ตอนที่ 1870
บทที่ 1872 ผู้อาวุโสที่แท้จริงในสำนักหยินหยาง
October 21, 2026
“นี้……”
เยี่ยชิวถูกพูดไม่ออกโดยคำตอบของทาสโลหิต
ถ้าเจ้านายของเขาไม่สั่งมัน เขาจะไม่เข้าไปแทรกแซงเพื่อช่วยคนอื่นเหรอ?
คำตอบฟังดูสมเหตุสมผล แต่เมื่อมองดูสมาชิกสำนักของเขาถูกฆ่าโดยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จิตใจของบุคคลนี้จะต้อง...…
เย็นชาสุดๆ?
นอกจากนี้ ผู้คนที่ถูกสังหาร ยังรวมถึงบุตรเทพคนที่สองของสำนักหยินหยาง และผู้อาวุโสสองคนของสำนักหยินหยาง
หากเป็นเพียงตัวละครรอง เขาอาจจะไม่ใส่ใจที่จะช่วย แต่ทั้งสามคนนี้ไม่ใช่ตัวละครรอง พวกเขาดำรงตำแหน่งสูงในสำนักหยินหยาง
“ฉันอยากจะเปิดหัวของผู้ชายคนนี้จริงๆ แล้วดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน” เยี่ยชิวคิดกับตัวเอง
ขณะนี้ ทาสโลหิตกล่าวต่อว่า “ชีวิตและความตายของผู้อื่นไม่เกี่ยวข้องกับฉัน”
“อันที่จริง ฉันมาถึงเมืองกวงหมิงก่อนที่ซูอู๋หมิงและคนอื่นๆ จะมาถึง”
“ฉันรู้ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา”
“สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากที่คุณปรากฏตัว ฉันเห็นมันทั้งหมดแล้ว”
“อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะมาที่นี่ เจ้านายของฉันก็สั่งฉันว่าถ้าซูอู๋หมิงและผู้อาวุโสทั้งสองไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ได้ ฉันควรจะก้าวเข้าไป”
“ฉันก็เลยรอ”
“ฉันรอจนพวกเขาทนไม่ไหว แล้วฉันก็ลงมือ”
“ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถจัดการกับคุณได้ ฉันจึงต้องปรากฏตัว”
นี่เป็นตรรกะที่บิดเบี้ยวแบบไหน?
เยี่ยชิวพูดไม่ออกเลย
เขาตระหนักว่าวิธีคิดของทาสโลหิตนั้นแตกต่างไปจากคนปกติมาก
สำหรับคนที่มีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ ใครจะซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและรอให้สมาชิกของตนเองถูกฆ่าก่อนที่จะปรากฏตัว?
แต่นั่นคือสิ่งที่ทาสโลหิตทำ
เขาไม่เพียงแต่ทำเท่านั้น แต่เขายังทำอย่างมั่นใจอีกด้วย
“อู่จี๋เทียนจุนส่งคนประหลาดขนาดนี้มาจับฉันได้ยังไง”
“ฉันสงสัยว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรหลังจากได้ยินคำพูดของทาสโลหิต?”
“เขาจะโกรธมากจนกระอักเลือดไหม?”
ในขณะนั้น จู่ๆ เยี่ยชิวก็รู้สึกชื่นชมเล็กน้อยต่ออู่จี๋เทียนจุน
“ซ่งเชวี่ยขาดความเข้าใจ จิตใจของซูอู๋หมิงทำงานได้ไม่ดี นักบุญสองคนนั้นไม่ฉลาดนัก และคนที่อยู่ตรงหน้าฉันก็เป็นคนวิกลจริตอย่างชัดเจน”
“ความจริงที่ว่าอู่จี๋เทียนจุนมีกลุ่มคนโง่เขลาอยู่ใต้เขา แต่ยังสามารถพัฒนาสำนักหยินหยางให้เป็นหนึ่งในมหาอำนาจชั้นนำของตงฮวง รองจากนิกายดาบชิงอวิ๋น เป็นสิ่งที่น่าประทับใจมาก”
“ฉันต้องยอมรับ อู่จี๋เทียนจุนที่น่าทึ่งจริงๆ”
เยี่ยชิวเหลือบมองผู้อาวุโสวัว ซึ่งได้รับการฟื้นคืนความแข็งแกร่งขึ้นหลังจากรับประทานยาเทพไปสองสามเม็ด แต่ก็ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่
“เยี่ยฉังเซิง คุณมีคำถามเพิ่มเติมหรือไม่?” ทาสโลหิตกล่าวว่า “ถ้าคุณไม่มีคำถามเพิ่มเติม ฉันจะต้องดำเนินการ”
ผู้อาวุโสวัวยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ ดังนั้นเยี่ยชิวจึงต้องถ่วงเวลาต่อไป
“ฉันมีคำถามอีกข้อหนึ่ง” เยี่ยชิวกล่าว “ระดับพลังยุทธ์ของคุณคือเท่าไร?”
ทาสโลหิตตอบว่า “ฉันอยู่ในขั้นนักบุญ“
แน่นอนว่า ระดับพลังยุทธ์ของผู้ชายคนนี้สูงกว่าของผู้อาวุโสวัวด้วยซ้ำ
เยี่ยชิวสบตากับอมตะชางเหม่ย และทั้งคู่ก็รู้สึกหนักใจเล็กน้อย
“โอ้ ยังไงก็ตาม อู่จี๋เทียนจุนรู้ได้อย่างไรว่าฉันจะมาที่เมืองกวงหมิง?” เยี่ยชิวถามอีกครั้ง
ทาสโลหิตตอบว่า “เจ้านายครอบครองสิ่งประดิษฐ์ของจักรพรรดิที่เรียกว่า กระจกอากาศหยินหยาง”
“กระจกอากาศหยินหยางนั้นทรงพลังมาก สามารถติดตามได้เป็นระยะทางหลายพันไมล์”
“หลังจากที่เจ้านานรู้ว่าเจ้าเมืองทั้งเจ็ดถูกสังหาร บุตรเทพซ่งเชวีย บุตรนักบุตรถังเยี่ยและบุตรนักบุญอวิ๋ยเจี๋ยก็เสียชีวิตแล้ว เขาก็ใช้กระจกอากาศหยินหยางเพื่อติดตามคุณ”
“เขารู้ว่าคุณแกล้งทำเป็นบุตรเทพซ่งเชวีย และเขาก็รู้ด้วยว่าคุณจะมาที่เมืองกวงหมิงต่อไป ดังนั้นเจ้านายจึงส่งซูอู๋หมิงและผู้อาวุโสสองคนล่วงหน้า”
“เจ้านายกังวลว่าจะรับมือคุณไม่ได้ จึงส่งฉันมาด้วย ดูเหมือนว่าเจ้านายจะฉลาดจริงๆ”
ผู้ชายคนนี้ตอบโดยไม่ลังเล เขาเป็นคนซื่อสัตย์จริงๆ!