ตอนที่ 1959
บทที่ 1961 ท้าทายราชานักบุญ
October 21, 2026
เสียงตะโกนแหลมดังขึ้นทันใด
ทันใดนั้น พลังดาบอันทรงพลังก็ระเบิดออกมาจากศูนย์กลางจิตวิญญาณของเฉินเทียนมิ่ง
พลังดาบนี้ทรงพลังมหาศาล
เยี่ยชิวถูกเหวี่ยงออกไปในทันที คายเลือดออกมาและสั่นอย่างรุนแรง
อมตะชางเหม่ยปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เยี่ยชิวอย่างรวดเร็ว คอยช่วยเหลือเขาและถามว่า “เฮ้ เจ้าหนู คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไร” เยี่ยชิวเช็ดเลือดที่มุมปาก เงยหน้าขึ้น
เห็นว่าพลังดาบได้เปลี่ยนเป็นรูปร่างแล้ว
เป็นชายชราที่มีรูปร่างอ้วนท้วน
ชายชรามีผมสีขาวเต็มศีรษะ แต่ใบหน้าของเขาไม่มีริ้วรอย มีเลือดฝาดและมีสุขภาพดี
เขาสูงแปดฟุต มีพุงใหญ่ และดวงตาเปล่งประกายราวกับโคมไฟเทพสองดวง เจาะทะลุอากาศขณะที่มองไปที่เยี่ยชิว
“คุณเป็นคนทำร้ายหลานชายของฉันหรือเปล่า?”
เสียงของชายชราดังเหมือนฟ้าร้อง เต็มไปด้วยความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรงในคำพูด
ขณะนี้ ร่างจิตวิญญาณของเฉินเทียนมิ่งหัวเราะและพูดว่า “เยี่ยฉังเซิง คุณคิดจริงๆ เหรอว่าคุณจะฆ่าฉันได้? อย่าฝันเลย”
“ปู่ปกป้องฉัน แม้ว่าคุณจะเป็นนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ คุณก็ไม่สามารถเอาชนะฉันได้”
“อันที่จริงแล้ว วันนี้คุณต่างหากที่จะต้องตาย”
ปู่ของเฉินเทียนมิ่ง?
ชายชราคนนั้นเป็นบรรพบุรุษของตระกูลเฉินเหรอ?
อมตะชางเหม่ยรู้สึกหดหู่ในใจและพูดอย่างเงียบๆ “เจ้าหนู สถานการณ์ของเราเลวร้ายเล็กน้อย บรรพบุรุษของตระกูลเฉินเป็นกำลังสำคัญของราชานักบุญ”
“มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของจิตสำนึกเทพ มีอะไรต้องกลัว” เยี่ยชิวรู้แล้วว่าร่างนั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวของจิตสำนึกเทพของบรรพบุรุษตระกูลเฉินเท่านั้น
นี่คือรังฝังศพมังกร สภาพแวดล้อมพิเศษ ที่แม้แต่นักบุญก็ไม่สามารถเข้าไปได้ ไม่ต้องพูดถึงราชานักบุญ?
ร่างจิตวิญญาณของเฉินเทียนมิ่งลอยขึ้นไปในอากาศและโค้งคำนับบรรพบุรุษของตระกูลเฉินพร้อมกล่าวว่า “ปู่ ปู่มาทันเวลาพอดี”
“เทียนมิ่ง เกิดอะไรขึ้นกันแน่? แกเกือบถูกเขาฆ่าตายได้อย่างไร?” บรรพบุรุษของตระกูลเฉินถาม “แล้วระดับการฝึกฝนของแก……”
“ปู่ ไว้ค่อยคุยเรื่องพวกนี้กันเมื่อกลับไป” เฉินเทียนมิ่งตอบ “มรดกของจักรพรรดิมังกรตกไปอยู่ในมือของเยี่ยฉังเซิงแล้ว เขายังมีไฟพิเศษระดับเทพและสิ่งประดิษฐ์เทพด้วย”
“เจ้าหมอนี่ยังอยากแข่งขันกับผมเพื่อหยุนซีอีกด้วย”
“โปรดช่วยผมฆ่าเขาด้วย”
โอ้?
สายตาของบรรพบุรุษของตระกูลเฉินกลายเป็นความน่ากลัวยิ่งขึ้น ขณะที่เขาจ้องไปที่เยี่ยชิวและขมวดคิ้วอย่างเย็นชา “ฉันคิดว่าชื่อคุณคุ้นๆ ที่แท้คือคือเยี่ยฉังเซิง!”
“นักบำเพ็ญเพียรที่วินัยต่ำเช่นคุณ ไม่คู่ควรที่จะอยู่กับหยุนซี”
“คุณไม่คู่ควรกับเธอ”
“ฉันได้หารือกับท่านผู้นำนิกายแล้ว และทันทีที่เทียนมิ่งกลับไป เขาจะแต่งงานกับหยุนซีทันที”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินเทียนมิ่งก็ดีใจมากและถามว่า “ปู่ ผู้นำนิกายตกลงให้หยุนซีแต่งงานกับผมแล้ว?“
บรรพบุรุษของตระกูลเฉินตอบว่า “ไม่ว่าหยุนซานจะตกลงหรือไม่ก็ไม่สำคัญ หากเขากล้าขัดขืนฉัน ฉันจะรวมตัวกับผู้อาวุโสคนอื่นๆ และปลดเขาออกจากตำแหน่งผู้นำนิกาย”
“ขอบคุณปู่!” ใบหน้าของเฉินเทียนมิ่งเต็มไปด้วยความสุข
บรรพบุรุษของตระกูลเฉินกล่าวต่อ “เยี่ยฉังเซิง มอบมรดกของจักรพรรดิมังกรและสิ่งประดิษฐ์เทพให้ทันที ฉันจะทำข้อยกเว้นและทิ้งร่างศพให้”
จากนั้นเฉินเทียนมิ่งก็กล่าวเสริมว่า “เยี่ยฉังเซิง หากปู่ทิ้งร่างศพให้คุณได้ นั่นถือเป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่ ทำไมคุณไม่รีบแสดงความขอบคุณ?”
“ขอบคุณบ้าอะไร!” เยี่ยชิวตอบโต้และด่าทอตรงๆ “ชายชราไร้ประโยชน์อย่างคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะสั่งสอนฉัน!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินเทียนมิ่งก็ตกตะลึง
“เยี่ยฉังเซิง คุณบ้าไปแล้วหรือไง? คุณกล้าพูดแบบนั้นกับปู่ของฉันได้ยังไง คุณเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง?”
เยี่ยชิวตอบอย่างเย็นชา “พวกคุณทุกคนต้องการฆ่าฉัน ทำไมฉันต้องสุภาพกับคุณด้วย”
“ชายชราไร้ประโยชน์ ฉันไม่ได้ดูถูกคุณนะ แต่การคิดว่าคุณสามารถฆ่าฉันได้ด้วยจิตสำนึกเทพเพียงเล็กน้อยนั้นเป็นเพียงความลวงตา”