ตอนที่ 1961
บทที่ 1963 จักรพรรดิมังกร!
October 21, 2026
เยี่ยชิวนั่งขัดสมาธิและปลดปล่อยพลังชี่แท้ ห่อหุ้มไข่มุกโลหิตในขณะที่เขาพยายามกลั่นมัน
ในไม่ช้า ไข่มุกโลหิตก็ลอยอยู่ตรงหน้าเยี่ยชิว หมุนอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นไม่นาน...…
“อื้อ!”
ทันใดนั้น ไข่มุกโลหิตก็ปล่อยแสงสีแดงออกมา
หลังจากนั้น จิตสำนึกของเยี่ยชิวก็ถูกเคลื่อนย้ายไปยังพื้นที่ที่แปลกประหลาด พื้นที่ที่มืดมิดราวกับกลางคืนและเต็มไปด้วยลมแรง คล้ายกับภูเขาแห่งซากศพและทะเลโลหิต
“ที่นี่ที่ไหน?”
ขณะที่เยี่ยชิวตกใจ เสียงคำรามของมังกรที่สั่นสะเทือนโลกก็ดังก้องไปทั่วพื้นที่ จากนั้นเขาก็เห็นเงาของมังกรสีทองยาวหลายพันฟุต พุ่งทะยานไปในอากาศ
“ซวบ!”
จู่ๆ หัวมังกรขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเยี่ยชิว แผ่ความยิ่งใหญ่อลังการ ราวกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับจักรพรรดิผู้มีอำนาจที่ไม่มีใครเทียบได้
เยี่ยชิวสะดุ้งตกใจ
ขณะนั้น เงาของมังกรก็พูดขึ้น “เมื่อฉันถูกสังหาร ฉันใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี เพื่อปิดผนึกร่องรอยแห่งจิตสำนึกของฉันไว้ในมุกมังกร”
“เจ้าหนู การที่คุณอยู่ที่นี่ บ่งบอกว่าคุณมีโชคลาภ"
เยี่ยชิวเข้าใจทันทีว่า เงาของมังกรนี้คือจิตสำนึกที่เหลืออยู่ของจักรพรรดิมังกร
เขากำหมัดและโค้งคำนับพร้อมกล่าวว่า “ขอแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิมังกร”
“ฮ่าฮ่าฮ่า..…. ไม่ต้องมีพิธีการอะไร” จักรพรรดิมังกรตอบ “นี่คือโลกมุกมังกร”
“เนื่องจากคุณสามารถมาที่นี่ได้ แสดงว่าคุณได้รับมุกมังกรที่ฉันทิ้งไว้แล้ว”
มุกมังกร?
นั่นไข่มุกโลหิตใช่ไหม?
จักรพรรดิมังกรกล่าวต่อ “ในเวลานั้น ฉันไม่เต็มใจที่จะยอมรับชะตากรรมของฉัน ดังนั้น ฉันจึงทิ้งร่องรอยแห่งจิตสำนึกของฉันไว้ที่นี่ หวังว่าลูกหลานของเผ่ามังกรคนใดคนหนึ่งจะพบมัน หลังจากรอคอยมาหลายปี ฉันก็หมดหวังไปเสียแล้ว”
“ฉันไม่เคยคาดคิดว่า คนแรกที่มาถึงโลกมุกมังกรจะเป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์มนุษย์”
“และคนที่สองก็เป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์มนุษย์เช่นกัน”
“ดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้เป็นโชคชะตา!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เยี่ยชิวก็ตกตะลึง เป็นไปได้ไหมว่า เขาเป็นมนุษย์คนที่สองที่มาถึงที่นี่?
เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่อมตะชางเหม่ยพูดไว้ก่อนหน้านี้ ว่าค่ายกลได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีความสงสัยว่ามีคนเข้ามาเมื่อหลายปีก่อน
“ผู้อาวุโส มนุษย์คนแรกที่เข้ามาคือใคร?” เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถาม
จักรพรรดิมังกรตอบว่า “การฝึกฝนของคนนั้นแข็งแกร่งกว่าของคุณมาก ถ้าเขาคิดถึงสิ่งที่ฉันทิ้งไว้ เขาอาจบรรลุเต๋าและกลายเป็นจักรพรรดิไปแล้วก็ได้”
อะไรนะ?
ใบหน้าของเยี่ยชิวเต็มไปด้วยความตกใจ
จักรพรรดิมังกรกล่าวต่อว่า “เจ้าหมอนั่นหยิ่งมาก ฉันสร้างค่ายกลเพื่อปิดผนึกเขา ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว”
“ว่าแต่เจ้าหนู ชื่ออะไรนะ?”
เยี่ยชิวตอบว่า “เยี่ยฉังเซิง”
“คุณมีนามสกุลเยี่ยเหมือนกันเหรอ?” ดวงตาของจักรพรรดิมังกรคมกริบขึ้นทันใด และเจตนาฆ่าอันทรงพลังก็แผ่ออกมาจากตัวเขา เยี่ยชิวไม่สามารถขยับตัวได้ในทันที จิตวิญญาณดั้งเดิมของเขารู้สึกเหมือนกำลังจะแตกสลาย
“ฉันเกลียดคนที่มีนามสกุลเยี่ยมาโดยตลอด ฉันสาบานว่า หากฉันพบเจอใครที่มีนามสกุลนั้น ฉันจะฆ่าพวกเขา”
“เจ้าหนู คุณช่างโชคร้ายจริงๆ”
เยี่ยชิวกล่าวอย่างกระวนกระวาย “ผู้อาวุโส ฉัน……”
“คุณไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว โทษโชคร้ายของคุณเถอะ” เมื่อเสียงของจักรพรรดิมังกรเงียบลง เจตนาฆ่าก็พุ่งพล่านเหมือนกระแสน้ำ กดดันเยี่ยชิว
ทันใดนั้น จิตสำนึกของเยี่ยชิวก็มืดลง
แม้จะมีเพียงร่องรอยของสติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่ จักรพรรดิมังกรก็ไม่ใช่สิ่งที่เยี่ยชิวจะต่อกรได้
“บึ้ม!”
จักรพรรดิมังกรยกกรงเล็บขึ้นและฟาดลงไปที่หัวของเยี่ยชิว ส่งพลังมหาศาลออกมา
ถ้าโดนเข้า เยี่ยชิวจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ในช่วงเวลาที่สำคัญ