บทที่ 2 ผู้อำนวยการสุดสวย

เมื่อเย่ชิวอยู่ในอาการหมดสติ เสียงเก่าๆก็ดังขึ้นในหัวของเขา :

“ฉันคือบรรพบุรุษของตระกูลเย่ ฉันอยู่ยงคงกระพันมาตลอดชีวิต และเมื่อฉันนั่งญาณ ฉันได้ทิ้งจิตสำนึกแห่งสวรรค์ไว้ในสร้อยข้อมือหยก ซึ่งกลายเป็นมรดกตกทอดของตระกูลเย่”

“ฉันคิดไม่ถึงเมื่อเวลาผ่านไป ลูกหลานตระกูลเย่จะตกอับถึงขั้นนี้ มันน่าเศร้ามาก!"

“ในเมื่อวันนี้เราถูกลิขิตให้มาพบกัน งั้นฉันจะส่งต่อสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ในชีวิตให้กับเจ้า”

“จำไว้ เพื่อสืบทอดมรดกฉัน เจ้าต้องส่งเสริมความชอบธรรม เจ้าต้องไม่ก่อกำทำชั่วและไปในทิศทางที่ผิดศีล มิฉะนั้น เจ้าจะตายโดยไม่มีที่ฝั่งศพ!”

ต่อจากนั้น

เย่ชิวเห็นว่าสร้อยข้อมือหยกสีขาวที่เขาให้จางลี่ลี่ กลายเป็นมังกรทองห้าเล็บและเข้าไปในหน้าอกของเขา

“อาาา...”

เย่ชิวตกใจและตื่นขึ้นมาทันที

เขาลืมตาขึ้นและเห็นว่าตัวเองยังอยู่ในบ้านเช่าของจางลี่ลี่ ในขณะที่จางลี่ลี่และกัวเส่าชงหายตัวไปนานแล้ว

“ นอกใจ ”

เย่ชิวด่าออกมาหนึ่งประโยค และลุกขึ้นจากพื้น

ในขณะนี้ เขาสึกประหลาดใจที่พบว่าตัวเองไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ บนร่างกาย และไม่มีแผลเป็นเลย

เย่ชิวจำได้อย่างชัดเจนว่าเป็นกัวเส่าชงที่เหยียบนิ้วของเขาจนหัก ทำให้เขาหมดสติเนื่องจากความเจ็บปวด แต่ตอนนี้ ไม่เพียงแต่นิ้วของเขาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ผิวของเขายังดีขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย

เกิดอะไรขึ้น ？

ทันใดนั้น เย่ซิวนึกถึงความฝันเมื่อกี้

หรือว่าทุกสิ่งในความฝันจะเป็นจริง?

เย่ชิวหลับตาลง

วินาทีต่อมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

เพราะในความทรงจำของเขามีแต่ความรู้แปลกๆ มากมาย ทักษะทางการแพทย์ ศิลปะการต่อสู้ วิธีการฝึกฝน เทคนิคการหลบหนีโดยประตูมหัศจรรย์ อภิปรัชญาฮวงจุ้ย...

นอกจากนี้ยังมี “สารานุกรมเครื่องรางของขลังเหมาซาน” อีกด้วย！

บันทึกวิธีการใช้คาถาต่าง ๆ ในเหมาซาน เช่น คาถาอาคม เครื่องราง คาถาเปิดตา...

รวมทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดชนิด!

“โอ้วพระเจ้า นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย”

เย่ชิวรู้สึกสับสนเล็กน้อย

“ บี๊บ บี๊บ -- ”

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นถี่ๆ ก็ปลุกเย่ชิวให้ตื่นขึ้น

“เย่ชิวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเห็นคำว่า “ไป่ปิง” บนหน้าจอผู้โทร เขารีบกดปุ่มรับสายและพูดด้วยความเคารพว่า ：“หัวหน้าไป๋” คุณกำลังตามหาผมอยู่หรือเปล่า”

“กลับมาเดี๋ยวนี้ ฉันจะรอคุณที่ห้องทำงาน” เสียงเย็นชาของผู้หญิงดังมาจากโทรศัพท์ ไพเราะและน่าฟัง

เย่ชิวถามกลับไป “ หัวหน้าไป๋ คุณถามหาผมเรื่องอะไรหรือเปล่า？”

เธอเป็นคนก่อเรื่อง ยังจะมีหน้ามาถามฉันอีก？

ตะคอก！

โทรศัพท์วางสายกะทันหัน

หัวใจของเย่ชิวจมดิ่งลง จากน้ำเสียงของไป่ปิงได้ยินบางสิ่งที่ไม่ดี

ผมเป็นคนก่อเรื่อง？ ผมทำอะไรลงไป？เย่ชิวพึมพำและรีบไปที่โรงพยาบาล

.....

ตามชื่อที่แนะนำไป่ปิง มีผิวที่ขาว รูปร่างสูงใหญ่ และใบหน้าที่สวยงามพร้อมราวกับผู้ดี แต่ในทุกวันเธอจะมีสีหน้าที่เย็นชา ทำให้ผู้คนรู้สึกไม่ชอบเธอ ดังนั้นเพื่อนร่วมงานในโรงพยาบาลจึงเรียกเธอเป็นการส่วนตัวว่าเทพธิดาแห่งภูเขาน้ำแข็ง

ผู้หญิงสวยมักจะมีคนตามจีบไม่ขาดสาย มีคนจำนวนมากตามจีบไป่ปิง แต่ไม่มีใครทำสำเร็จ

ดูเหมือนว่าผู้หญิงจะเกิดมาพร้อมกับความทะนงตัวในสายเลือดกระดูก แต่ไป่ปิงหยิ่งยโสกว่าผู้หญิงทั่วไป

แน่นอน พื้นฐานแล้วเธอเป็นคนหยิ่งยโส