บทที่ 1600 บุตรนักบุญฮวงกู่? ขยะ!

ทันทีที่กะโหลกศีรษะของเผยกังแตก ดวงจิตก็พุ่งออกไปและต้องการหนีจากที่นี่

อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวไวยิ่งกว่า

"ฟึ่บ!"

เยี่ยชิวเอื้อมมือข้างหนึ่งออกไปและคว้าดวงจิตของเผยกังไว้ในมืออย่างรวดเร็ว

"หยุดเดี๋ยวนะ!" เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีเว่ยอู๋จี้ก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมา

ใครจะไปรู้ มุมปากของเยี่ยชิวแสดงท่าทีเยาะเย้ยและมือของเขาก็ออกแรงกวาดออกไปในทันใด

"ปัง!"

ดวงจิตของเผยกังแตกสลาย

ทันใดนั้นผู้ชมที่อยู่ตรงนั้นก็เงียบเสียงลง

ผู้มองจากระยะไกลต่างก็พากันรู้สึกหนาวเหน็บทั่วร่างกาย และใช้เวลานานกว่าจะกลับมามีสติอีกครั้ง

"จบแล้ว จบแล้ว เด็กคนนั้นทลายฟ้าไปแล้ว"

"เขาฆ่าเผยกังได้จริงๆ และคนจากสำนักหลีหุนจะไม่ไว้ชีวิตเขาแน่"

"ดูเถอะ เขาอยู่ได้ไม่นาน......"

ซู่!

เยี่ยชิวก้าวข้ามท้องฟ้าและเข้ามาหาคนที่พูด และพูดว่า "ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหนอย่างที่พวกคุณว่านั้นมันไม่เกี่ยวแล้วล่ะ แต่ฉันมีคําพูดสุดท้ายว่าพวกนายจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน" ”

ปัง–

เยี่ยชิวต่อยหมัดออกมา และนักพรตหลายสิบคนนั้นไม่มีเวลาแม้แต่จะกรีดร้องออกมา และพวกก็เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

ในตอนนี้ ณ ที่แห่งนี้มีแต่ความเงียบงัน

ไม่ไกลนัก สีหน้าเว่ยอู๋จี้ เฉาเม่าและคนอื่นๆดูเริ่มเคร่งขรึมขึ้นมา พลังการต่อสู้ของเยี่ยชิวทําให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัว และความแข็งแกร่งของ เยี่ยชิวทําให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น

"ทําให้บุคคลนี้มีชีวิตอยู่รอดได้" ดวงตาของเว่ยอู่จี้อาฆาต

ในเวลานี้ดวงตาของเยี่ยชิวมองออกไปบนร่างของเว่ยอู๋จี้ และพูดอย่างเย็นชาและหยิ่งผยอง:" ถ้าฉันได้ยินถูกต้อง เมื่อกี้นายบอกให้ฉันหยุดใช่ไหม ”

"นายเป็นใครกัน สมควรมาบอกให้ฉันหยุด?”

"ไสหัวเข้ามานี่ ฉันจะส่งนายไปตามทาง!"

ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึง

ไม่มีใครคาดคิดว่าหลังจากที่เยี่ยชิวฆ่าเผยกังแล้ว เขาจะกล้าโต้เถียงกับเว่ยอู๋จี้อย่างรุนแรง

"ฮึ่ม!"

เว่ยอู่จี้สบถออกมาอย่างแรง ในฐานะเจ้าชายแห่งต้าเว่ยเขาไม่เคยถูกใครดูหมิ่นเช่นนี้

"หยิ่งต่อหน้าเจ้าชายองค์นี้ ตายไปก็ไม่เสียดาย"

หลังจากที่เว่ยอู๋จี้พูดเช่นนี้ เขาก็ยกเท้าขวาขึ้นและกําลังจะก้าวออกไป ทันใดนั้นร่างร่างหนึ่งก็ผ่านร่างเขาไป

พื้นที่เทพฮวงกู่ ท่อป๋าซง!

"ฉันจะไปเจอเขาหน่อย"

ท่อป๋าซงเดินไปข้างหน้า มองไปที่เยี่ยชิว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการต่อสู้ครั้งใหญ่ และเดินไปพูดไป:" นายเพิ่งเข้าสู่สุดยอดต้งเทียนก็สามารถฆ่าเผยกังได้ พลังการต่อสู้นี้ไม่เลวเลย”

"แต่น่าเสียดายที่นายโอหังเกินไป"

"คนโอหังมักจะมีอายุสั้น"

เยี่ยชิวชี้ไปที่ท่อป๋าซงและตะโกน:" อย่าพูดเรื่องไร้สาระ เข้ามานี่ ฉันจะเปลี่ยนนายให้เป็นหมีม่องเท่ง" ”

"อวดดี!”เสียงของท่อป๋าซงตกลงมา และแสงสีทองที่ลุกโชนก็ปะทุขึ้นบนร่างกายของเขา และตัวเหมือนดวงดาวที่เต็มไปด้วยความเปล่งปลั่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของท่อป๋าซงยังเต็มไปด้วยจิตวิญญาณที่ทรงพลังราวกับว่าเขาต้องการกวาดล้างสวรรค์ทั้งเก้าและสิบโลกไว้นิรันดร์

"ตูม!"

ท่อป๋าซงก้าวขึ้นไปในอากาศ พลังมหาศาลก็สั่นคลอนไปทั่วทุกพื้นที่ พลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวก็เหมือนคลื่นพายุที่ซัดเขามา

ทุกคนตกใจ

"มันแข็งแกร่งมาก!"

"เขาคู่ควรกับการเป็นบุตรแห่งพื้นที่เทพฮวงกู่ น่าทึ่งมาก!"