ตอนที่ 1844
บทที่ 1846 หอเทียนเซียง!
October 21, 2026
“อะไรนะ ห้าล้านหินวิญญาณ?”
เยี่ยชิวตกใจและพูดว่า “มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“เจ้าหนู อย่าเข้าใจผิด หินวิญญาณห้าล้านก้อนเป็นเพียงเงินมัดจำ” อมตะชางเหม่ยกล่าว “คุณยังต้องจ่ายห้าล้านหินวิญญาณสำหรับค่าห้อง”
โอ้ย ไม่แพงบ้าอะไร
เยี่ยชิวอุทานด้วยความโกรธว่า “เราได้ทำงานอย่างหนักเพื่อสะสมหินวิญญาณบางส่วน ในอัตรานี้ เงินออมของเราจะหมดลงอย่างรวดเร็ว”
“เจ้าหนู อย่าโกรธเลย” อมตะชางเหม่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฉันพบว่าเมืองสิ้นหวังนั้นร่ำรวยมาก โดยเฉพาะคฤหาสน์ของเจ้าเมือง ซึ่งมีหินวิญญาณนับไม่ถ้วน”
“เมื่อเราบุกค้นคลังสมบัติของคฤหาสน์ของเจ้าเมือง และล้างมันให้หมด เราจะนำหินวิญญาณที่ใช้ไปคืนมา?”
“ข้อตกลงนี้ไม่ได้ผลกำไรมากนักเหรอ?”
ในที่สุด เยี่ยชิวก็เข้าใจความตั้งใจของอมตะชางเหม่ย และพูดว่า “ฉันควรจะรู้ว่าคุณตระหนี่อยู่เสมอ ทำไมคุณถึงยอมจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อเข้าพักที่โรงแรมในวันนี้ นี่เป็นแผนของคุณมาตลอด”
“ใช่ คุณพูดถูก”
“ตราบใดที่เราปล้นคลังของคฤหาสน์ของเจ้าเมือง ค่าห้องเล็กๆ นี้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่”
“โรงแรมอยู่ที่ไหน? พาฉันไปที่นั่นเร็วเข้า”
ทันใดนั้น อมตะชางเหม่ยและผู้อาวุโสวัวก็พาเยี่ยชิวตรงไปที่โรงแรม
อีกสักครู่
ทั้งสามคนมาถึงโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง
เยี่ยชิวมองขึ้นไปและเห็นป้ายสีทองห้อยอยู่เหนือโรงแรม โดยมีตัวอักษรปิดทองสามตัวสลักอยู่บนนั้น
หอเทียนเซียง!
นอกจากนี้ หอเทียนเซียงยังได้รับการตกแต่งอย่างหรูหรา ส่องแสงเจิดจ้าและอลังการ
เยี่ยชิวมองไปรอบๆ เช่นเดียวกับที่อมตะชางเหม่ยกล่าวไว้ ถัดจากหอเทียนเซียงคือคฤหาสน์ของเจ้าเมือง
น่าประหลาดใจที่หอเทียนเซียงนั้นสูงกว่าคฤหาสน์ของเจ้าเมืองหลายฟุตด้วยซ้ำ
สิ่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อย
เยี่ยชิวกล่าวว่า “เจ้าของหอเทียนเซียงนี้ค่อนข้างกล้าหาญและกล้าที่จะสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ที่อยู่ติดกับคฤหาสน์ของเจ้าเมือง พวกเขาไม่กลัวที่จะทำให้เจ้าเมืองโกรธและทำให้หอพังยับเยินเหรอ?”
อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ”เจ้าหนู คุณไม่รู้สิ ผู้บงการเบื้องหลังหอเทียนเซียงนั้น แท้จริงแล้วคือเจ้าเมืองแห่งเมืองสิ้นหวัง”
“เพราะสำนักหยินหยางมีกฎที่ระบุว่า เจ้าเมืองไม่ควรประกอบการค้าขาย มิฉะนั้นการลงโทษจะรุนแรง”
“ดังนั้น เจ้าเมืองแห่งเมืองสิ้นหวังไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงในธุรกิจของหอเทียนเซียง แต่มอบความไว้วางใจในการดำเนินการให้กับหลานชายของเขา”
เยี่ยชิวหัวเราะและพูดว่า “ฉันเข้าใจ มันเหมือนกับในโลกมนุษย์ คนสำคัญบางคนไม่สามารถทำธุรกิจได้โดยตรง ดังนั้นพวกเขาจึงปล่อยให้ภรรยา ลูกๆ หรือญาติของพวกเขาจัดการธุรกิจ หรือถือหุ้นในนามของพวกเขา ใช่ไหม?”
อมตะชางเหม่ยพยักหน้า “ถูกต้อง คุณมีความเข้าใจดี”
เยี่ยชิวกล่าวต่อว่า “ผู้อาวุโส พวกเราถูกทำให้โดดเด่นเกินไปโดยการใช้ราคาที่สูงขนาดนี้เพื่อเข้าพักที่โรงแรมแห่งนี้ ถ้ามันทำให้คนอื่นสงสัยล่ะ”
“อย่ากังวล ฉันได้สอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย” อมตะชางเหม่ยยิ้ม “หอเทียนเซียงมีชื่อเสียงอย่างมาก โดยติดอันดับหนึ่งในห้าอันดับแรกในดินแดนของสำนักหยินหยาง ดังนั้น ผู้คนจำนวนมากที่มาสู่ความสิ้นหวัง เลือกที่จะอยู่ที่นี่”
“บุตรนักบุญของตระกูลขุนนาง เช่นเดียวกับลูกหลานของสมาชิกระดับสูงของสำนักหยินหยาง ต่างก็ชอบที่จะอยู่ที่นี่”
“โดยเฉพาะห้องอักษรสวรรค์ชั้นบนสุด มักจะต้องจองล่วงหน้า”
“หากคุณจองล่วงหน้า คุณสามารถเข้าพักได้ในราคาเพียงสองล้านห้าแสนต่อคืน เนื่องจากเราไม่ได้ทำการจอง เราจึงต้องจ่ายเงินสองเท่าของราคา บวกกับเงินมัดจำที่ไม่สามารถขอคืนได้จำนวนห้าล้าน!”
“เอาล่ะ หยุดยืนอยู่ตรงนี้ แล้วเข้าไปข้างในกันเถอะ!”
หลังจากที่อมตะชางเหม่ยพูดจบ เขาก็เป็นผู้นำและเข้าไปในโรงแรม
โดยมีเยี่ยชิวและผู้อาวุโสวัวติดตามอย่างใกล้ชิด
หลังจากเข้ามาแล้ว เยี่ยชิวก็มองไปรอบๆ และรู้สึกตกใจเล็กน้อย