บทที่ 1990 โต้กลับ!

ห่างออกไปสี่แสนไมล์

ร่างของเยี่ยชิวปรากฏขึ้นในอากาศ

เมื่อเขาหลบหนีไปก่อนหน้านี้ เขารู้ว่าการพึ่งพาหนึ่งก้าวทะลุฟ้าเพียงอย่างเดียว จะไม่ทำให้เขาหลบหนีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้อาวุโสตระกูลเฉินเป็นนักบุญราชาผู้ทรงพลัง

ดังนั้น ในขณะที่ใช้หนึ่งก้าวทะลุฟ้า เขาจึงเปิดใช้งานกระจกหินด้วยเลือดเพียงหยดเดียวเพื่อหลบหนีอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองไปที่กระจกหินในมือของเขา เยี่ยชิวก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

แม้ว่าสมบัติเชิงพื้นที่ที่โจวอู่หวังมอบให้จะค่อนข้างดี แต่ก็มีข้อเสียที่สำคัญ

ประการแรก มันสามารถเดินทางได้ครั้งละสี่แสนไมล์เท่านั้น

สำหรับผู้เชี่ยวชาญนักบุญ ระยะทางนั้นไม่สำคัญเลย พวกเขาสามารถทะลุผ่านอากาศและไปถึงเขาได้ในพริบตา

ประการที่สอง โจวอู่หวังกล่าวว่า กระจกหินใช้ได้เพียงสามครั้ง

เขาใช้มันไปแล้วสองครั้ง ทำให้เขาเหลือโอกาสสุดท้ายเพียงครั้งเดียว

“ผู้อาวุโสตระกูลเฉินสามารถตามทันฉันได้อย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขาสามารถระบุตำแหน่งของฉันได้ เมื่อเขาเห็นว่าฉันหนีไป เขาจะตามล่าฉันทันทีอย่างแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันจะส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้เขา”

ดวงตาของเยี่ยชิวเป็นประกายแสงอันดุร้ายขณะที่เขาเสกร่างเต๋าอย่างรวดเร็ว

สำหรับตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาใช้คาถาล่องหนเพื่อซ่อนตัวในอากาศ รอจังหวะที่เหมาะสม

ในเวลาไม่ถึงสามนาที

รอยร้าวปรากฏขึ้นในอากาศ และผู้อาวุโสตระกูลเฉินและพ่อบ้านชราก็ก้าวออกมาจากด้านใน

เมื่อเห็นร่างเต๋าของเยี่ยชิว ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็ยิ้มอย่างเป็นลางร้าย

“เยี่ยฉังเซิง ฉันบอกคุณแล้วว่า คุณหนีไม่ได้ ยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง!”

ขณะที่เขาพูด ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็กระโจนลงมาจากอากาศ เอื้อมมือไปคว้าร่างเต๋าของเยี่ยชิว

“แคร็ก!”

นิ้วของผู้อาวุโสตระกูลเฉินขดเหมือนกรงเล็บ คว้าร่างเต๋าของเยี่ยชิว

“เอ๊ะ ไม่ขัดขืนเหรอ?” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็พูดอย่างเย็นชา “เยี่ยฉังเซิง คุณไม่ชอบวิ่งเหรอ ลองวิ่งอีกครั้งสิ!”

ทันทีที่คำพูดของเขาหลุดออกไป เสียงกรีดร้องที่แหลมคมก็ดังขึ้น

“อา...…นายท่าน ช่วยฉันด้วย!”

ทันใดนั้น รัศมีอันร้อนแรงก็แผ่ปกคลุมพื้นที่

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเงยหน้าขึ้นมองทันใด และเห็นว่าท้องฟ้าเต็มไปด้วยไฟพิเศษ เติมเต็มอากาศเป็นแสนไมล์

คราวนี้ ไม่ใช่แค่ไฟพิเศษระดับจักรพรรดิเท่านั้น ยังมีไฟพิเศษระดับนักบุญและระดับสวรรค์อีกด้วย...…

ความหลากหลายนับไม่ถ้วน

พ่อบ้านชราถูกล้อมรอบด้วยไฟพิเศษ ร่างกายของเขาถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เหลือเพียงจิตวิญญาณดั้งเดิมที่ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง

แม้ว่าเยี่ยชิวจะไม่สามารถปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของไฟพิเศษระดับจักรพรรดิได้ แต่ไฟพิเศษหลายร้อยชนิดที่พุ่งออกมา ก็น่ากลัวอย่างยิ่ง แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญนักบุญที่ไม่ทันระวังตัว ก็จะถูกทำให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

“แปลกจริง เยี่ยฉังเซิงอยู่ในกำมือของฉันอย่างชัดเจน แล้วเขาผลิตไฟพิเศษมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร?”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินรู้สึกสับสน เขาถือศีรษะของเยี่ยชิวไว้และตะโกนว่า “ไอ้หนู เอาไฟพิเศษกลับมา!”

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รับคำตอบ

“ไอ้หนู ฉันจะพูดอีกครั้ง รีบเอาไฟพิเศษกลับมา มิฉะนั้นฉันจะทำลายวิญญาณของคุณให้สิ้นซาก”

หลังจากพูดจบ ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็พบว่า ฝ่ามือของเขาว่างเปล่า และร่างของเยี่ยชิวก็เปลี่ยนเป็นควันสีฟ้า

“นี่คือ...…ร่างเต๋า!”

ในที่สุดผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และคิ้วของเขาก็กระตุกด้วยความโกรธ เมื่อเขามองขึ้นไป วิญญาณดั้งเดิมของพ่อบ้านชราก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว

“ตายแล้วเหรอ?”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินรู้สึกประหลาดใจ

เขาคิดว่าพ่อบ้านชราจะอดทนได้สักครู่ แต่จู่ๆ ก็มีผู้เชี่ยวชาญนักบุญถูกเผาตายในพริบตา

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสตระกูลเฉินกลับไม่รู้สึกเห็นใจเลย กลับกัน เขามองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยไฟพิเศษ ด้วยดวงตาที่โลภมาก

“ถ้าฉันสามารถได้ไฟพิเศษมากมายขนาดนี้ ใครในโลกจะเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้ล่ะ?”

“เยี่ยฉังเซิง คุณเป็นสมบัติล้ำค่าจริงๆ!”

“ตราบใดที่ฉันฆ่าคุณ ไฟพิเศษทั้งหมดเหล่านี้จะต้องเป็นของฉัน”

ในความเป็นจริง หากผู้อาวุโสตระกูลเฉินต้องการไฟพิเศษระดับต่ำ เขาก็เพียงแค่เคลื่อนไหวเพื่อจับพวกมันโดยตรงเท่านั้น

แต่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินดูถูกไฟพิเศษระดับต่ำเหล่านั้น สิ่งที่เขาต้องการคือ ไฟพิเศษระดับจักรพรรดิ

ไฟพิเศษระดับจักรพรรดินั้นมีอำนาจเหนือผู้อื่น และการยึดไฟพิเศษเหล่านี้ด้วยกำลัง อาจนำไปสู่การตอบโต้ได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น การควบคุมไฟพิเศษในระดับนั้นเป็นเรื่องยาก