บทที่ 2019 การล้างแค้นเริ่มต้นขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น?”

ห่างไกลออกไป ผู้อาวุโสรองกับผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินตะลึงงัน

สวรรค์ลงโทษเจ็ดครั้งของเยี่ยหวู่ซวง ทันใดนั้นเขาก็หดตัวกลับไปสู่เมฆฝนฟ้าคะนอง ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

“ผู้อาวุโสรอง ท้ายที่สุดแล้วเขาประสบความมสำเร็จไหม?” ผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสินเอ่ยถาม

ผู้อาวุโสรองส่ายหัวกลางอากาศ เมื่อเห็นบนท้องฟ้า ที่เมฆกำลังพลิกตัว ก่อนจะเอ่ยว่า “ดูสิ สวรรค์ลงโทษเยี่ยหวู่ซวง ยังไม่จบสิ้น...”

ยังพูดไม่ทันจบ

"บูม!"

ทันใดนั้นท้องฟ้าก็แจ่มใส เมฆฝนฟ้าคะนองที่กลิ้งไปทั่วท้องฟ้าก็สลายไป บรรยากาศอันกดดันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“อะไรนะ ความหายนะทางปราชญ์ของเยี่ยหวู่ซวงจบลงเช่นนี้แล้ว?”

ผู้อาวุโสรองตกตะลึงอีกครั้ง

ทันใดนั้น ฤกษ์มงคลก็ลอยลงมาจากท้องฟ้า ดอกบัวสีทองก็ปรากฏขึ้นมาในอากาศบางเบาและเบ่งบานอย่างสุกใส

แสงห้าสี ราวกับมังกรบินและนกฟีนิกซ์เต้นรำ และมีทิวทัศน์มากมาย

ขณะเดียวกันเสียงกฎแห่งสวรรค์ก็ดังขึ้นทีละเพลงเหมือนเสียงสันสกฤตทำให้ผู้คนรู้สึกสงบ

ในขณะนี้ ร่างกายของเยี่ยหวู่ซวง เปลี่ยนไป จนแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

ร่างกาย อวัยวะ และกระดูกของเขา ได้รับการเปลี่ยนแปลงจนสะเทือนโลก เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา ดูศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง

เยี่ยหวู่ซวงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเลือดของเขาพุ่งพล่าน เขามีความแข็งแกร่งอย่างไม่รู้จบ ซึ่งเป็นความแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

“นี่คือขอบเขตของปราชญ์หรือ?”

เยี่ยหวู่ซวงเอาชนะภัยพิบัติได้สำเร็จ แต่ ไม่มีความตื่นเต้นในใจ มีเพียงความเกลียดชังที่ไม่มีที่สิ้นสุดและเจตจำนงฆ่าเท่านั้น

เพราะเยี่ยชิวตายแล้ว

“ชิวเอ๋อร์ เจ้ารอก่อน ข้าจะล้างแค้นให้เจ้า”

เยี่ยหวู่ซวงแอบสาบาน

อีกด้านหนึ่ง

“เขาสำเร็จแล้ว ท้ายที่สุดเขาก็สำเร็จแล้ว” ผู้อาวุโสรองรู้สึกไม่น้อย

เขาได้เห็นพลังการต่อสู้ของเยี่ยหวู่ซวงด้วยตาของเขาเอง เมื่อเยี่ยหวู่ซวงอยู่ในทงเสินระดับแรกนั้น เขาสามารถข้ามพรมแดนและสังหารศัตรูได้ ตอนนี้เขาได้ทะลุทะลวงไปสู่ขอบเขตปราชญ์แล้ว พลังการต่อสู้ของเยี่ยหวู่ซวงก็จะเป็นเช่นนั้น ย่อมมีพลังมากยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

“นี่เจ้ายังจะฆ่าเขาอีกเหรอ?”

ผู้อาวุโสรองลังเล

เขาต้องการฆ่าเยี่ยหวู่ซวง แต่เขากังวลว่าเขาไม่เหมาะเป็นคู่ต่อสู้กับเยี่ยหวู่ซวง

“รู้เร็วอย่างนี้ ควรจะฆ่าเขาตั้งแต่ตอนที่เจอเขาเมื่อก่อน ไม่อย่างนั้นเหตุการณ์นี้คงไม่เกิดขึ้น”

ผู้อาวุโสรองเสียใจมาก

แต่ทว่า ชีวิตคนไม่มียาของการเสียใจภายหลัง เขาต้องเผชิญกับความจริงเรื่องที่ว่าเยี่ยหวู่ซวงชำระบริสุทธิ์แล้ว

“ไม่ว่ายังไงก็ตาม ข้าก็จะฆ่าเยี่ยหวู่ซวง”

ผู้อาวุโสรองลังเลสักพัก แล้วตัดสินใจว่าจะฆ่าเยี่ยหวู่ซวง มิฉะนั้นเขาจะถูกอู่จี๋เทียนจุนลงโทษ เมื่อกลับไปที่สำนักหยินหยาง

การลงโทษเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออู่จี๋เทียนจุน จะคิดว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์ หากไม่เป็นเช่นนั้น เขาจะต้องอยู่วังพิทักษ์วิญญาณไปตลอดชีวิต โดยเผชิญกับตะเกียงวิญญาณที่น่าเบื่อเหล่านั้น

นี่คือสิ่งที่ผู้อาวุโสรองไม่อยากเห็น

เขาอยู่ที่วังพิทักษ์วิญญาณมานับพันปี และในที่สุดก็ได้รับโอกาสในการปฏิบัติภารกิจ หากเขาทำภารกิจผิดพลาด อู่จี๋เทียนจุนคงจะโกรธมาก

"ข้าไม่สามารถทำตามความคาดหวังของเจ้าสำนักได้ ดังนั้นด้วยการฆ่าเยี่ยหวู่ซวงเท่านั้นที่จะพิสูจน์ให้เจ้าสำนักเห็นว่าข้ามีพรสวรรค์"

เมื่อผู้อาวุโสรองคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็สั่งผู้แข็งแกร่งแห่งสุดยอดขั้นทงเสิน สั่งการว่า "สวรรค์ลงโทษของเยี่ยหวู่ซวงเพิ่งจบลง นี่เป็นตอนที่เขาอ่อนแอ เราต้องใช้โอกาสนี้ฆ่าเขา"

“ข้าผู้อาวุโสจะลงมือฆ่าเขาเอง”

“แต่ ในการนี้ เจ้าก็มองหาโอกาสไปด้วย”

“หากข้าผู้อาวุโสไม่สามารถฆ่าเยี่ยหวู่ซวงได้ในทันที ข้าจะเข้าไปครอบงำเขา เพื่อสร้างโอกาสให้เจ้าโจมตี”