแล้ว พวกเราไปหาสมบัติกันเถอะ”
เยี่ยชิวเหลือบมองเด็กหนุ่มหนึ่งที พูด : “ผมเชื่อเขา”
“นาย——” อมตะชางเหม่ยพูดด้วยความโกรธ : “ทำไมนายถึงเชื่อคำพูดของคนภายนอก แต่กลับไม่เชื่อคำพูดของฉัน”
“นายอยากทำให้ฉันอกแตกตายเหรอ!”
เยี่ยชิวพูดปลอบ : “ตาเฒ่า ใจเย็นๆอย่าเพิ่งใจร้อน รออีกสักพัก”
ชายหนุ่มก็พูดเช่นกัน : “เชื่อผม ใช้เวลาไม่นานแล้ว สัตว์เทพจะต้องปรากฏตัวแน่นอน”
อมตะชางเหม่ยพูด : “ถ้าหากสัตว์เทพไม่ปรากฏตัวจะทำยังไง”
ดวงตาของชายหนุ่มหมุนหนึ่งรอบ พูด : “พวกเรามาเดิมพันเป็นยังไง”
“ถ้าหากภายในสิบห้านาที สัตว์เทพปรากฏตัว คุณก็มาเป็นศิษย์พี่ของผม”
“ถ้าหากภายในสิบห้านาที สัตว์เทพยังไม่ปรากฏตัว ต่อจากนี้เป็นต้นไปชีวิตนี้ของผมก็เป็นของคุณ เป็นยังไง”
อมตะชางเหม่ยพูด : “ฉันจะเอาชีวิตของนายไปทำอะไร ฉันไม่เดิมพัน”
ชายหนุ่มพูด : “หรือไม่ก็เอาแบบนี้ ถ้าหากผมแพ้แล้ว ผมจะมอบยาอายุวัฒนะวิญญาณให้คุณหนึ่งเม็ด”
ดวงตาของอมตะชางเหม่ยเป็นประกาย : “คำพูดนี้จริงไหม”
“จริงแท้แน่นอน” ชายหนุ่มพูด : “แน่นอน ถ้าหากคุณแพ้แล้ว อย่างนั้นก็ต้องมาเป็นศิษย์พี่ของผม”
“ไม่มีปัญหา” อมตะชางเหม่ยตอบตกลงทันที
“ผมไม่เชื่อคุณ คุณต้องสาบานก่อน” ชายหนุ่มพูด : “คุณจำเป็นต้องพูดว่า ถ้าหากคุณไม่ทำตามสัญญา อย่างนั้นอายุก็จะน้อยลงสามร้อยปี”
อมตะชางเหม่ยเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม : “ฉันพูดคำไหนคำนั้น สำหรับคำสาบาน ฉันคิดว่าไม่จำเป็นแล้ว!”
ชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว : “ไม่ได้ คุณจำเป็นต้องสาบาน”
อมตะชางเหม่ยพูด : “ฉันทำตามสิ่งที่พูดมาโดยตลอด คำไหนคำนั้น นายวางใจได้เลย ฉันไม่มีทางหลอกนายอย่างแน่นอน”
“ผมเข้าใจแล้ว คุณไม่กล้าเดิมพันกับผมใช่ไหม” ชายหนุ่มพูดดูถูก : “คิดไม่ถึงเลยว่าความกล้าของคุณน้อยยิ่งกว่าหนู”
ผู้อมตะชางเหม่ยเป็นคนรักหน้าตา ในเวลานี้ถูกเด็กคนหนึ่งดูถูก โมโหทันที
“ใครไม่กล้าเดิมพัน!”
“ก็แค่สาบานไม่ใช่เหรอ ได้ ฉันจะสาบาน”
“ฉัน อมตะชางเหม่ย ขอสาบานต่อฟ้าดิน ถ้าหากฉันไม่ทำตามคำสัญญา อายุจะสั้นลงสามร้อยปี”
อมตะชางเหม่ยพูดจบ เหลือบมองชายหนุ่ม : “ฉันสาบานแล้ว ตอนนี้นายพอใจหรือยัง”
“พอใจแล้ว! พอใจแล้ว!” ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้ม “เพียงแต่ศิษย์พี่ ผมไม่ได้บังคับให้คุณสาบาน คุณเป็นคนยินยอมเองนะ”
อมตะชางเหม่ยพูดอย่างเย็นชา : “ฉันยังไม่แพ้ นายอย่ามาเรียกสนิทขนาดนี้”
ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่เป็นไร ยังไงสะ คุณก็แพ้แน่นอน ผมจะต้องเรียกคุณว่าศิษย์พี่ในไม่ช้าก็เร็ว”
เยี่ยชิวยืนอยู่ด้านข้าง สังเกตอย่างเงียบๆมาโดยตลอด เขาพบว่า ตอนที่เด็กหนุ่มและอมตะชางเหม่ยกำลังเดิมพัน ตั้งแต่ต้นจนจบเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“ตกลงเด็กหนุ่มคนนี้เป็นใครกันแน่”
“ทำไมถึงมั่นใจขนาดนี้ เขาชนะแน่นอนเหรอ”
“แล้วทำไมเขาถึงให้อมตะชางเหม่ยมาเป็นศิษย์พี่ของเขาด้วย”
เยี่ยชิวไม่เข้าใจอย่างมาก เพียงแต่ดูจากท่าทาง เด็กหนุ่มกลับไม่มีความคิดชั่วร้ายอะไร
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ
ภายในพริบตา ผ่านไปสิบนาทีอีกครั้ง ยังคงไม่พบเงาของสัตว์เทพเช่นเคย
อมตะชางเหม่ยหัวเราะขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม เกรงว่าครั้งนี้นายต้องแพ้แล้ว อีกสักพักมอบยาอายุวัฒนะวิญญาณให้ฉันอย่างเชื่อฟัง......”
ยังไม่ทันพูดจบ ทันใดนั้น เสียงคำรามราวกับเสียงม้าดังมาจากป่า
“ฟ่อ——”
เสียงร้องดังสนั่นหวั่นไหว แสบหูอย่างมาก
“สัตว์เทพมาแล้ว!” ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้ม
มีสัตว์เทพจริงๆด้วยเหรอ