ตอนที่ 2029
บทที่ 2030 นักบุญอิจฉา
October 21, 2026
ทันทีที่เยี่ยชิวเข้าไปในห้องของหยุนซี เขาก็ได้พบกับห้องสไตล์โบราณที่ประดับด้วยของตกแต่งสีชมพูต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นในโลกฝึกฝนหรือโลกมนุษย์ ผู้หญิงทุกคนต่างก็มีหัวใจของผู้หญิง
ต่อมา เยี่ยชิวสังเกตเห็นเตียงสีชมพูที่กว้างและนุ่มสบายซึ่งสามารถรองรับคนได้สามคนโดยไม่มีปัญหาใดๆ
ขณะนั้น รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเยี่ยชิว
เขากำลังจะเชิญนางฟ้าทั้งสองมาสนทนากันอย่างลึกซึ้ง แต่จู่ๆ นางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซีก็คว้าหูของเขาไว้คนละข้างทั้งซ้ายและขวา
“โอ๊ย...…เจ็บจัง...…พวกคุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่?” เยี่ยชิวอุทาน
หยุนซีแสร้งทำเป็นโกรธและถามว่า “บอกพวกเราหน่อยสิ ว่าตอนที่เราไม่ได้อยู่กับคุณ คุณทำอะไรผิดหรือเปล่า?”
เยี่ยชิวปฏิเสธทันทีโดยกล่าวว่า “แน่นอน ไม่! ฉันเป็นคนจริงจัง”
เหอะ!
ทั้งนางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซีต่างก็ถ่มน้ำลายออกมาพร้อมกัน โดยคิดในใจว่า ถ้าหากคุณเป็นคนจริงจัง เราจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร... …
เมื่อจมอยู่กับความคิด ใบหน้าของหญิงสาวทั้งสองก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ
“เย่ว์เอ๋อร์ ซีเอ๋อร์ ปล่อยฉันไปเถอะ” เยี่ยชิวพูดด้วยความรู้สึกผิด “หลังจากที่ห่างกันมานาน พวกคุณมาทักทายฉันด้วยการดึงหูฉันเหรอ นั่นคือวิธีที่พวกคุณปฏิบัติเหรอ?”
อย่างไรก็ตาม หญิงสาวทั้งสองไม่ได้ปล่อยมือจากกัน
นางฟ้าไป๋ฮวาพูดเบาๆ “ฉันได้ยินมาจากน้องสาวซีเอ๋อร์ว่า มีจิ้งจอกเก้าหางอยู่ข้างๆ คุณ และพวกคุณสองคนก็ค่อนข้างสนิทกันมากใช่ไหม?”
“ตั้งแต่เราแยกกันที่ภูเขาอมตะ ฉันก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย” เยี่ยชิวพยายามเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว “เย่ว์เอ๋อร์ ซีเอ๋อร์ ในที่สุดเราก็ได้พบกันหลังจากไม่ได้เจอกันนาน ดังนั้นอย่าพูดถึงเรื่องอื่นเลย...…”
นางฟ้าไป๋ฮวาตอบว่า “ฉันได้ยินมาว่าจิ้งจอกเก้าหางสวยมาก จริงเหรอ?”
“ไม่จริง!” เยี่ยชิวโกหกโดยไม่มีทีท่าว่าจะละอายใจเลย
ทำไมเขาจะไม่รู้ความคิดของผู้หญิงสองคนนี้ ถ้าเขาพูดความจริง สาวขี้หึงสองคนนี้คงโกรธจนตัวสั่นแน่
นอกจากนี้ เนื่องจากพวกเธอไม่ได้อยู่ในอาณาเขตของเผ่าปีศาจ สิ่งที่เขาพูดก็ไม่สำคัญ ผู้หญิงทั้งสองจะไม่รู้ความจริง
อย่างไรก็ตาม เขาลืมสิ่งหนึ่งไป ทั้งสองคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา
จิตใจของพวกเธอค่อนข้างจะรับรู้ได้
นอกจากนี้ พวกเธอทั้งคู่ยังมีปฏิสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับเยี่ยชิวและเข้าใจเขาเป็นอย่างดี เมื่อได้ยินเขาปฏิเสธอย่างรวดเร็ว พวกเธอจึงรู้ว่าเขากำลังโกหก
ผู้หญิงทั้งสองสบตากัน แล้วปล่อยหูของเยี่ยชิวพร้อมกัน
“เห้อ!”
หยุนซีถอนหายใจและพูดว่า “จำตอนที่อยู่ที่ภูเขาอมตะได้ไหม จิ้งจอกเก้าหางเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยให้เธอได้รับโอกาสสูงสุดที่นั่น”
“พูดตามตรง ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก”
“น่าเสียดายจริงๆ ถ้าเพียงแต่เธอจะมาเป็นพี่น้องของเราได้”
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า “แม้ว่าเผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจจะเหมือนน้ำและไฟ แต่โดยส่วนตัวแล้ว ฉันไม่มีอคติต่อเผ่าปีศาจ”
“เยี่ยชิว ฉันเคยพูดไปแล้วว่า จิ้งจอกเก้าหางเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคุณ ความใจดีแบบนี้มันซาบซึ้งใจจริงๆ และคุณควรจะรู้สึกขอบคุณเธอ”
“ฉันสงสัยว่าจะมีโอกาสได้พบเธอในชีวิตนี้หรือไม่ ถ้าเราได้โอกาส ฉันต้องยกถ้วยเพื่อขอบคุณเธอที่ช่วยเหลือ”
เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า “อย่ากังวล คุณจะต้องได้พบเธออย่างแน่นอน ถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี คุณทั้งสองจะได้คุยกันอย่างสนุกสนาน.…..”
ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค หูทั้งสองข้างของเขาถูกดึงอีกครั้ง
“โอ๊ย! พวกคุณทั้งสอง พวกคุณต้องการอะไรกันแน่?”
นางฟ้าไป๋ฮวาพูดว่า “เมื่อกี้คุณบอกว่า คุณไม่ได้เจอเธอเลยตั้งแต่แยกกันที่ภูเขาอมตะ แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าจะได้พบเธออีกครั้ง? และจะคุยกันอย่างมีความสุข?”
“คุณนอนกับจิ้งจอกเก้าหางตัวนั้นเหรอ?”
หยุนซีส่งเสียงฮึดฮัดออกมาอย่างเย็นชาและพูดว่า “ฮึ่ม! เมื่อฉันเห็นจิ้งจอกเก้าหางที่ภูเขาอมตะ ฉันรู้ว่าเจตนาของเธอไม่บริสุทธิ์ ฉันอยากจะฆ่าเธอหลายครั้ง แต่คุณหยุดฉันไว้ ดูเหมือนว่าคุณจะมีอะไรบางอย่างกับเธอจริงๆ”