ตอนที่ 1966
บทที่ 1968 สิ่งประดิษฐ์เทพกำหนดเผ่า
October 21, 2026
เยี่ยชิวดึงเสาทั้งต้นออกมา และเขาเห็นว่ามันยาวประมาณหลายสิบฟุต หนักอย่างน้อยหนึ่งแสนปอนด์ และหนาเท่าอ่างล้างหน้า สีดำสนิท
มันดูไม่เหมือนสมบัติเลย มันดูเหมือนเศษโลหะมากกว่า
“สิ่งนี้เรียกว่าสมบัติเหรอ?”
อมตะชางเหม่ยก้าวไปข้างหน้าและเตะเสาอย่างแรง ทันใดนั้น เขาก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและกระโดดขึ้น กำขาขวาไว้แน่นพร้อมด่าทอ “บ้าเอ๊ย เจ็บเหมือนตกนรกเลย”
เยี่ยชิวจ้องไปที่เสาสักครู่ นอกจากจะหนักและยาวเล็กน้อยแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีคุณสมบัติแปลกประหลาดใดๆ
“จักรพรรดิมังกรหลอกฉันจริงๆ เหรอ?”
ขณะที่เยี่ยชิวคิดเช่นนี้ เขาก็ได้ยินอมตะชางเหม่ยพูดว่า “เจ้าหนู คุณคงถูกจักรพรรดิมังกรหลอกแน่ๆ”
“ขยะชิ้นเล็กๆ แบบนี้ไม่น่าจะเป็นสมบัติได้!”
“ถึงจะให้ฉันมา ฉันก็ไม่ต้องการมันหรอก”
อมตะชางเหม่ยไม่อาจระงับความหงุดหงิดได้ จึงก้าวขึ้นไป ยกอิฐขึ้นมา และกระแทกมันลงบนเสาสองครั้ง ทำให้ฝ่ามือของเขามีเลือดออก แต่เสาไม่ได้รับความเสียหายใดๆ
“บ้าเอ๊ย มันแข็งขนาดนั้นเลยเหรอ”
อมตะชางเหม่ยไม่เชื่อในความโชคร้าย จึงเรียกดาบสังหารอสูรออกมาและฟาดไปที่เสา
ปัง!
ประกายไฟกระจายไปทั่วทุกที่
ดาบสังหารอสูรไม่ทิ้งรอยไว้บนเสาแม้แต่น้อย
“บ้าเอ๊ย แข็งอย่างไม่น่าเชื่อ!” อมตะชางเหม่ยอุทานด้วยความประหลาดใจ
เยี่ยชิวดีดนิ้วและปล่อยพลังดาบ
“วูบ!”
พลังดาบฟาดไปที่เสา ทำให้เกิดประกายไฟ แต่ก็ยังไม่มีรอยใดๆ เหลืออยู่บนเสา
“เจ้าหนู ลองดาบเซวียนหยวนดูสิ” อมตะชางเหม่ยแนะนำ
เยี่ยชิวตั้งสมาธิ และดาบเซวียนหยวนก็พุ่งออกมาจากตาซ้ายของเขา ฟาดลงมาอย่างรุนแรง
“ปัง!”
เสียงปะทะกันของโลหะดังสนั่น
เมื่อมองไปที่เสา ก็ยังไม่มีสัญญาณใดๆ ของความเสียหาย
“แปลกจัง เสาอันนี้ทำด้วยอะไร ทำไมถึงได้แข็งได้ขนาดนี้?”
เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและพูดว่า “ผู้เฒ่า เสาอันนี้อาจจะเป็นสมบัติล้ำค่าได้จริงๆ ทำไมไม่เอาไปล่ะ”
“ฉันไม่ต้องการมัน” อมตะชางเหม่ยตอบอย่างดูถูก “เสาอันนี้หนักมาก ฉันขยับไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ถ้าเป็นไม้ อย่างน้อยเราก็ใช้เป็นฟืนได้ แต่ว่ามันแข็งมากจนหักไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ของไร้ประโยชน์ ใช้ทำอะไรไม่ได้”
เยี่ยชิวถาม “ผู้เฒ่า คุณจะไม่เอาไปจริงๆ เหรอ?”
อมตะชางเหม่ยส่ายหัว “ไม่”
“คุณไม่กลัวว่าจะพลาดสมบัติเหรอ?” เยี่ยชิวเร่งเร้า
“คุณคิดว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่าเหรอ” อมตะชางเหม่ยไม่เชื่อเลยและพูดว่า “ถ้ามันเป็นสมบัติล้ำค่า ฉันคงต้องกินขี้ทิ้งซะแล้ว”
“เจ้าหนู ถ้าคุณต้องการก็เอาไปเถอะ”
“เอาละ ฉันไม่ต้องการมัน”
เยี่ยชิวเดินไปที่เสาแล้วตรวจสอบอย่างละเอียด หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ยังไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ
“ตามคำพูดที่ว่า เมื่อคนกำลังจะตาย คำพูดของเขาจะใจดี”
“ถ้าพูดตามเหตุผลแล้ว จักรพรรดิมังกรไม่มีเหตุผลที่จะหลอกลวงฉัน”
“เป็นไปได้ไหมว่า เสานี้เป็นสมบัติล้ำค่าจริงๆ?”
ด้วยความคิดนี้ จิตใจของเยี่ยชิวก็สว่างขึ้นทันที
“จักรพรรดิมังกรได้เสียชีวิตแล้ว ซึ่งหมายความว่า สิ่งนี้ไม่มีเจ้าของ หากมันเป็นสมบัติล้ำค่าจริงๆ ถ้าหยดเลือดลงไป มันอาจจะยอมรับเจ้านาย?“
ด้วยความคิดนั้น เยี่ยชิวจึงยื่นนิ้วกลางออกมาทันที บีบเลือดหยดหนึ่งออกมา และปล่อยให้มันตกลงบนเสา
ในชั่วพริบตา เลือดก็ถูกเสาดูดซับจนหมด
ชั่วขณะต่อมา
“บึ้ม บึ้ม บึ้ม!”
เสาสีดำสนิทเริ่มสั่นอย่างรุนแรง แผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ราวกับว่าเทพปีศาจกำลังพยายามจะปลดพันธนาการของมันออก แผ่พลังอันดุร้ายออกมาอย่างท่วมท้น
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยไม่อาจทนต่อแรงกดดันได้และเซถอยหลังไป