ตอนที่ 187
บทที่ 188 ส่งเธอไปลงนรก
October 21, 2026
บทที่ 188 ส่งเธอไปลงนรก
โจวเฮ่าเข้าใจทันทีว่าเฝิงโย่วหลิงหมายถึงอะไรและถามว่า "คุณอยากแแตะแม่ของเยี่ยชิวเหรอ"
“ถูกต้อง”เฝิงโย่วหลิงพูด：“ตราบใดที่แม่เขาอยู่ในมือพวกเราก็ไม่กลัวว่าเยี่ยชิวจะไม่เชื่อฟังเรา”
“แล้วคุณต้องการทำอะไร？”
“จับแม่เขามาก่อนค่อยว่ากัน”
บอกทำก็ทำเลย
ในขณะนั้นทั้งสามก็ได้ออกจากสุ่ยจิงกง
เฝิงโย่วหลิงขับรถโจวเฮ่าและหลี่เฉียนเฉิงนั่งอยู่เบาะหลัง
“โหย่วหลิงช่วงนี้เธอได้โทรหานายน้อยเซียวไหม？”โจวเฮ่าถาม
“อย่าพูดถึงมันเลยฉันยังไม่กล้าโทรหานายน้อยเซียวเลย”เฝิงโย่วหลิงพูด
“ทำไมอะ？”
“หลังจากที่ขาทั้งคู่ของนายน้อยเซียวพิการนิสัยของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมากทุกครั้งที่ฉันโทรไปคุยกันอยู่ดีๆเขาก็ด่าฉันขึ้นมาด่าทีเป็นครึ่งชั่วโมง”
เฝิงโย่วหลิงขับรถไม่ทันสังเกตสองคนที่นั่งอยู่ด้านหลังแอบจับมือกันแบบเงียบๆ
หลี่เฉียนเฉิงเหลือบมองโจวเฮ่าอย่างนุ่มนวลเปรียบเสมอสาวน้อยอันเป็นที่รักที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข
โจวเฮ่านึกขึ้นได้หนึ่งอย่างและตักเตือนว่า：“ยังไงก็ตามโหย่วหลิงถึงแม้เยี่ยชิวกับหลินจิงจื้อไม่ได้อยู่เจียงโจวแต่ความสัมพันธ์ของราชามังกรกับเขาดีมากพวกเราก็ต้องระวังหน่อยนะหากราชามังกรยืนหยัดเพื่อเยี่ยชิว……”
“ไม่ต้องกังวลหรอกพี่เฮ่าผู้เฒ่าอย่างราชามังกรไม่น่ากลัวขนาดนั้น”เฝิงโย่วหลิงยิ้มแล้วพูดว่า：“ตอนนี้ลูกพี่ใหญ่เจียงโจวเป็นลูกชายบุญธรรมฮั่นหลงอายุเก้าพันปีเมื่อวันผมได้ไปเยี่ยมฮั่นหลงมาแล้วเขาได้ยอมรับผมเป็นพี่น้องเขาละ”
“โอ้？”โจวเฮ่าประหลาดใจเล็กน้อย
เฝิงโย่วหลิงพูด：“ตอนนี้ฮั่นหลงอยู่ฝั่งเราจะราชามังกรแล้วไง！”
สายตาโจวเฮ่าเปลี่ยนเป็นเย็นชาและพูดว่า：“ดังนั้นเดี๋ยวจัดการเยี่ยชิวแล้วเสร็จก็ฆ่าอีกแก่ราชามังกรด้วยเลยแม่งเอ๋ยแต่ก่อนทำพวกเราเสียหายหลายเรื่อง”
“วีรบุรุษเห็นสิ่งเดียวกันฉันก็คิดเช่นนั้นฆ่าเยี่ยชิวแล้วก็ฆ่าราชามังกรฮ่าฮ่าฮ่า……”
รถเคลื่อนตัวไปข้างหน้า
ยี่สิบนาทีต่อมาก็มาถึงถนนเก่าๆสายหนึ่ง
เห็นไกลๆมีตึกอยู่อาศัยปรากฏอยู่ตรงกลาง
“พี่ห่าวใช่ที่นี้ไหม？”เฝิงโย่วหลิงชี้ตึกแล้วถาม。
“อืม”โจวเฮ่าตอบ：“ฉันได้ไปเช็คมาแล้วเยี่ยชิวกับแม่เขาพักอยู่ที่นี่แหละ”
เฝิงโย่วหลิงขับรถต่อไปข้างหน้าแต่ว่ารถเพิ่งขับถึงใต้ตึกก็มีเสียงดังขึ้น“ปัง”
กาจือ！
เบรคกะทันหัน
สองคนที่นั่งอยู่เบาะหลังไม่ทันระวังตัวก็พุ่งไปข้างหน้า
ด้วยสายตาที่รวดเร็วโจวเฮ่าได้เอาตัวเข้าไปปกป้องหัวของหลี่เฉียบเฉิงแต่หัวของเขาเองนั้นก็ได้ไปกระแทกกับกระจกอย่างแรง
พ้ง!
ที่หัวถลอกเลือดก็ไหลออกมา
“เฉียนเฉิงเป็นอะไรไหม？”โจวเฮ่าไม่ทันได้สนใจตัวเองด้วยความเป็นห่วงและกังวลถามหลี่เฉียนเฉิง
“พี่ห่าวฉันไม่เป็นไรแต่หัวของเธอมีเลือดออกวูวูวู……”
หลี่เฉียนเฉิงด้วยความตื่นตระหนกทั้งร้องไห้ทั้งหยิบผ้าเช็คหน้าออกมาเช็คเลือดที่ออกจากหัวเบาๆ
“ไม่มีใครตายสักหน่อยร้องไห้นิดหน่อยพอถ้าคุณยังร้องไห้อีกฉันจะโยนคุณลง”เฝิงโย่วหลิงรำคาญแล้วตะโกนใส่
หายากที่หลี่เฉียนเฉิงจะกล้าสักครั้งและพูดด้วยความโกรธ：“เฝิงโย่วหลิงเธอยังมีหน้ามาด่าฉันถ้าไม่ใช่เพราะเธอเบรคกะทันหันพี่ห่าวจะได้รับบาดเจ็บไหม？ไอ้บ้านี่……พี่ห่าวเจ็บมั้ย？”
พูดไปพูดมาหลี่เฉียนเฉิงก็น้ำตาคลอเบ้า