ตอนที่ 1767
บทที่ 1769 ภารกิจลับ
October 21, 2026
ผู้อาวุโสแกะแสดงความเชื่อฟัง ตามด้วยผู้อาวุโสหมีกล่าวว่า “เราจะปฏิบัติตามคำสั่งของผู้นำ”
ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็แสดงความเห็นด้วยเช่นกัน
“ดีมาก” จิ้งจอกขาวตัวน้อยยิ้มและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส คุณต้องเข้าใจว่าการกระทำของเราไม่เพียงช่วยให้เยี่ยฉังเซิงกลายเป็นจักรพรรดิเท่านั้น แต่ยังเพื่อฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของเผ่าปีศาจด้วย”
“เราอยู่ในเผ่าปีศาจมานานเกินไปแล้ว ปีศาจหนุ่มจำนวนมากไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร”
“ถ้าเยี่ยฉังเซิงสามารถเป็นจักรพรรดิได้ ในอนาคต เราจะไม่ต้องถูกกักขังอยู่ในหนานหลิ่ง ลูกหลานของเราก็สามารถออกไปดูโลกได้เช่นกัน”
“นี่เป็นเรื่องสำคัญที่ยั่งยืน”
“ฉันหวังว่าผู้อาวุโสจะสอนเยี่ยฉังเซิงอย่างขยันขันแข็งเพื่อลูกหลานของเรา เพื่ออนาคตของเผ่าปีศาจของเรา ได้โปรด”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยยืนขึ้นและคำนับผู้อาวุโส
ความเคร่งขรึมของเธอทำให้ผู้อาวุโสค่อนข้างสูญเสีย
“เอ่อ ฉันมีคำขออีกอย่างหนึ่ง”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวว่า “ไม่ว่าคุณจะใช้วิธีใดก็ตาม ทักษะเฉพาะใดๆ ที่คุณสอนเยี่ยฉังเซิงจะต้องได้รับการฝึกฝนเพื่อความสมบูรณ์แบบ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้อาวุโสแกะก็สะดุ้ง และคิดกับตัวเองว่า “ฉันสงสัยว่าทำไมผู้นำต้องการให้เราสอนทักษะพิเศษเฉพาะแก่เยี่ยฉังเซิง ปรากฎว่าผู้นำต้องการให้เยี่ยฉังเซิงอยู่ในเผ่าปีศาจ!"
“ทักษะพิเศษที่เรามี หากไม่มีเวลาหลายร้อยหรือหลายพันปี ทักษะเหล่านั้นจะถูกฝึกฝนให้สมบูรณ์แบบได้อย่างไร?”
“ผู้นำเล่นเกมนี้อย่างชาญฉลาดจริงๆ!”
ผู้อาวุโสลิงกล่าวว่า “ผู้นำ การฝึกฝนทักษะเฉพาะตัวของฉันให้สมบูรณ์แบบนั้น ไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในชั่วข้ามคืน”
“แม้ว่าเยี่ยฉังเซิงจะได้รับโอกาสสูงสุดของภูเขาอมตะและมีพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่การฝึกฝนทักษะเฉพาะตัวของฉันให้สมบูรณ์แบบ ก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายร้อยปี”
“มันอาจจะต้องใช้เวลานับพันปีด้วยซ้ำ”
“นอกจากนี้ ด้วยผู้อาวุโสจำนวนมาก หากเขาต้องการฝึกฝนทักษะที่เป็นเอกลักษณ์ของเราทั้งหมดให้สมบูรณ์แบบ มีแนวโน้มว่าเขาจะต้องอยู่ในเผ่าปีศาจเป็นเวลาหลายพันหรือหลายหมื่นปี”
นั่นคือผลที่ฉันต้องการ
จิ้งจอกขาวตัวน้อยยิ้มและพูดว่า “คุณแค่ต้องสอนอย่างขยันขันแข็ง ส่วนเยี่ยฉังเซิงจะต้องฝึกฝนทักษะเฉพาะของคุณให้สมบูรณ์แบบนานแค่ไหน นั่นเป็นเรื่องของเขาเอง คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“เข้าใจแล้ว” ผู้อาวุโสหนูถาม “ผู้นำ มีผู้อาวุโสมากมาย ผู้อาวุโสคนไหนควรเริ่มสอนทักษะเฉพาะของเยี่ยฉังเซิง?”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสลิง คุณมีทักษะในการเล่นแร่แปรธาตุ ดังนั้นมาเริ่มที่คุณเลย”
“คุณจะสอนศิลปะการเล่นแร่แปรธาตุให้กับเยี่ยฉังเซิง”
“เยี่ยฉังเซิงเป็นปราชญ์แพทย์ในโลกมนุษย์ ทักษะทางการแพทย์ของเขาโดดเด่น และเขายังมีความรู้เรื่องการเล่นแร่แปรธาตุอยู่บ้าง ดังนั้นจึงน่าจะง่ายกว่าสำหรับเขาที่จะเข้าใจ”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยจัดวิธีนี้ เพราะเธอกังวลว่า ถ้ามันเริ่มต้นยากเกินไป เยี่ยฉังเซิงอาจจะรับมือไม่ได้และวิ่งหนีไป
“เอาล่ะ ฉันจะทำตามผู้นำ” ผู้อาวุโสลิงเห็นด้วย
จิ้งจอกขาวตัวน้อยโบกมือแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสหมี ผู้อาวุโสแกะ ผู้อาวุโสกระต่าย พวกเคุณทั้งสามอยู่ต่อ ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ออกไปก่อนได้!”
“รับทราบ” ผู้อาวุโสคนอื่นๆ รีบออกไปอย่างรวดเร็ว
“ผู้นำ เหตุใดท่านจึงขอให้เราอยู่ต่อ ท่านมีอะไรจะเล่าให้เราฟังไหม?” ผู้อาวุโสแกะถาม
“ไร้สาระ!” จิ้งจอกขาวตัวน้อยกลอกตาของเธอ
ผู้อาวุโสหมีและผู้อาวุโสกระต่ายระเบิดเสียงหัวเราะ
“หัวเราะอะไร! ตลกอะไร!”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยชี้ไปที่ผู้อาวุโสกระต่าย “ดูสิ คุณมีรอยคล้ำใต้ตาของคุณ ไม่เป็นไรถ้าคุณยุ่งกับผู้อาวุโสแกะในตอนกลางวัน แต่คุณควรพักผ่อนอย่างเหมาะสมในตอนกลางคืนใช่ไหม?”
“ปีศาจสาวต้องการการนอนหลับเพื่อความสวย”
“คุณเข้าใจการนอนหลับทำให้สวยไหม?”
ผู้อาวุโสกระต่ายรู้สึกผิดเล็กน้อยและพูดว่า “ทั้งหมดเป็นเพราะแกะบ้า เขาเป็นโสดมานับพันปีแล้ว และตอนนี้เมื่อเขารู้แจ้งแล้ว เขาก็คอยรบกวนฉันอยู่ ฉันแทบจะเดินตรงต่อไปไม่ได้แล้ว...…”