บทที่ 2021 คนหนึ่งคน,ดาบหนึ่งเล่ม,ฆ่าล้างเมือง

“โครม!”

เยี่ยหวู่ซวงเหยียบที่ใบหน้าของผู้อาวุโส เขาเหยียบใบหน้าของผู้อาวุโสจมดินจนมิด

ยังดีที่เขายังควบคุมแรงกระแทกได้ดี มิเช่นนั้นแล้ว หัวของผู้อาวุโสคงจะเละเป็นจุนไปแล้ว

“ข้าขอสู้ตาย！” ผู้อาวุโสตะโกนด้วยความโกรธ และต่อยเยี่ยหวู่ซวงด้วยมือขวาของเขา

ฟิ้ว！

ปลายนิ้วของเยี่ยหวู่ซวงเกิดเป็นพลังแห่งดาบตัดแขนของผู้อาวุโสขาดทันที

ผู้อาวุโสกำลังจะยกมือซ้ายขึ้น แต่ยังไม่ทันที่จะยกก็ถูกเยี่ยหวู่ซวงใช้นิ้วกระบี้ตัดขาดไปอีกข้างหนึ่ง

เลือดพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ผู้อาวุโสรองเหมือนสุนัขตัวหนึ่งที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้าของเยี่ยหวู่ซวง

“อ๊าก อ๊าก อ๊าก.......”

ผู้อาวุโสไม่สนใจอาการบาดเจ็บของตัวเอง เขาตะโกนด้วยความโกรธจนตาแดงก่ำ แต่ก็ไม่มีประโยชน์

เท้าของเยี่ยหวู่ซวงเหยียบบนใบหน้าของเขาอย่างแรงจนแทบจะแตกสลาย

ผู้อาวุโสแทบจะเป็นบ้าแล้ว เขาไม่เคยได้รับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อนตั้งแต่เขาเกิดมา

เขาไม่เข้าใจเขาว่าทำไมเขาบรรลุขั้นนักปราชญ์ก่อนหน้าเยี่ยหวู่ซวงตั้งหลายร้อยปี แต่กลับไม่สามารถตอบโต้เยี่ยหวู่ซวงได้เลย

“ปล่อยข้านะ！” ผู้อาวุโสร้องตะโกนด้วยความโกรธ

“จะปล่อยเจ้าไปนั้นมันก็ไม่ได้ยาก แต่มีคำถามสองสามข้อที่เจ้าต้องตอบข้ามาตามตรง ” เยี่ยหวู่ซวงถามว่า ： “เฉินเสวียนอยู่ที่ไหน?”

ผู้อาวุโสรองตระหนักรู้ได้ทันทีว่าเยี่ยหวู่ซวงต้องการแก้แค้นให้เยี่ยชิว

“เยี่ยหวู่ซวงแม้ว่าเจ้าจะบรรลุเป็นนักปราชญ์แล้ว แต่ข้าขอเตือนเจ้า อย่าคิดแต่จะล้างแค้นให้ลูกชายของเจ้า ไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องตายอย่างอนาถ ...... อ๊าก......”

ก่อนที่ผู้อาวุโสจะพูดจบ ฝ่าเท้าของเยี่ยหวู่ซวงก็สั่นไหว ฟันของผู้อาวุโสก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที

“เจ้าไม่ต้องพูดเรื่องไร้สาระกับข้า ข้าถามเจ้า เจ้าก็ตอบคำถามนั้น ขืนพูดมากอีกข้าจะฆ่าเจ้าทันที” เยี่ยหวู่ซวงถามอีกครั้ง: "เฉินเสวียนอยู่ที่ไหน?"

ผู้อาวุโสรองก็กลัวว่าเยียหวู่ซวงจะฆ่าเขาจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงรีบตอบอย่างรวดเร็ว: "เฉินเสวียนตายแล้ว"

“ตายแล้ว?” สายตาของเยี่ยหวู่ซวงเปลี่ยนเป็นเย็นชา ： “เจ้ากล้าโกหกข้างั้นเหรอ?”

