บทที่ 2063 พลังวัวพุ่งทะยาน

เจตจำนงฆ่าที่แผ่ซ่านออกมาจากนักปราชญ์ทั้งหกปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า แผ่กว้างออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาก้าวไปข้างหน้าเคียงบ่าเคียงไหล่กัน

ในสถานการณ์ปกติ พวกเขาอาจไม่กล้าที่จะท้าทายเจ้าวัวต้าลี่ แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางเลือก

ผู้อาวุโสใหญ่เกือบจะธาตุไฟเข้าแทรกและต้องการเวลาสงบลมหายใจ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้าแทน

หากคิดจะถอย ก็คงไม่รอดแน่

ดังนั้น การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการสู้แบบหนทางเดียว ต้องก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น ไม่สามารถถอยหลังแม้แต่ครึ่งก้าว

"ปีศาจวัว ข้ารู้ว่าเจ้าทรงพลัง ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ปราชญ์ธรรมดาจะรับมือได้"

"แต่เจ้าคิดหรือว่ามีเพียงเจ้าคนเดียวจะสามารถก่อความวุ่นวายที่นี่ได้?"

"วันนี้เราจะต้องสังหารเจ้าให้จงได้"

แต่ทันใดนั้น เหตุการณ์ที่น่าตื่นตกใจก็เกิดขึ้น

เจ้าวัวต้าลี่ก้าวไปข้างหน้าอย่างกระทันหัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเยือกเย็น ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อโป่งพองขึ้น เผยให้เห็นถึงพลังมหาศาล ราวกับฟากฟ้าและจักรวาลถาโถมลงมา

เมื่อเห็นเช่นนั้น ผู้อาวุโสทั้งหกก็โกรธจัด

การเคลื่อนไหวของเจ้าวัวต้าลี่นั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการท้าทายพวกเขา

"บัดซบ เจ้านี่ช่างกล้าดีไม่เห็นหัวพวกเราเลย ต้องการหาที่ตายชัด ๆ"

ผู้อาวุโสสิบตะโกนด้วยความโกรธ "ไอ้ปีศาจวัวตัวนี้ คราวก่อนที่แท่นเทศนาธรรม ข้าผู้อาวุโสไม่อยากทำร้ายลูกศิษย์ผู้บริสุทธิ์ จึงไม่ได้ใช้ไพ่ตาย ทำให้เจ้ากำเริบเสิบสาน"

"วันนี้ ข้าจะให้เจ้าได้เห็นถึงความสามารถของข้า!"

เมื่อสิ้นเสียงของผู้อาวุโสสิบ เขาก้าวไปข้างหน้าตรงไปหาเจ้าวัวต้าลี่

ขณะที่เขาเดินก้าวออกไป ร่างกายของเขาปลดปล่อยพลังแห่งดาบอันน่าตื่นตะลึง ราวกับดาบเทพที่ถูกดึงออกจากฝัก คมกริบไร้ที่เปรียบ

ทันใดนั้น พื้นที่ว่างเปล่ามหาศาลรอบ ๆ ก็ถล่มลงมา แผ่ขยายออกไปไม่หยุด ราวกับฟ้าถล่มดินทลาย

บนพื้นดิน

หยุนซีพูดด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด "ผู้อาวุโสสิบเป็นผู้อาวุโสที่อายุน้อยที่สุดในหมู่ผู้อาวุโส เขามีพรสวรรค์สูงมาก และกระบวนท่าดาบของเขาก็ไม่ธรรมดา"

"พ่อของข้าเคยพูดไว้ว่า อีกสามร้อยปี ผู้อาวุโสสิบจะต้องบรรลุสู่ระดับนักบุญใหญ่อย่างแน่นอน"

"ต้าลี่ใช้หมัดเดียวอัดจนผู้อาวุโสรองและผู้อาวุโสสามกระเด็นออกไป พลังของเขาแข็งแกร่งมาก การสกัดกั้นผู้อาวุโสสิบคงไม่ใช่ปัญหา"

