บทที่ 2016 เยี่ยหยู่ยวงกลายเป็นปราชญ์

“สุดยอดขั้นทงเสิน!”

ผู้อาวุโสรอง ตาเบิกกว้าง

เขาไม่คิดเลยว่าเวลาสั้นๆนี้ เยี่ยหวู่ซวงจะผ่านสองขั้นระดับย่อยได้อย่างเร็ว

หน้าของผู้อาวุโสรองเปลี่ยนไป ความเร็วของเยี่ยหวู่ซวงทำให้เขารู้สึกตกใจอย่างมาก

ต้องรู้ว่าที่เขาทะลุผ่านจากทงเสินระดับแรกไปยังสุดยอดขั้นทงเสิน เขาใช้เวลาถึงสามร้อยปีเต็ม

แต่ตอนนี้ เยี่ยหวู่ซวงใช้เวลาไม่ถึงสามนาที

“ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะผ่านไปถึงปราชญ์ได้”

ผู้อาวุโสรองคิด แต่ทันใดนั้น เขาก็เห็นพลังวิญญาณสวรรค์และโลกมากขึ้น จากทั่วทิศพุ่งไปที่เยี่ยหวู่ซวง

พลังวิญญาณสวรรค์และโลกเหล่าหนาแน่นจนเกือบจะเป็นของเหลว ทำให้ผู้คนตะลึง

“บึ้ม!”

ทันใดนั้นพลังวิญญาณสวรรค์และโลกรอบเยี่ยหวู่ซวงก็รุนแรงขึ้น

ผู้อาวุโสรองยิ้ม “ฮึ คุณดูดซับพลังวิญญาณมากขนาดนี้ คุณไม่กลัวว่าร่างจะแตกหรือไง”

“เยี่ยหวู่ซวง เหมือนว่าร่างของคุณไม่รอดแล้ว ฉันไม่ต้องออกแรง คุณก็จะตายเอง”

รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อาวุโสรองก็แข็งค้าง

“นี่ นี่…เป็นไปได้ไงกัน?”

เขาเห็นกลีบดอกไม้ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือหัวของเยี่ยหวู่ซวง

ทั้งสามกลีบดอกไม้เต็มไปด้วยพลังวิญญาณมหาศาล เปล่งแสงระยิบระยับ

“สามดอกบานเหนือศีรษะ! ปรากฏการณ์ในตำนาน!”

“ได้ยินว่ามีเพียงผู้มีพรสวรรค์เท่านั้น ก่อนจะบรรลุขั้นปราชญ์ถึงจะเกิดปรากฏการณ์สามดอกบานเหนือหัวได้”

“หรือว่าเขาจะสามารถบรรลุขั้นปราชญ์ได้จริงๆ?”

ผู้อาวุโสรองมองเยี่ยหวู่ซวงด้วยความไม่เชื่อ ตอนแรกเขารู้สึกตกใจ แต่ต่อมาก็เริ่มแสดงความแค้นออกมา

“พรสวรรค์ของเยี่ยหวู่ซวงแข็งแกร่งมาก จะปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ ไม่งั้นอนาคตสำนักหยินหยางของเราจะเจอปัญหาใหญ่”

“ตอนเขายังไม่บรรลุขั้นทงเสิน เขาก็ทำให้สำนักหยินหยางของเราวุ่นวายไปหมด นี่ถ้าเขาบรรลุขั้นปราชญ์ได้จะขนาดไหน?”

ผู้อาวุโสรองหันไปหาผู้แข็งแกร่งขั้นสุดยอดทงเสินที่เหลือเพียงหนึ่งเดียวจากวังพิทักษ์วิญญาณ และกระซิบ “ผู้อาวุโสรอง เราทำตามคำสั่งของเจ้าสำนักไม่ได้แล้วล่ะ เราต้องฆ่าเขา”

ผู้อาวุโสรองพยักหน้า จากนั้นเขาก็ตะโกนเสียงดัง“เยี่ยหวู่ซวง ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณบรรลุขั้นปราชญ์หรอก ตายไปสะ”

บึ้ม!

ผู้อาวุโสรองใช้นิ้วมือทั้งสองเป็นดั่งดาบ ฟันไปที่เยี่ยหวู่ซวงทันที

พลังหยินหยางก็ออกมาจากฝ่ามือของเขา

พลังหยินหยางนั้นกลายเป็นเปลวไฟขนาดใหญ่และเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ทำลายล้างทุกสิ่ง มันพุ่งตรงไปยังเยี่ยหวู่ซวง

ความน่ากลัวนั้นทำให้ทุกคนที่เห็นรู้สึกเย็นไปทั้งร่าง

แต่ก่อนที่ดาบเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะโดนเยี่ยหวู่ซวง เสียงดาบก็ดังขึ้นจากร่างของเยี่ยหวู่ซวง

“ซวิง ซวิง ซวิง——”

พลังแห่งดาบพุ่งออกจากทั่วร่างของเยี่ยหวู่ซวง คมแบบไม่มีที่สิ้นสุด

“บึ้ม!”

เมื่อดาบเพลิงศักดิ์สิทธิ์ฟันลงมา มันกลับถูกพลังแห่งดาบต้านไว้ ทำให้ประกายไฟลุกไปทั่วในชั่วพริบตา

เยี่ยหวู่ซวงยังคงปลอดภัยดี

“อะไรกัน!?”

ผู้อาวุโสรองตกใจอีกครั้ง

เขาไม่คิดเลยว่าท่ามรณะของเขาจะถูกเยี่ยหวู่ซวงต้านไว้ได้

“มดก็คือมด”

“ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะต้านมันได้อีก สอง สาม…”

ผู้อาวุโสรองแค้นกว่าเดิม ยกมือขึ้นเตรียมที่จะฟันอีกครั้ง