“ข้าไม่ได้โกหกเจ้า ” ผู้อาวุโสรีบตอบทันที： “ข้าได้ยินมาว่าเฉินเสวียนฆ่าเยี่ยชิว เลยทำให้เกิดความไม่พอใจระหว่างผู้อาวุโสตระกูลเฉินแห่งนิกายดาบชิงอวิ๋นและเจ้าสำนักเซียวแห่งสำนักปู่เทียน ดังนั้นพวกเขาจึงได้ฆ่าเฉินเสวียน”

เยี่ยหวู่ซวงถามต่อ ： “ทำไมพวกเขาถึงได้ไม่พอใจ?”

ผู้อาวุโสพูดต่อ： “หลานชายของผู้อาวุโสตระกูลเฉินกับเจ้าสำนักเซียวตายที่สุสานมังกรทั้งคู่ เรื่องนี้ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเยี่ยฉังเซิง พวกเขาสองคนต้องการที่จะฆ่าเยี่ยฉังเซิงด้วยมือของพวกเขาเองเพื่อล้างแค้นให้กับหลานชายและลูกชายของพวกเขา”

เยี่ยหวู่ซวงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ถ้าเป็นเช่นนั้น การตายของลูกชายข้าเกี่ยวข้องกับพวกเขาสองคนใช่ไหม?"

ผู้อาวุโสตอบว่า: "ข้าไม่ได้ไปที่สุสานมังกร รายละเอียดข้าก็ไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ อย่างไรก็ตามในเวลานั้น ทั้งหกดินแดนที่มีอำนาจสูงสุดในตงฮวง มีผู้แข็งแกร่งหลายคนได้เข้าไปที่สุสานมังกร"

“นอกเหนือจากนักบุญผู้แข็งแกร่งจากแต่ละสำนักแลและผู้ติดตามคุ้มกันบุตรเทพและบุตรนักบุญแล้ว จากนั้นก็มีเจ้าสำนักเซียวแห่งสำนักปู่เทียน ผู้อาวุโสตระกูลเฉินแห่งนิกายดาบชิงอวิ๋น หลี่ชางชิงผู้อาวุโสสูงสุดแห่งดินแดนเทพไท่ซู ทั้งหมดได้เข้าไปที่สุสานมังกร"

“ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อัจริยะทุกคนที่เข้าไปที่สุสานมังกรล้วนตายหมด หลังจากนั้นก็มีนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งตายหลายคนด้วยเช่นกัน”

เยี่ยหวู่ซวงตามต่อ： “สำนักหยินหยางของพวกเจ้าไม่ได้ส่งคนเข้าไปหรือ?”

“มีเข้าไปด้วย เป็นเหล่าซานที่ติดตามเข้าไป แต่ก็ตายที่สุสานมังกรเช่นกัน ” ผู้อาวุโสรองพูดต่อ： “ฉีเทียนก็ตายแล้ว”

“ฉีเทียนคือใคร?” เยี่ยหวู่ซวงมีความอดทนอย่างมาก เขาต้องการซักถามข้อเท็จจริงให้กระจ่างเพื่อที่เขาจะได้ช่วยเยี่ยชิวแก้แค้น

ผู้อาวุโสพูดว่า： “ฉีเทียนเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนัก เป็นบุตรเทพแรกแห่งสำนักหยินหยางของพวกเรา เขาได้พาเหล่าซานไปด้วย และทั้งสองก็ตายทั้งคู่”

เยี่ยหวู่ซวงถามอีกครั้งว่า "อู่จี๋เทียนจุนเขาได้ตอบโต้ไหม?”

“เจ้าสำนักเขา...............” ผู้อาวุโสพูดกระอักกระอวน

ตุ๊บ ！

ฝ่าเท้าเยี่ยหวู่ซวงกระตุก ทำให้จมูกของผู้อาวุโสหัก ใบหน้าของเขาอีกครึ่งหนึ่งก็อาบด้วยเลือด

“อย่ามาท้าทายกับความอดทนของข้า รีบพูดมา” เยี่ยหวู่ซวงตะโกน