ตอนที่ 1723
บทที่ 1724 เจ้าหนู มาตายซะ!
October 21, 2026
เมื่ออมตะชางเหม่ยเห็นเยี่ยชิวเดินไปทางรอยแตก เขาก็ตกใจและรีบก้าวไปข้างหน้า คว้าแขนเสื้อของเยี่ยชิวแล้วพูดว่า "เจ้าหนู เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ?"
“การทำนายดวงชะตาแสดงถึงความโชคร้ายครั้งใหญ่”
“ถ้าเราออกจากภูเขาตอนนี้ เราอาจเผชิญกับวิกฤตที่คุกคามถึงชีวิตได้”
เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า “ฉันรู้ทักษะการทำนายของคุณ แต่คราวนี้ เราควรตีความมันในทางตรงกันข้าม”
อมตะชางเหม่ยกล่าวอย่างใจจดใจจ่อว่า “ในอดีต คุณตีความได้ในทางตรงกันข้าม แต่คราวนี้ ฉันไม่ได้โกหกคุณ มันเป็นสัญญาณของความโชคร้ายครั้งใหญ่จริงๆ และคุณอาจเสียชีวิตด้วยซ้ำ”
“เอาน่า ผู้เฒ่า ไม่ต้องกังวล เราจะมีโชคเข้าข้าง และเราจะเปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นดีได้” เยี่ยชิวสะบัดมือของอมตะชางเหม่ย และเดินต่อไป
“เจ้าหนู ทำไมไม่ฟังคำแนะนำล่ะ” อมตะชางเหม่ยสาปแช่ง “การไม่ฟังคำแนะนำของฉัน จะนำไปสู่ความสูญเสียต่อหน้าต่อตาคุณ”
มันไม่ใช่ความผิดของเยี่ยชิวจริงๆ ส่วนใหญ่เป็นเพราะอมตะชางเหม่ยนั้นไม่น่าเชื่อถือมาก และมักจะตีความการทำนายไปในทิศทางตรงกันข้าม
นอกจากนี้ เยี่ยชิวยังกังวลว่าหยุนซี หลินต้าเหนี่ยวและโม่เทียนจีอาจประสบปัญหาแล้ว
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ก็ต้องออกจากภูเขา!
เมื่อเห็นว่าเยี่ยชิวไม่ฟัง อมตะชางเหม่ยก็ถอนหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า “ช่างมันเถอะ ผู้คนตายไปและสิ่งต่างๆ ก็พลิกผัน ถ้าฉันไม่ตาย ฉันจะมีชีวิตอยู่หมื่นปี”
“ไม่ว่าจะมีอันตรายข้างนอกหรือไม่ ฉันจะตามคุณออกไป”
“เจ้าหนู คุณตามฉันมา”
ด้วยเหตุนี้ อมตะชางเหม่ยจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าเยี่ยชิว และเดินโซเซออกจากภูเขา
……
ภายนอกภูเขาอมตะ
ในอากาศ นักบุญผู้ทรงพลังทั้งสี่แอบสบตากันแล้วเดินเข้าไปหาอย่างเงียบๆ ด้านหลังอู่จี๋เทียนจุน
ต่อจากนั้น นักบุญหลายคนเริ่มสื่อสารผ่านการส่งสัญญาณเสียง
“เทียนจุน เมื่อพิจารณาจากความสัมพันธ์ระหว่างหยุนซีและเยี่ยฉังเซิง เมื่อเยี่ยฉังเซิงออกมา หยุนซานคงจะไม่ยืนเฉยเฉย” หลี่เจาฮุยกล่าว
หนานกงจิงหยุนตามมาโดยพูดว่า “เทียนจุน การฝึกฝนของคุณสูงกว่าของเรา ดังนั้นภายหลัง โปรดช่วยปิดกั้นหยุนซานด้วย”
ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อกล่าวเสริมว่า “การฝึกฝนของหยุนซานนั้นทรงพลัง มีเพียงเทียนจุนเท่านั้นที่สามารถหยุดเขาได้"
อันไจ้เทียนกล่าวว่า “เทียนจุน คุณขัดขวางหยุนซาน แล้วเราจะใช้โอกาสนี้จับเยี่ยฉังเซิง”
ต้องประหลาดใจที่อู่จี๋เทียนจุนไม่เห็นด้วยโดยสิ้นเชิง
“ฉันต้องการจับเยี่ยฉังเซิงเป็นการส่วนตัว หากหยุนซานขัดขวาง พวกคุณทุกคนก็หยุดเขา” อู่จี๋เทียนจุนกล่าว
หลี่เจาฮุยรีบพูดว่า “เทียนจุน การฝึกฝนของหยุนซาน……”
“อะไร นักบุญผู้ทรงพลังทั้งสี่คนไม่สามารถหยุดหยุนซานได้ใช่ไหม?” อู่จี๋เทียนจุนกล่าวว่า “พวกคุณไร้ประโยชน์กันหมดเลยหรือ?”
ทันใดนั้น หัวใจของนักบุญผู้ทรงพลังทั้งสี่ก็เต็มไปด้วยความโกรธ
พวกเขาไม่ทราบว่า จุดประสงค์หลักของอู่จี๋เทียนจุนที่ขอให้พวกเขาจัดการกับหยุนซานก็เพราะว่า อู่จี๋เทียนจุนต้องการจับเยี่ยชิวเป็นการส่วนตัว
เนื่องจากอู่จี๋เทียนจุนรู้ว่า เยี่ยชิวมีสมบัติมากมายอยู่บนตัวเขา เขาจึงไม่สามารถปล่อยให้เยี่ยชิวตกอยู่ในมือของคนอื่นได้อย่างแน่นอน
อู่จี๋เทียนจุนกล่าวต่อ “เป็นการดีที่สุดถ้าหยุนซานไม่เคลื่อนไหว ถ้าเขาทำ คุณทั้งสี่คนควรร่วมมือกันเพื่อหยุดเขา”
“ไม่ต้องกังวล แม้ว่าการฝึกฝนของหยุนซานจะทรงพลัง แต่ด้วยการที่คุณสี่คนทำงานร่วมกัน ไม่เพียงแต่คุณสามารถจับเขาไว้ได้สองสามชั่วโมงเท่านั้น แต่คุณยังสามารถฆ่าเขาได้ด้วยซ้ำ”
“นอกจากนี้ ฉันแค่ต้องการจับเยี่ยฉังเซิงทั้งเป็น คุณไม่จำเป็นต้องรั้งหยุนซานไว้นานเกินไป”
“หลังจากที่ฉันจับเยี่ยฉังเซิงได้แล้ว คุณทั้งสี่คนก็สามารถไปสังหารหยุนซีและสาวกของนิกายดาบชิงอวิ๋นได้”
ทันใดนั้น หัวใจของนักบุญผู้ทรงพลังทั้งสี่ก็ตกตะลึง
“เทียนจุน หากหยุนซีถูกฆ่า หยุนซานจะต่อสู้กับเราจนตาย เมื่อถึงเวลานั้น พวกเราทุกคนอาจจะต้องตายที่นี่” อันไจ้เทียนกล่าว
“กลัวอะไรล่ะ ฉันยังอยู่นี่ใช่ไหม?” อู่จี๋เทียนจุนกล่าว “คุณไปฆ่าหยุนซี และแน่นอนว่าฉันจะไม่ยืนเฉย ฉันจะฆ่าหยุนซานเป็นการส่วนตัว”