ตอนที่ 1714
บทที่ 1715 วิชาค้นหาวิญญาณ
October 21, 2026
อู่เชียนฟานรู้สึกประหลาดใจ
เขายังไม่รู้ว่าเยี่ยชิวได้สังหารผู้คนจำนวนมากจากสำนักหยินหยาง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า “อู่จี๋เทียนจุนเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นนักบุญที่ทรงพลัง เขาจะรู้เกี่ยวกับเยี่ยฉังเซิง ที่ไร้ชื่อเสียงได้อย่างไร?”
แม้จะมีข้อสงสัย แต่อู่เชียนฟานก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทรยศต่อ เยี่ยฉังเซิง เยี่ยชิวไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นเจ้านายของเขาอีกด้วย หากเขาจะทรยศเยี่ยชิว นั่นจะไม่เป็นการเนรคุณและแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวโดยแลกกับค่าใช้จ่ายของเพื่อนหรือ?
อู่เชียนฟานรู้สึกภาคภูมิใจและไม่เต็มใจที่จะทำสิ่งนั้นโดยธรรมชาติ
“ผู้อาวุโส ใครคือเยี่ยฉังเซิง?” อู่เชียนฟานถามกลับ
“ทำไมล่ะ คุณยังจะโกหกอีกเหรอ?” ดวงตาของอู่จี๋เทียนจุนนั้นไร้ความเมตตา
อู่เชียนฟานยังคงสงบและอธิบายว่า “ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับบุคคลนี้มาก่อน”
“ในเมื่อคุณไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน ฉันขอเตือนคุณอีกครั้ง” อู่จี๋เทียนจุนกล่าวว่า “บุคคลนี้อายุน้อยและมีความเกี่ยวข้องกับทายาทของตระกูลหมออสูร”
“ทายาทของตระกูลหมออสูรชื่อหลินต้าเหนี่ยว ชายอ้วนที่มีพลังยุทธ์ต่ำ”
“อีกอย่าง เขาก็มีนักบวชลัทธิเต๋าอยู่เคียงข้างด้วย”
“คราวนี้ พวกเขาทั้งหมดเข้าไปในภูเขาอมตะ และพวกเขาก็เข้ามาหลังจากเปลี่ยนรูปลักษณ์ของพวกเขา”
ให้ตายเถอะ คุณรู้มากขนาดนี้ได้ยังไง?
อู่เชียนฟานรู้สึกประหลาดใจ
เขาไม่รู้เลยว่า เมื่อเยี่ยชิวสังหารสวีโหย่วหยง เขาได้ทำลายสัมผัสเทพของอู่จี๋เทียนจุน
ในเวลานั้น อมตะชางเหม่ยและหลินต้าเหนี่ยวอยู่เคียงข้างเยี่ยชิว และอู่จี๋เทียนจุนได้ติดตามพวกเขาตลอดทางที่นี่
“ผู้อาวุโส เยี่ยฉังเซิงคนนี้มีระดับการฝึกฝนระดับใด?” อู่เชียนฟานถามอีกครั้ง
อู่จี๋เทียนจุนตอบว่า “ถ้าไม่มีอะไรที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เขาควรจะอยู่ที่ขั้นแกนทองสูง”
อู่เชียนฟานกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ฉันอยู่ขั้นต้วเทียนสูง ฉันมักจะไม่ใส่ใจกับคนที่มีระดับพลังยุทธ์ต่ำกว่าฉัน ฉันไม่เคยเห็นเยี่ยฉังเซิง ที่คุณพูดถึงมาก่อนเลยจริงๆ”
“คุณไม่เห็นเขาจริงๆ หรือคุณไม่เต็มใจที่จะบอกฉัน?” อู่จี๋เทียนจุนกล่าวว่า “เจ้าหนู ฉันขอแนะนำให้คุณคิดให้รอบคอบก่อนที่จะตอบ ไม่เช่นนั้น แม้ว่าเทพเซียนจะมา พวกเขาจะไม่สามารถช่วยคุณได้”
อู่เชียนฟานกล่าวว่า “ฉันไม่เคยเห็นเยี่ยฉังเซิงจริงๆ”
อู่จี๋เทียนจุนไม่เชื่อเขาเลย และถามอีกครั้งว่า “คุณบอกว่า อู๋ฮวา ได้ลูกกิเลน ฉันถามคุณว่า อู๋ฮวาได้ลูกกิเลนมาจากไหน?”
อู่เชียนฟานตอบว่า “มันอยู่ในป่าภูเขา”
“คุณกำลังโกหก” อู่จี๋เทียนจุนกล่าว “ลูกกิเลน อยู่ในมือของ เยี่ยฉังเซิง ฉันเห็นมันด้วยตาของฉันเอง”
ทันใดนั้น อู่เชียนฟานมีความรู้สึกไม่ดีในใจ เขาตระหนักว่าอู่จี๋เทียนจุนรู้เรื่องเกี่ยวกับเยี่ยชิวมาก
“ผู้อาวุโส ฉันไม่ได้โกหกจริงๆ หลายคนเห็นมันในเวลานั้น อู๋ฮวาเข้าไปในป่าภูเขา และเมื่อเขาออกมา เขาก็มีลูกกิเลนอยู่กับเขา”
อู่เชียนฟานกล่าวต่อ “ส่วนว่าอู๋ฮวารับลูกกิเลนมาจากเยี่ยฉังเซิงหรือพบมันในป่าภูเขา ฉันก็ไม่รู้”
“เป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ?” อู่จี๋เทียนจุนจ้องมองที่อู่เชียนฟานอย่างเย็นชา
อู่เชียนฟานตอบได้เพียงใบหน้าตรงๆ ว่า “นั่นคือสิ่งที่ฉันเห็น”
“เจ้าหนู คุณไม่ซื่อสัตย์เลย!” อู่จี๋เทียนจุนกล่าวอย่างเย็นชา “ณ จุดนี้ คุณยังคงอ้างว่าไม่รู้จักเยี่ยฉังเซิง ในความคิดของฉัน คุณไม่เพียงแต่รู้จักเยี่ยฉังเซิงเท่านั้น แต่ความสัมพันธ์ของคุณกับเขาอาจจะค่อนข้างผิดปกติ”
อู่เชียนฟานยังคงปฏิเสธต่อไปว่า “ผู้อาวุโส คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่รู้จักเยี่ยฉังเซิงจริงๆ”
“ไม่รู้จริงเหรอ?” อู่จี๋เทียนจุนยังคงไม่เชื่อเขา
อู่เชียนฟานพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไม่รู้จริงๆ”
“ดูเหมือนว่าฉันจะเข้าใจคุณผิด” อู่จี๋เทียนจุนควบคุมกลิ่นอายของเขาและยิ้ม
อู่เชียนฟานถอนหายใจด้วยความโล่งอก