"แต่ปัญหาคือ ถ้าผู้อาวุโสทั้งหกใช้แผนต่อสู้แบบผลัดกันเข้ามาสู้ เพื่อลดพลังของต้าลี่ลงจนหมด มันคงเป็นเรื่องยุ่งยาก"

นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า "เราต้องหาทางช่วยเจ้าวัวต้าลี่"

ลู่หลัวพูดว่า "ทำไมเราไม่ขอให้เซียนกระบี่ทั้งสี่คนออกไปสู้เพื่อรั้งนักปราชญ์ไว้สองคน?"

หยุนซีมองไปที่จิ่วเจี้ยนเซียน ก็เห็นว่าเซียนกระบี่ทั้งสี่บาดเจ็บหนัก ขณะนี้กำลังนั่งสมาธิอยู่บนพื้นเพื่อรักษาตัว

"เซียนกระบี่ทั้งสี่บาดเจ็บสาหัส ถ้าพวกเขาลงมืออีกครั้ง มันจะอันตรายต่อพวกเขามาก" หยุนซีกล่าว

"แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?" ลู่หลัวพูดด้วยความร้อนใจ

อมตะชางเหม่ยหัวเราะ "ไม่ต้องกังวล พวกนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของต้าลี่หรอก หากไม่เชื่อ เราก็คอยดูแล้วกัน"

……….

ผู้อาวุโสสิบใกล้เข้าใกล้มาเรื่อย ๆ จนเกือบถึงตัวเจ้าวัวต้าลี่

"เจ้าปีศาจ เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าตัวเองไร้เทียมทาน จะสามารถต้านทานพวกเราได้ทั้งหมด?"

"พวกเราจะเข้าไปทีละคน แล้วเจ้าจะถูกทรมานจนหมดพลัง"

ผู้อาวุโสสิบพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา แฝงด้วยเจตจำนงฆ่าที่ทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นสันหลัง

"หยุดพล่ามได้แล้ว ถ้าพวกเจ้าคิดจะฆ่าข้า ข้าก็จะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!" ต้าลี่พูดจบก็ลงมือทันที

"โครม!"

เจ้าวัวต้าลี่พุ่งเข้าไปต่อสู้กับผู้อาวุโสสิบอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ของทั้งสองเกิดขึ้น

ทันใดนั้นท่ามกลางแสงสว่างจ้า ผู้คนทั่วไปไม่อาจมองเห็นกระบวนท่าที่พวกเขาใช้ต่อสู้กันได้ สิ่งที่มองเห็นได้เพียงความสั่นสะเทือนของฟ้าดิน และอากาศที่แตกออกเป็นรอยร้าวราวกับการเปิดฟ้าสร้างโลกใหม่

"อ๊าก..."

ไม่ถึงสามสิบวินาที เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก็ดังขึ้น

ทันใดนั้น แสงสว่างทั้งหมดก็หายไป เผยให้เห็นภาพร่างของเจ้าวัวต้าลี่ที่เต็มไปด้วยเลือด ในมือของเขากำร่างของผู้อาวุโสสิบเอาไว้

อย่างไรก็ตาม ร่างของผู้อาวุโสสิบในตอนนี้ถูกฉีกขาดออกเป็นสองส่วน เลือดไหลนองพื้น สภาพน่าสยดสยอง

"อะไรกัน?"

ทุกคนต่างตกตะลึง

ผู้อาวุโสสิบแห่งนิกายดาบชิงอวิ๋น ผู้ที่เป็นถึงปราชญ์อันทรงพลัง กลับถูกฉีกออกเป็นสองส่วนเช่นนี้?

แม้ว่าร่างของผู้อาวุโสสิบจะถูกฉีกเป็นสองท่อน แต่เขายังไม่ตาย เพราะการตายของผู้ฝึกวิชานั้นขึ้นอยู่กับแก่นวิญญาณ