บทที่ 1937 ผู้นำเผ่าเทพ

“ฉันไม่รู้จริงๆ ว่ามันคืออะไร”

เยี่ยชิวกล่าว แต่ในความเป็นจริง เขารู้ว่ามันคือไข่ลึกลับที่ขจัดเจตนาดาบนั้นออกไป

อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีทางรู้เลยว่าไข่นั้นคืออะไร

“บ้าเอ๊ย ฉันทำสิ่งประดิษฐ์เทพพังขณะที่ช่วยคุณ และคุณยังคงซ่อนบางอย่างจากฉัน ฉันเกลียดคุณ” อมตะชางเหม่ยจ้องมองเยี่ยชิวด้วยความเคียดแค้น

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ฉันใช้หม้อเฉียนคุนเพื่อระงับไข่ใบนั้น แต่มันช่วยกลืนเจตนาดาบนั้นเข้าไปได้ นั่นหมายความว่า มันได้หลุดออกจากหม้อเฉียนคุน แล้วสมุนไพรจิตวิญญาณของฉันล่ะ.…..”

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เยี่ยชิวก็รีบใช้ความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขาเพื่อสืบสวน

แน่นอน

ไข่นั้นกำลังกินสมุนไพรจิตวิญญาณ

และในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น สมุนไพรจิตวิญญาณหลายร้อยชนิดหายไปจากหม้อเฉียนคุน

“บ้าเอ๊ย คุณกินเข้าไปได้ยังไงเยอะแยะขนาดนั้น”

เยี่ยชิวโกรธจัด

“แล้ว คุณหลุดจากหม้อเคียนคุนได้ยังไง?” เยี่ยชิวถาม

วูบ

ไข่ลึกลับกลิ้งไปที่โลงศพเลือดสีแดงเข้ม ดูเหมือนกำลังขอความช่วยเหลือจากเหล่าจิ่ว

ขณะนั้น เสียงของเหล่าจิ่วก็ดังขึ้น “เจ้าหนู ฉันปล่อยมันออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะมันเพิ่งถูกปล่อยไปเมื่อกี้ คุณอาจจะแหลกสลายไปด้วยเจตนาของดาบนั่นก็ได้”

“เทียบกับการที่มันช่วยชีวิตคุณแล้ว สมุนไพรจิตวิญญาณพวกนั้นก็ไม่คุ้มที่จะพูดถึงหรอก”

เยี่ยชิวมองไปที่ไข่แล้วพูดว่า “วันนี้คุณช่วยฉันไว้ ดังนั้นจงถือว่าสมุนไพรจิตวิญญาณเหล่านี้เป็นการขอบคุณ แต่จากนี้ไป คุณต้องระวังตัวให้ดี หากไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน คุณจะกินโดยประมาทไม่ได้”

หลังจากพูดจบ เขาก็ปิดไข่ด้วยหม้อเฉียนคุนอีกครั้ง

บางทีมันอาจอิ่มแล้ว เพราะคราวนี้ไข่ไม่โวยวาย สงบนิ่งอยู่ภายในหม้อเฉียนคุน

“เหล่าจิ่ว ไข่นี้คืออะไรกันแน่?”

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถาม

ไข่นั้นอยู่กับเขามาเป็นเวลานานแล้ว นอกจากจะกินสมุนไพรจิตวิญญาณแล้ว มันยังไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงอื่นใด

เขาพยายามใช้ดวงตาสวรรค์หลายครั้งเพื่อตรวจสอบ แต่ไม่สามารถมองทะลุได้

“มันเป็นของดี” เหล่าจิ่วกล่าว “เมื่อมันเกิด มันจะต้องสร้างความประหลาดใจให้กับคุณอย่างแน่นอน”

แม้ว่าเยี่ยชิวจะยังไม่รู้ว่าไข่ใบนั้นคืออะไร แต่เขาก็เข้าใจว่ามันพิเศษมาก

มิฉะนั้น มันคงไม่สามารถกลืนกินเจตนาดาบของร่างในเสื้อคลุมสีม่วงนั้นได้

“เหล่าจิ่ว ร่างในเสื้อคลุมสีม่วงนั้นมาจากเผ่าเทพหรือไม่?” เยี่ยชิวถามต่อ

“คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ” เหล่าจิ่วโต้แย้ง

“ฉันอยากรู้” เยี่ยชิวตอบอย่างหนักแน่น

เห้อ!

เหล่าจิ่วถอนหายใจและพูดว่า “ฉันไม่อยากเพิ่มภาระให้คุณ แต่เนื่องจากคุณยืนกรานที่จะรู้ ฉันจะเล่าให้คุณฟังสักหน่อย”

“คุณเดาถูกแล้ว คนๆ นั้นมาจากเผ่าเทพ”

“ว่ากันว่า มีสวรรค์สามสิบสามแห่งนอกเหนืออาณาจักรของเรา และเผ่าเทพก็อาศัยอยู่ที่นั่น”

“และคนนั้นก็คือผู้นำแห่งเผ่าเทพ!”

ผู้นำแห่งเผ่าเทพ?

หัวใจของเยี่ยชิวกระตุก

เขาสงสัยมานานแล้วว่า คนนี้เป็นคนพิเศษและมีภูมิหลังที่สำคัญ แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่า คนนี้จะเป็นผู้นำแห่งเผ่าเทพ

เหล่าจิ่วกล่าวต่อ “เขาสั่งสิ่งมีชีวิตนับพันล้านในเผ่าเทพ และเป็นที่รู้จักในนามเทพจักรพรรดิ นอกจากนี้ เขายังเป็นอมตะและไม่สามารถทำลายได้!”

“เป็นอมตะและไม่สามารถทำลายได้?” เยี่ยชิวถาม “เป็นไปได้ไหมว่า เขามีร่างอมตะด้วย?”