บทที่ 2014 อย่าตายอย่างอับจน แต่จงระเบิดความอับจน

ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินท่านนั้น ถูกเยี่ยหวู่ซวงแทงหอกเข้าไปที่หัวจนเลือดพุ่งออกมา สมองสีขาวปะปนกันสากกระเซ็นออกมา แก่นวิญญาณของเขาถูกแทงออกเป็นชิ้น ๆ

ตายไปแล้วอีกคน

ณ ขณะนี้ เจ็ดผู้แข็งแกร่งจากสำนักหยินหยางแห่งวังพิทักษ์วิญญาณ เหลือเพียงแค่สองเท่านั้น

ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินทั้งสองที่ยังเหลืออยู่ พยายามลงมือโจมตีเยี่ยหวู่ซวงอย่างเต็มที่

“ชิ้ง!”

มีผู้ผู้แข็งแกร่งท่านหนึ่ง ถือหอกยาว ราวกับจะทะลุความว่างเปล่าเหมือนสายฟ้า

ความเร็วของเขารวดเร็วอย่างมาก จนปลายหอกชี้ไปที่หัวของเยี่ยหวู่ซวง

ในเวลานั้นเอง เขาไม่ได้สนใจคำสั่งของอู่จี๋เทียนจุนอีกต่อไป กำลังด้านการรบของเยี่ยหวูซวงแข็งแกร่งนัก เขาจะต้องฆ่าเยี่ยหวู่ซวงโดยเร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะตกอยู่ในอันตราย

แม้ว่าเยี่ยหวู่ซวงจะตอบสนองอย่างรวดเร็ว แต่หอกก็คมเกินไป จนไม่ทันที่จะหลีกเลี่ยง

ในยามวิกฤติ

เยี่ยหวู่ซวงกัดฟันกรอด ถือหอกไว้บนไหล่

“พึ้ฟ!”

หอกยาวของเยี่อหวู่ซวงที่อยู่บนไหล่นั้น เลือดแวววาวพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ผู้แข็งแกร่งท่านหนึ่งออกแรงจากฝ่ามือ เพื่อให้บนไหล่ของเยี่ยหวู่ซวงระเบิดออกมา จนทำให้เลือดอาบนองไปทั่ว

อย่างไรก็ตาม เยี่ยหวู่ซวงไม่มีแม้แต่เสียงใดๆ จึงเหวี่ยงดาบยาวอย่างแรง แล้วฟันหอกเข้าปะทะกัน

“เช้งเช้งเช้ง!”

ทันใดนั้นก็เกิดประกายไฟขึ้น เมื่อดาบยาวปะทะกันกับหอกอย่างดุเดือด

ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินอีกคน ก็หยิบดาบศักดิ์สิทธิ์ออกมา แล้วแทงไปข้างหน้าด้วยดาบเล่มเดียว แทงเข้าไปกลางใจของเยี่ยหวู่ซวง อยากจะให้เขาสูญสิ้น

ดาบเล่มนี้แข็งแกร่งจริง ๆ

แสงดาบอันเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่าง เต็มไปด้วยความคมที่ไม่มีใครเทียบได้ ราวกับว่ามันทะลุพันธนาการแห่งกาลเวลา ก่อนที่ปลายดาบจะเข้าใกล้ พลังแห่งดาบก็มาถึง

“ชวิ้ง!”

มีรอยแตกเกิดขึ้นหว่างคิ้วของเยี่ยหวู่ซวง และมีเลือดไหลออกมา

ถึงเวลาแห่งความตาย

เยี่ยหวู่ซวงยังคงสงบเมื่อเผชิญกับอันตราย เขาถือดาบไว้ในมือขวา และกำลังต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสิน มือซ้ายใช้หมัดมังกรสังหารฟาดเข้าที่ดาบยาวที่แทงเขาระหว่างคิ้ว

แข็งแกร่งยิ่งนัก

“ตุ้บ!”

หมัดของเยี่ยหวู่ซวง ราวกับอุกกาบาตที่แข็งที่สุดจากท้องฟ้า หมัดกระทบขอบดาบ

“ข่าข่าข่า....”

ดาบที่แทงระหว่างคิ้วของเขา หักออกทุกตารางนิ้ว

หมัดของเยี่ยหวู่ซวง เหมือนกับแม่น้ำแยงซีอันทรงพลัง กวาดล้าวออกไป ยังผู้แข็งแกร่งที่ดาบที่หักไปแล้ว

“ตุบตุบตุบ....”

ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินท่านนั้นก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว ทำร่างกายของเขาให้มั่นคง จากนั้นมองดูมือของเขา เหลือเพียงด้ามดาบเท่านั้น

“อะไรน่ะ?”

ใบหน้าของผู้แข็งแกร่งเต็มไปด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เขาคิดไม่ถึงว่า ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือ จะถูกเยี่ยหวู่ซวงทุบแหลกเป็นชิ้น ๆ

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังถูกเยี่ยหวู่ซวงสั่นสะท้านจนต้องถอยหลังกลับไปสองสามก้าวอีก

“พระเจ้า เจ้าคนนี้เป็นเพียงแค่ทงเสินระดับแรกหรือ? เหตุใดจึงรู้สึกว่าฝีมือการต่อสู้แข็งแกร่งกว่าข้านัก?”

ในเวลานั้นเอง ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสิน ก็เดินออกไปด้วยควาใจกล้า

ไพ่ใบสุดท้ายที่ทรงพลังที่สุดของเขาคือดาบศักดิ์สิทธิ์ เมื่อตอนนี้ ดาบศักดิ์สิทธิ์ถูกทำลายแล้ว เขาจะยังต่อสู้กับการต่อสู้ครั้งนี้ได้อย่างไร?

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหนึ่งร้องเข้ามา

"อ้ากก......"

เห็นเพียงแค่ในสนามรบ ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินท่านนั้นที่ในมือถือหอก ถูงเยี่ยหวู่ซองแทงจนบินออกไป ทำให้ เลือดไหลทะลักออกไปทั่วทั้งพื้นที่

เห็นได้ชัดว่า คนนั้นได้รับบาดเจ็บ

สำหรับหอกของเขา มันได้บินออกไปจากมือของเขาแล้ว

ในมือของเยี่ยหวู่ซวงที่เหลือเพียงแค่ความว่างเปล่า ทันใดนั้นดาบก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา จากนั้นก็โยนดาบออกมาอย่างสุดกำลัง

“ชวิ้ง!”

หอกนั้นเปรียบเสมือนลูกศรอันแหลมคม ฟันผ่านความว่างเปล่า ทะลุจากหลังไปสู่หัวใจของผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินอีกท่าน จนต้องลงไปนอนที่พื้น

เยี่ยหวู่ซวงฉวยโอกาสนี้ ปักหอกลงไปตรง ๆ

หากดาบเล่มนี้ปักลง จะต้องทำให้ผู้แข้งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินผู้นั้นตายอย่างไม่ต้องสงสัย