บทที่ 1875 เพลิงสวรรค์แผดเผานักบุญ

"โครม!"

เสียงกึกก้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วสวรรค์ชั้นเก้า ราวกับว่าท้องฟ้ากำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

ทันใดนั้น เสาหินยักษ์แปดต้นก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

เสาทั้งแปดตั้งตระหง่านอยู่แปดทิศ สร้างเป็นวงล้อมรอบผู้อาวุโสวัวและทาสโลหิตเอาไว้

เสาแต่ละต้นล้วนเปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์ หนาและแข็งแกร่ง ปลายเสาทะลุขึ้นไปจนถึงท้องฟ้า

"นี่มัน...ค่ายกลสงครามจักรพรรดิ!"

อมตะชางเหม่ยร้องออกมาด้วยความตกตะลึง "สหายต้าลี่เรียกค่ายกลสงครามจักรพรรดิออกมาได้ แสดงว่าตอนนี้พลังของเขา... "

เยี่ยชิวพูดต่อ "ใช่แล้ว เขาได้ทะลวงขีดจำกัด พลังตอนนี้ถึงระดับของนักบุญแล้ว"

เมื่อครั้งที่จักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียนยังมีชีวิตอยู่ พระองค์ทรงสร้างค่ายกลสงครามนี้ขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้การต่อสู้ของผู้ที่มีพลังระดับนักบุญทำลายโลกและทำร้ายผู้บริสุทธิ์

เมื่อใดก็ตามที่ผู้มีพลังระดับนักบุญต่อสู้กัน ค่ายกลสงครามนี้จะปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

และเมื่อผู้มีพลังระดับนักบุญต่อสู้กันในค่ายกลสงคราม โลกภายนอกก็จะไม่ถูกทำลาย

“ไม่นึกเลยว่าปีศาจวัวตัวนี้จะมีความสามารถเช่นนี้” ทาสโลหิตเองก็แปลกใจไม่น้อย

เดิมทีเขาคิดว่าผู้อาวุโสวัวคงไม่มีแรงสู้ต่อแล้วหลังจากใช้หมัดเทพทรงพลังไปแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่าผู้อาวุโสวัวจะระเบิดพลังระดับนักบุญออกมาได้

"ถึงจะมีพลังระดับนักบุญแล้วยังไง? นายก็ยังไม่ใช่นักบุญผู้จริงๆ ต่อหน้าฉันยังไงนายก็มีแต่ทางตายเท่านั้น”

ทาสโลหิตบิดตัว ร่างกายที่แตกสลายก็กลับคืนมาในพริบตา

จากนั้น ร่างกายของเขาก็เหมือนกับดาบเทพเล่มหนึ่ง ปราณดาบรุนแรงน่าสะพรึงกลัว คมกริบราวกับจะทะลวงทุกสิ่ง

ขณะเดียวกัน ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

เห็นได้ชัดว่าการที่เขาซึ่งเป็นถึงนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ถูกผู้อาวุโสวัวทำร้ายหลายครั้งก็ทำให้เขาโกรธมาก

"ตึง!"

หลังจากที่พลังของผู้อาวุโสวัวเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด เขาก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า มุ่งไปทางทาสโลหิต

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสวัวไม่สนใจชีวิตหรือความตายอีกต่อไป เขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และเจตนาฆ่า ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดสามารถขวางก้าวของเขาได้

เขาในตอนนี้พบเทพฆ่าเทพ พบมารฆ่ามาร

มุ่งไปข้างหน้า ไม่หวั่นไหว!

ไม่ว่าจะเป็นเทพหรือนักบุญล้วนต้องแหลกสลายภายใต้กำปั้นของเขา!

นี่คือสภาวะของผู้อาวุโสวัวในตอนนี้

"แม้ว่านายจะบรรลุพลังเทียบเท่านักบุญ แต่ไม่นานฉันจะเปลี่ยนนายให้เป็นเพียงวัวตาย!"

สีหน้าของทาสโลหิตเย็นชา เสียงไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก "ไม่รู้ว่าเนื้อวัวห้าสีย่างรสชาติจะเป็นยังไง น่าคาดหวังจริงๆ!"

อย่างไรก็ตามผู้อาวุโสวัวไม่ได้โกรธ

“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ฉันอยากจะขอบคุณนายด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดของนายก่อนหน้า ฉันคงไม่อาจมีพลังต่อสู้ขึ้นมาอีกครั้งได้แบบนี้”

ผู้อาวุโสวัวกล่าวพลางลดระยะห่างกับทาสโลหิตให้แคบลง

เวลานี้ ทาสโลหิตก็เคลื่อนไหว ก้าวเดินเข้าหาผู้อาวุโสวัว

ก้าวเดินของเขาไม่รวดเร็ว แต่ทรงพลัง หนักแน่น ทุกย่างก้าวส่งเสียง "อึง อึง" ดังราวขุนเขาสั่นไหว

โชคดีที่พวกเขาอยู่ในใจกลางค่ายกลสงครามจักรพรรดิ ไม่เช่นนั้นเพียงแค่เจตนาสังหารของพวกเขาก็อาจทำให้เมืองกวงหมิงกลายเป็นซากปรักหักพัง

ระยะห่างใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

เจตนาสังหารของทั้งสองก็ยิ่งทวีความรุนแรง

"ตูม!"

ในที่สุดผู้อาวุโสวัวก็เป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน หมัดพุ่งทะยานไร้พ่าย เรียบง่ายและตรงไปตรงมา

ในพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ประดุจเกลียวคลื่นทะเล ซัดสาดออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"เพี๊ยะ!"

อีกด้านหนึ่ง ทาสโลหิตก็ออกมือเช่นกัน ทรงพลังไม่แพ้กัน ฝ่ามือประดุจเมฆดำทมิฬกดทับลงมา

ทั้งสองปะทะกันอย่างรวดเร็ว

การต่อสู้ในครั้งนี้ ดุเดือดยิ่งกว่าครั้งก่อน

ฝ่ามือของทาสโลหิตบดบังท้องฟ้า หมัดของผู้อาวุโสวัระเบิดออกอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่าอย่างไม่หยุดยั้ง รวดเร็วดุจสายฟ้า

"โครม คราม......"

ภายในค่ายกลสงครามจักรพรรดิ สิ่งต่างๆ ปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องราวกับดินแดนแห่งความโกลาหล

ฉับพลันนั้น!